21-2-2015 Da’s Passie in de Jozefkerk: Maaslands operette en musical gezelschap

Welkom bij Da’s Passie

Goede middag beste mensen, Ik mag u welkom heten vanmiddag bij de eerste  Da’s Passie uitvoering. 5 x per jaar willen  in onze kerk een uitvoering mogelijk maken om een podium te bieden aan mensen met een passie; een passie voor muziek, zang of anderszins en voor wie de Lievekamp veel te groot is. En onze kerk is daar zeer geschikt voor.

Vandaag mag ik u voorstellen een uitvoering van het Maaslands operette en musical gezelschap. Heel fijn dat jullie hier voor ons nog een keer willen optreden en wel met “EEN ZEE VAN LEUGENS”.

Het is een stuk dat als  het ware uit hoofdstukken bestaat, waarbij een verteller de leidraad vasthoudt. De muziek is soms gewaagd en dus verrassend.

U vindt de namen van de belangrijkste medewerkers op de folder, Het geheel staat onder de gedegen leiding van Rein Boeijen.

Ons allemaal een fijn uur toegewenst en jullie veel succes.

 

 

 

Advertenties

Overweging van 21-02-2015 door p. George Zeegers

Woord van Welkom

Goede morgen beste mensen, van harte welkom in onze viering vanmorgen.  We zijn woensdag onze vastentijd begonnen: 40 dagen van bezinning. Want daarover gaat onze vasten: 40 dagen bij ons zelf en  misschien bij anderen te rade over hoe wij gaan op  onze levensweg; of wij op de goede weg gaan met ons leven. Maken we het een ogenblik stil in onszelf om ruimte in ons hoofd en hart.

 

Tot Slot:

Gisteren ontving ik een brief van pastor Jos Boermans waarin hij mij erop attendeerde dat het vandaag precies 50 jaar geleden is dat de Ruwaard parochie werd opgericht, “De verrijzenis des Heren”.

Dit jaar wordt overal in de Ruwaard die 50 jaar gevierd, want de hele wijk is toen gestart.

Alle mensen uit de Ruwaard dus gefeliciteerd.

Overweging

Jezus heeft zich laten dopen door Johannes. Hij heeft daarbij een heel intense ervaring gehad: ”Jij bent mijn zoon, mijn welbeminde, in jou heb ik welbehagen”.  En dan: “terstond dreef de Geest hem naar de woestijn”. Marcus is heel erg compact in zijn spreken. 40 dagen was Hij daar, door Satan op de proef gesteld. Hij verbleef bij wilde dieren  en engelen dienden Hem. Wat moeten wij ons daarbij voorstellen?

Duidelijk is dat Jezus zijn roeping of zijn levensopdracht tot zich toe moest laten, dat Hij zich moest bezinnen op zijn levensopdracht. En dat moet je doen in afzondering, ongestoord door het lawaai van de straat en niet afgeleid door veel uiterlijkheden.  Ieder van ons heeft momenten in zijn leven gekend, waarop hij op een kruispunt stond, waarop er een grote beslissing genomen moest worden en dat je een tijdje van bezinning en overweging nodig had.

Lucas tekent Jezus met de geloofsbeelden van toen: Mozes die 40 dagen op de berg was voor hij de tien geboden kreeg; het joodse volk dat 40 jaar in de woestijn trok om helder te krijgen dat zij Gods volk waren; Elia die 40 dagen door de woestijn liep voor hij op de berg God zou ontmoeten en zijn levensopdracht weer helder werd.  40 is een gewijd getal in de bijbel.

En dan die satan en die wilde dieren. Ze staan tegenover elkaar: de Geest en Satan, wilde dieren en engelen. Beelden om het innerlijke gevecht te schetsen van wie voor een grote beslissing staat: moet ik het wel , moet ik het niet. Allerlei beren op de weg, allerlei obstakels komen in het vizier, maar ook de aantrekkelijke kanten  en de uitdaging  zijn aanwezig in de overwegingen. Wij kennen dat allemaal als we een grote beslissing moeten  nemen.  En als Jezus hoort dat zijn grote vriend Johannes is gevangen genomen, is dat het laatste zetje dat Hij nodig heeft.  Zijn opdracht is duidelijk, Nú is het moment: Zijn verkondiging moet beginnen: “De tijd is vervuld, het Rijk Gods is nabij!”

Wij begonnen woensdag ónze veertig dagentijd; ónze jaarlijkse bezinning over ons leven. Waar sta ik? Waar ga ik? Ben ik op de goede weg? Ook wij  zijn gedoopt,  ook wij hoorden: Jij bent mijn zoon, mijn dochter, mijn welbeminde. Getuigt mijn leven ervan dat Gods koninkrijk nabij is, het rijk van goedheid, liefde en vrede voor iedere mens?

Bij vasten ligt de aandacht vaak vooral op het materiele. Onthoud je van voedsel, en onnodig vermaak om weer tot je toe te laten hoe rijk wij zijn.  Dat is een belangrijk facet van onze bewustwording: weer tot je toe laten hoe ontzettend welgesteld de meesten van ons zijn, in welk rijk landje wij leven, van hoeveel hulpmiddelen wij gebruik kunnen maken. Hoe wij voortreffelijk wonen in verwarmde huizen, met stromend water, elektriciteit en allerlei vervoersmogelijkheden kennen.  Wij zijn ontzettend bevoorrechtte mensen en de meesten van ons hebben voldoende  in de portemonnee om van veel te kunnen genieten. Het is heel goed om ons daarvan bewust te maken en dankbaarheid in ons leven een grote plaats te geven.

Maar ook de sociale  kanten van ons leven mogen onze aandacht krijgen. Ben ik een goeie lieve mens voor mijn huisgenoten?  Probeer ik begrip op te brengen voor andere mensen? Doe ik moeite om mij voor anderen te interesseren?  Werk ik aan een wereld waarin plek is voor ieder?

Kortom: leef ik met Gods Geest? Getuig ik van Gods blijde Boodschap, breng ik Gods rijk naderbij?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Overweging van 1-2-2015 door p. George Zeegers

Woord van welkom

Goede morgen, beste mensen van harte welkom vanmorgen in onze viering.  Het is een bijzondere viering want 5 van onze parochianen  zullen dadelijk het sacrament van de zieken ontvangen. Een heel speciaal welkom ook aan het Sterreboskoor.  Het is fijn dat jullie enkele keren per jaar onze viering willen opluisteren.

Wij luisteren hier altijd naar iemand met Gezag met een hoofdletter: Jezus die ons in woord en daad toespreekt in de evangelies.

Maken we het stil in ons zelf om zijn woord te verstaan.

 

Overweging.

Marcus begint zijn evangelie met de beschrijving van Johannes de Doper en de doop van Jezus, dan meldt hij de 40-dagse vasten van Jezus – hij vertelt daar verder niets over- , verhaalt de roeping van de eerste leerlingen, zoals we vorige week hoorden en dan begint hij met de beschrijving van Jezus doen en laten; én daarin  – en dat was zijn boodschap – de persoon van Jezus. Wie was toch die Jezus.  En direct aan het begin dus van zijn evangelie meldt hij dat: uit de mond van een man die bezeten was van onreine geesten – zoals zij dat toen zagen –  “Ik weet wie jij bent:  de heilige Gods”! Jezus de heilige Gods! En zo sluit hij ook zijn evangelie af als hij de  romeinse commandant -die de kruisiging van Jezus moest uitvoeren- laat zeggen: “Waarlijk, deze mens was de zoon van God”. Dat is in twee woorden kernachtig de boodschap de Marcus ons wil brengen: Jezus de heilige Gods, Jezus waarlijk zoon van God.  En wat hij doet: duivels uitdrijven, mensen bevrijden uit een geestelijke klem waarin ze gevangen zitten.

We horen daar vaak over in de evangelies: mensen die in de macht zijn van een onreine geest, of van meerdere geesten.  In Jezus’ tijd hield men alle mensen die geestelijk ziek waren voor bezeten van de duivel of van onreine geesten. Het GGZ bestond nog niet in die dagen en ook onze psychologie kende men nog niet. Wij kennen dat in onze dagen ook heel goed, mensen die in de war zijn, tijdelijk of soms permanent  ziek van geest zijn. Afgelopen week hield heel Nederland even de adem in toen een geflipte man de NOS-studio binnendrong en het Acht-uur journaal belemmerde.  Gelukkig liep het met een sisser af. En mensen die menen dat ze een ander mogen vermoorden in Gods naam, zoals in Parijs en in die Isis- staat. Zieke mensen, verblind door een waan of gegrepen door vals ideaal.

Marcus – en de andere evangelisten – schilderen ons Jezus af als een man die een boodschap van bevrijding brengt voor iedere mens. En heel letterlijk beschrijft hij Jezus die geestelijk zieke mensen wist te bereiken losmaakt uit de klem waarin ze gevangen zitten.

En laten we wel wezen. In de war zijn, op een valse weg zitten, we kennen dat wel, we kennen dat allemaal in meerdere of mindere mate. Vaak een weg die voortkomt uit onze angst om te verliezen, om in te leveren. We zetten zo gemakkelijk onszelf, onze eigen verlangens en onze eigen gedachten centraal in ons leven en dat gaat dan vaak ten koste van de ander en het welbevinden van de ander. Jezus boodschap is heel duidelijk: richt je op de ander, op de mens naast je. En als gelovige mensen weten we dat we ons dan ook richten op de Ander met een hoofdletter.  Zet het welbevinden van de ander centraal in je leven: heb oog voor je naaste, heb oor voor je naaste, heb hart voor je naaste. Dat was – dat is de levensweg die Jezus ging en waarin hij toonde hoe God welgevallig leven is.

Jezus, beeld van een God die mensen wil bevrijden.

 

In onze sacramenten, onze heilige tekenen zeggen we eigenlijk niets anders dan precies dát. Dat wij met God verbonden mensen zijn, een God die ons niet loslaat, een God die zelfs door de dood heen ons zal vasthouden. Een heel concreet teken daarvan hebben wij in het sacrament van de zieken.  In het gebaar van zalven drukken we uit: heil en genezing en leven; juist daar en dan als ons leven bedreigd wordt.

 

SACRAMENT VAN DE ZALVING

God zal jullie nabij zijn met zijn liefde en kracht.

God moge jullie wonden genezen, jullie pijn verzachten

God schenke jullie vergeving en brenge jullie in vrede

De Geest van Jezus moge jullie verkwikken

Deze zalving is jullie tot teken en onderpand

dat God met jullie is

 

Zalving met Olie en handoplegging

Ik zalf jou in de naam van onze God

ik teken jou met het kruis van Jezus

ik leg op jou zijn Geest.

 

Acclamatie:  Heer U heb ik lief    antifoon bij ps 18    GvL 18

 

Gebed door allen:

God van leven,

In ons midden werden zij gezalfd,

In uw Naam werden zij gezalfd.

Wij vertouwen hen aan U toe.

Wil hen zegenen.

Wees genezing  voor hen, heil en vrede,

Dat zij ervaren mogen

dat U nabij bent met uw liefde en uw kracht

Ga mét hen op hun levensweg

Dat zij veilige mogen zijn in uw hand,

God, bron van alle leven.  Amen

 

GELOOFSBELIJDENIS  

 

 

Ik geloof in de God van het leven,

die vreugde vindt in ieder mensenkind.

Die als een herder zoekt,

totdat Hij de verlorenen heeft gevonden.

Die zorgzaam is als een vrouw

die oog heeft voor het kleinste.

Die als een echte vader

zijn kinderen niet in de steek laat.

 

Ik geloof in Jezus, Gods Zoon,

die mij laat zien wie God is.

In zijn blijdschap om mensen

die Hij weer op hun voeten zet,

gaat de hemel open, is er uitzicht,

ook voor mijn kleinheid.

 

Ik geloof in de Geest van God,

die zich op de onverwachtse momenten openbaart

in de vreugde van mensen

die meeleven met een nieuw begin,

met hervonden kansen van anderen.

Ik geloof dat die Geest

zich ook in mij kan openbaren.

 

Ik geloof in de gemeenschap:

de kerk die ontstaat in mensen

die het zoeken niet moe worden

die het vinden vieren

in dankbaarheid aan de God van het leven. Amen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Overweging van 15-02-2015 door p. George Zeegers

Woord van Welkom

Goede morgen beste mensen, van harte welkom hier in de viering op deze Carnavals morgen. Een bijzonder welkom aan jullie van het Afrika-engakoor. …….…herinnerde mij er aan dat het al de 10e keer is dat jullie hier de viering op de Carnavalszondag mee verzorgen. Een stukje Afrika in onze viering als aftrap ook voor de Vastenactie.

De lezingen van deze zondag voeren ons naar Jezus die een melaatse geneest. Jezus die mensen heelt. Ook ons!.

Maken we het een ogenblik stil om ruimte te maken voor het Woord van God.

 

Overweging

We zitten in de liturgie van dit jaar nog steeds in het eerste hoofdstuk van het evangelie van Sint Marcus. Hij – net als de andere evangelisten – wil ons laten zien wie Jezus is. Hoe hij Hem gekend heeft. Wie is dat toch die Jezus? En hij beschrijft Hem via indringende beelden. Eerst de uitdrijving van een boze geest, toen – vorige week- hoe Jezus de schoonmoeder van Petrus uit haar ziekbed deed opstaan. En vandaag een ontmoeting met een melaatse. “Heer als Gij wilt , kunt gij mij reinigen.” “Ik wil, word rein”.  Zo eenvoudig staat dat er. Melaatsheid was en is nog steeds een afschuwelijke ziekte. Lepra met de medische naam. Die ziekte vreet het lichaam van de zieke letterlijk op en is erg besmettelijk. De enige afweer die men had, was de zieke uit de gemeenschap verwijderen. Er waren geen medicijnen zoals wij nu kennen. De regels daarvoor waren streng. Te meer omdat men meende dat ziekten een straf van God waren. Er werd wel eten klaar gezet voor een melaatse, – er was dus wel enige zorg – maar deze moest op afstand blijven en iedereen moest uit de buurt van een melaatse blijven. Die waren dus gedoemd om in de eenzaamheid te verblijven. En die eenzaamheid was misschien nog wel de ergste consequentie van melaatsheid.

Jezus én de melaatse overtreden beide de regels. De melaatse door voor Jezus op de  knieën te vallen. Jezus door zijn hand uit te steken en de melaatse aan te raken. Dat is het beeld dat Marcus ons schildert: Jezus geraakt door die  mens met zijn afschuwelijke ziekte; door medelijden bewogen, schreef hij. In het tweede hoofdstuk van zijn evangelie zal hij precies dat uitvergroten: Jezus die de mens ziet en daarnaar handelt en dat zal Hem steeds scherper in conflict brengen met de overheden van zijn tijd.

Melaatsheid is in onze westerse wereld wel overwonnen en heel goed te bestrijden; in armere delen van de wereld is die ziekte nog volop aanwezig. Steun aan de Lepra Stichting is nog steeds heel nodig.

 

 

Maar sociale melaatsheid kennen wij nog heel goed in onze rijkere wereld. Alle vooroordelen die mensen buitensluiten. Veel homoseksuele mensen kunnen hiervan meepraten. Mensen uit de woonwagen. Mensen die ooit in een psychiatrische inrichting verbleven. Onze groeiende argwaan tegenover moslims is misschien wel begrijpelijk gezien de grote media-aandacht en de afschuwelijke dingen in het Midden Oosten, die ook hier ook in ons land een voedingsbodem blijken te  hebben. Maar het wordt een groeiend vooroordeel dat een vreselijke wij-zij houding op kan roepen en veel mensen in de kou zet. In mijn vorige werk in Twente heb ik samen met anderen  een indringend onderzoek gedaan naar de verhouding kerkelijke mensen – uitkeringsgerechtigden. Een van onze bevindingen was dat wij, kerkelijke mensen, een ontzettende behoefte hebben om te oordelen. Vanuit onze opvoeding hebben wij geleerd – veel meer dan niet-kerkelijken–  om te  denken in goed en kwaad.  en  dat roept oordelen én vooroordelen op.

Jezus kijkt naar de mens. Zo schetst Lucas Hem. Jezus ziet de mens en laat zich raken en ongeacht wat anderen zeggen of wat de normale regel is, zal Hij handelen. En Hij blijkt een wondere mens geweest; een mens die in alles verwees en verwijst  naar een God die Liefde is, een mens die het hart van de mens zoekt, ook ons hart en die wij met heel ons hart willen navolgen…