Overweging van zondag 26 oktober door p. George Zeegers

 Fair trade weekend  

Overweging.

Kent u de granaatappel? Een vrucht uit het middellandse zee gebied en natuurlijk heel bekend in  Israel, ook in het oude Israel. Hij  bevat 613 kleine rode vruchtjes, die prachtig gerangschikt zijn en een heerlijk sap bevatten. De vrucht  ziet er van buiten soms  wat onooglijk uit, maar het is geweldig om de granaatappel  gezamenlijk als dessert te eten.  In de oude joodse  traditie is de granaatappel het symbool van de liefde.  De 613 vruchtjes zijn de 613 geboden van de wet zoals de farizeeën die hadden uitgeplozen.

In de evangelielezing hoorden we hoe de farizeeën  Jezus een strikvraag willen stellen en bij monde van een Schriftgeleerde  onder hen vragen ze Jezus: welke van die 613  geboden is nu het  grootste gebod?  Jezus is klaar en duidelijk: Je moet God beminnen en je naaste als jezelf. Daar heb je hem, de hele granaatappel!  Je mag die uiteen leggen in heel veel kleine vruchtjes,  maar allemaal zijn ze deel van die ene appel, die liefdesappel: God beminnen en je naaste als jezelf.

Wij denken bij het woord Wet direct aan geboden en verboden, wij denken in juridische termen, maar in het joodse bewustzijn is de Wet, je levensoriëntatie, datgene wat je richting geeft in je leven en een leidraad is voor je doen en laten. In de eerste lezing hoorden we al een paar grote geboden  in de Wet: goed zijn voor de vreemdeling, de weduwe en de wees: degenen die tekort komen, die niet voor zichzelf kunnen zorgen  en geen bescherming kennen. In onze bewoordingen tegenwoordig bedoelen we dat met het woord Gerechtigheid doen, het thema van deze zondag. Je er voor inspannen om te helpen dat mensen tot hun recht kunnen komen; eerlijk betalen voor hun werk en inspanningen – fair trade. Zorg dragen voor ál wat is, in het thema duurzaamheid. Allemaal omdat het niet van ons is , maar van God, de heer en schepper van al wat is, de Heer van het leven: Je zult de Heer, uw God beminnen en je naaste als jezelf.

Het bijzondere is dat Jezus  liefde tot God en liefde voor onze medemens gelijk stelt aan elkaar. God liefhebben doe je door je naaste  lief te hebben, zo versta ik dat.  En liefhebben is de ander centraal stellen.  Onszelf beminnen is: voor onszelf opkomen, onszelf overeind houden en verzorgen; en dat is allemaal nodig en vanzelfsprekend.  Wie dat niet doet, raakt van zichzelf vervreemd en raakt het spoor van het leven bijster en heeft ook niets meer te geven. Liefhebben betekent jezelf geven en  de ander  centraal stellen in je leven. Leven  gaat om liefhebben, heel gewoon, van elke dag!.

Ik las het volgende :

de zon is voor velen de gewoonste zaak van de wereld.

Toch doet ze elke dag een wonder.

Ze steekt het licht en het vuur voor ons aan.

Ze vecht tegen de wolken om  mij te zien en me een mooie dag te schenken.

Doof ik de zon, dan zit ik in de zwartste duisternis en de ijzigste kou.

Zó is het met  de liefde:

gaat de liefde op in mijn leven, dan brengt ze licht en warmte.

Als ik de liefde heb, kan ik veel missen.

Maar als  de liefde  ondergaat in mijn leven,

worden de schaduwen steeds groter en geraak ik stilaan in de nacht van de kou.

De liefde is als de zon: wie ze heeft, kan veel missen.

Wie de liefde mist, mist alles.

 

Beste mensen, We moeten vaak een granaatappel eten als dessert

 

 

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s