Overweging van zondag 25-01-2015 door p. George Zeegers

Woord van Welkom

Goede morgen, beste mensen, welkom weer in onze viering. We horen vandaag weer enkele roepingsverhalen, net als vorige week. Wij weten ons geroepen door God. Hem belijden wij hier, Hem danken wij hier, Hem vragen wij om zijn zegen. Maken we het een ogenblik stil n ons hoofd en hart.

 

Overweging.

Die Jona, of met zijn Latijnse naam bij ons beter bekend als Jonas, We kennen hem van die walvis. hij werd door God geroepen om naar die Goddeloze stad Ninive te gaan om op te roepen tot bekering; maar hij voelde daar niets voor en ging er vandoor zover hij maar kon, met een schip wilde hij vluchten naar het  einde van de wereld. Maar hij kwam bedrogen uit en via die walvis die hem uitspuwde, kwam hij weer terug aan land. En dan krijgt hij voor de tweede keer die opdracht om naar Ninive te gaan. Dat hoorden we zonet.

Wij verstaan inmiddels onze bijbel goed genoeg om te weten dat daarin allerlei manieren van vertellen bestaan, literaire genres heten die in de bijbelwetenschap. Ook zoals dit verhaal van Jonas: een voorbeeldverhaal. Die Jonas dat zijn wij, wij allemaal; U en ik. Allemaal kennen wij die verleiding om hard weg telopen als iets moeilijks op ons pad komt: Iets waar je bang voor bent of geen raad mee weet. Mensen die het moeilijk hebben en waar je je maar liever niet mee wilt inlaten.  Gebroken situaties  Onenigheid waar je maar liever met een grote boog omheen wilt lopen. Die jonas die kennen we.

In het evangelie horen hoe Jezus z’n eerste leerlingen roept die Hem direct zonder aarzelen volgen. Dat zal wel iets anders gegaan zijn, dan we hier zo eenvoudig horen. Maar roeping, Gods stem horen  en volgen, is het centrale thema  van ons leven. Roeping is niet iets van alleen priesters en religieuzen; roeping hebben wij allemaal. Bij onze geboorte zijn wij in het leven geroepen en daar begint onze roeping. En wat die roeping behelst, waar die ons voert, dat is de opdracht van ons leven.  Die roeping krijgt ook niet één antwoord. Je  ontdekt je roeping bij het opgroeien, je ontdekt je mogelijkheden, je kwaliteiten, dat waar je goed in bent en wat je aantrekt en ligt. Je ontdekt je roeping in je contact met mensen en de omstandigheden waarin  het leven jou brengt.  De  liefde waarmee je op pad ging en op pad bent. De scholing die je mocht krijgen, het werk dat  jouw leven invulling ging geven;  je kinderen die je mocht krijgen, of misschien ook niet kon krijgen. Dat alles concretiseert je levensroeping. Steeds opnieuw krijgt je roeping een concrete vaak weer nieuwe invulling.

Roeping is een religieus woord. In onze profane wereld spreken we niet van  roeping. Roeping is de term voor je geroepen weten door de bron van het leven , door God die je in dit leven riep.  Samuel in de lezing van vorige week;  Jona en de apostelen in de lezingen van deze week, maar ieder van ons elke dag. In het leven geroepen om te ontdekken, waartoe je vandaag geroepen wordt. Dat is gelovig leven.  En dat betekent: luisteren en je hart openen. Dichte oren horen niets en een dicht hart voelt niets. De roepstem van het leven , dat is voor ons de roepstem van God, klinkt elke dag voor ons. Zaak is er naar te luisteren en er naar te handelen en niet op de vlucht te gaan.

Soms moet je je netten achter laten en een nieuwe weg gaan. Meestal moet je gewoon doorvissen. Al je kwaliteiten aanwenden om zorg te dragen voor de vragen van dit moment.

Maar altijd klinkt voor óns Jezus stem:  Kom; volg mij!

 

Advertenties

Een gedachte over “Overweging van zondag 25-01-2015 door p. George Zeegers”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s