Overweging van zondag 8-3-2015 door p. George Zeegers

Woord van welkom

Goede morgen, beste mensen, weer van harte welkom in onze viering om te danken en ons op te laden. Eucharistie is dank je wel zeggen. In de vastentijd horen we altijd de grote verhalen van het verleden van God met ons mensen.  Vandaag horen we in de eerste lezing Gods tien wijze woorden, 10 handwijzers voor ons leven. In het evangelie horen we hoe Jezus zich kwaad maakt als de tempel wordt ontheiligd.

Maken we het een ogenblik stil om tot inkeer te komen.

 Overweging.

Dit is een verrassend verhaal over Jezus. Wij kennen allemaal de Bijbelse verhalen zo goed dat het niet meer nieuw is, maar een Jezus met een karwats in zijn hand, is toch een zeer ongewoon beeld. En Hij gaat niet achtzinnig te werk. Weg met dat alles, maak van het huis van mijn vader geen markthal. En hij drijft ze de tempel uit, schrijft Johannes. Jezus kon kennelijk goed boos worden; alle vier de evangelisten verhalen dit gebeuren, al verhaalt Johannes dit aan het begin van Jezus openbare optreden en de andere drie aan het begin van de laatste week van Jezus leven.

Het huis van Vader: de tempel! Daar waar god aanwezig is. Dat kan en mag geen markthal zijn. En als Hij even later ter verantwoording wordt geroepen, vergelijkt hij die tempel met zijn lichaam, de tempel van zijn lichaam. Ons lichaam als tempel van god, als tempel van Vader!  Wij dragen Gods leven in ons hart, Wij dragen Gods trekken. “Naar Gods beeld en gelijkenis schiep Hij hen” zegt het scheppingsverhaal.  Wij realiseren ons dat niet zo, maar ook ons lichaam is een huis van God; we moeten daar geen markthal van maken, maar het met zorg en dankbaarheid behoeden.

Voor ons is dit huis hier een godshuis. Hier komen wij samen om te bidden en te danken.  En ik geloof dat de hele wereld Gods huis is. Het huis van Vader!. Overal licht Gods aanwezigheid  op in ons bestaan. Overal waar het wonder ons raakt: in ons eigen leven, in onze omgang met elkaar, in de natuur en al wat ons omgeeft, in wat ons in ons leven overkomt. Overal ontwaren wij sporen van God’s aanwezigheid want onze hele werkelijkheid is huis van Vader.

Wat wij allemaal in onze dagen met grote verbazing meemaken is dat God zover uit het huidige leven is weggeraakt. In onze jeugd was het hele leven –ook het openbare leven-  doordrongen met ons geloof.

Na de oorlog is er een hele andere wind gaan waaien door de samenleving, met het opkomen van de welvaart en vooral toen onze instituties en de maatschappelijk organisaties uit de handen van de kerken zijn genomen en staats zaken geworden: het onderwijs, de ziekenzorg, en bejaardenzorg, Organisaties op elke gebied ze zijn opgericht vanuit de kerken, vooral ook vanuit onze katholiek kerk, maar ze zijn met ons aller instemming overgenomen door de staat. En dat was een goed zaak.

Vanaf de 80tiger jaren kwam de neoliberale wind uit Amerika overgewaaid en moest in alles de marktwerking  worden ingevoerd.

En zo  is het huis van Vader weer een markthal geworden. Als studenten de universiteitsgebouwen bezetten is dat hun protest tegen de vermarkting van het onderwijs. Als hier in Oss verpleegkundigen en werksters in de thuiszorg het stadhuis bezetten is dat een heel terecht protest tegen de marktwerking van de zorg. Onze wereld één grote markthal! Als Jezus nu leefde zou Hij de karwats gebruiken!

 

De liturgie van deze zondag houdt ons een heel andere manier van denken voor en een heel andere inrichting van de samenleving. De tien wijze  woorden die Mozes al ontving, weven een heel andere patroon. Wij spreken van de tien geboden, maar dat zijn het eigenlijk  niet. Het Grieks zegt decaloog: de 10 woorden, het Hebreeuws spreekt van richtingwijzers. IK ben de Heer uw God!  Daarmee beginnen die tien woorden. Gij zult geen andere goden aanbidden. Geen markt! niet de geldgod, IK ben de Heer uw god! En dan volgen heel  elementaire levensopdrachten: eer uw vader en uw moeder: heb zorg voor elkaar! gij zult niet doden, Heb respect voor je medemens. Gij zult niet stelen: respecteer het bezit van de ander. De markt kent geen respect, geen eerbied. Daar geldt het recht van de sterkste, het recht van de jungle. Het huis van Vader vraagt eerbied, want het is niet van ons. Wij kunnen geen karwats gebruiken, maar hoe houden we Vader en zijn huis in ere?

Advertenties

Een gedachte over “Overweging van zondag 8-3-2015 door p. George Zeegers”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s