Impressie van een inspirerende avond voor leden van de beraden 16 september

Impressie van een inspirerende avond.

Op 16 september was er een tweede bezinningsavond voor leden van de Beraden. We kwamen bij elkaar rondom de vraag “Hoe beleef je liturgie?”. We zijn eerst gaan doen. Meditatief, dus in stilte en met aandacht, liepen we door de kerk om er voor onszelf de ‘juiste’ plaats te vinden. Daar hebben we een tijdje wat mijmerend gezeten. Daarna zijn we in een halve cirkel gaan zitten rondom het altaar, en hebben we de openingsliturgie ingeoefend. We hebben elkaar verteld over onze beleving van in stilte een plek vinden en de openingsliturgie voltrekken. Op ieder van ons heeft het vinden van een plaats in de kerk een grote indruk gemaakt. Als individu zijn we gaan lopen door de kerk, als groep zijn we gaan zitten, ieder op zijn plek. Door met aandacht en in stilte te lopen waren we meteen ontvankelijk voor de openingsliturgie. En dat is wat de opening van de liturgie ook beoogt: dat we geschikt worden om God te ontmoeten, ieder voor zich en samen als gemeenschap.

 

Vervolgens hebben we geluisterd naar een inleiding over wat de openingsliturgie wil voltrekken aan ons. Rituelen helpen ons daarbij. Elk ritueel dat we voltrekken zodanig dat het zich tegelijkertijd aan ons voltrekt is een ruimte tot omvorming. Een ruimte waarin we God kunnen ontmoeten en in die ontmoeting verder kunnen groeien in Liefde. Om te kunnen ontvangen moeten we eerst ruimte in onszelf maken om God binnen te laten. Deze ruimte maken we door te erkennen dat we als geschapen mensen afhankelijk zijn van God. We leven niet uit onszelf, God leeft in ons. Ook het samen zingen van het Kyrie – Heer, ontferm U over ons – is een manier om gezamenlijk ons tekort te erkennen en geschikt te worden voor de ontmoeting met God.

 

Daarna zijn we met elkaar in gesprek gegaan over wat liturgie met je doet en hoe het doorwerkt in je leven en je lid-zijn van een beraad. Ieder van ons kan beamen dat de viering iets aan je voltrekt, je komt de viering anders uit dan je erin ging. We voltrekken tijdens de liturgie samen rituelen en dit doen maakt dat zich iets aan ons voltrekt. Wat? Dat blijft toch moeilijk onder woorden te brengen.

Een poging: je eigen leven en van je familie en vrienden en anderen als gegeven gaan zien. God is het die ons ademt, dat doen we niet zelf. Je eigen tekorten en die van je naasten beter kunnen dragen. Vanuit liefde kunnen zorgen voor de mensen in je omgeving.

 

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s