Overweging van 30-11-2014 1e zondag van de Advent; door p. George Zeegers

Woord van welkom

Goede morgen allemaal, beste mensen, welkom in onze viering vanmorgen. We beginnen een heel nieuw jaar. Het is de eerste zondag van de advent. Onze voorbereiding van het Kerstfeest van 2014 beginnen we vandaag. Om Jezus te ontmoeten moet je wakker zijn, wees waakzaam klinkt het tot drie keer toe uit de  mond van Jezus.  De liturgie voert ons in de weken van de Advent vanuit de duisternis naar het licht. Naar het licht van Kerstmis.

Steken we de eerst kaars aan in deze mooie krans. Laat komen Hij de komen zal, verlangend zien wij naar Hem uit.

 

Inleiding eerste lezing.

In de eerste lezing horen we het gebed van Jesaja. De joodse ballingen mochten terugkeren naar hun eigen land en een groep van hen heeft dat gedaan en vindt de stad, Jeruzalem in puin, de tempel een ruïne. Een rouwmoedige profeet smeekt om Gods aanwezigheid.

 


Overweging.

Jezus spreekt graag in parabels over het rijk van God, en Hij gebruikt dan vaak het beeld van iemand die naar het buitenland vertrekt -een koning of een Heer- en die vertrouwt zijn bezit toe aan zijn dienaren. Vandaag wordt de woning aan de dienaren  toevertrouwd. En de aanmaning s dan: weest waakzaam, want je weet niet wanneer, op welk uur, die Heer terug komt. Zorg dat Hij je wakend aantreft.

Ik heb die tekst altijd verstaan als gaande over het einde van het leven: zorg dat je goed leeft, want je weet niet wanneer het einde van je leven komt en je je  moet verantwoorden voor je leven.

Nu denk ik: die tekst gaat over mijn leven hier en nu. Dat rijk van die Heer, dat bezit van die heer, dat is onze aarde, dat is deze schepping en al wat daarop staat en leeft, de mensen vooral. Hier en nu moeten wij zorg dragen voor al wat is, want het is mij/ons toevertrouwd. Wij moeten waken over de hele schepping! Op veel plekken van de wereld is het een puinhoop, maken mensen een puinhoop van onze lieve aarde. We kunnen leven met angst en beven in onze eigen omgeving. Er zijn ook donkere wolken,  zo lijkt het,  die op ons afkomen, vooral als je zorg gaat nodig gaat hebben of al nodig hebt. Mensen kunnen heel bezorgd zjn over  het mullieu over oze jeugd over van alles. De liturgie zegt ons:  niet doen, niet doemdenken, niet alleen naar het donker  kijken. Kijk om je heen open en wakker en je ziet ook altijd licht. Zie we hebben een lichtje aangestoken. Er is altijd licht te zien, als je er naar kijken wilt. Op de puinhopen van  Jeruzalem wijst Jesaja naar de toekomst en de aanwezigheid van de Heer. Met Kerstmis vieren wij  dat God zich met deze wereld heeft ingelaten, zich engageert met zijn – alle- mensen.  En het is hartverwarmend om goede dingen te zien.

 

 

Robin Huisman, Alexandra Kooijman, jullie zijn met 28 anderen naar Hunedouara in Roemenie geweest tijdens de herfstvakantie om daar een week te werken, te klussen in een kindertehuis en met de kinderen op te trekken.

Willen jullie hier naar voren komen en ons iets over dat project te vertellen en over jullie ervaringen?

En probeer goed in de microfoon te praten.

 

Alexandra, hoe kwam je er bij om met dit project mee te gaan?

Robin, vertel eens wat jullie zoal gedaan hebben?

Alexandra wat heeft jou het meest geraakt?

En Robin? Jou ??

En wat hebben jullie geleerd, iets waar wij ook nog wat aan hebben misschien?

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s