Overweging van zondag 7 juni door p. George Zeegers

Sacramentsdag   

Woord van welkom

Goede morgen, beste mensen, van harte welkom hier weer vanmorgen in onze viering. Het is Sacramentsdag vandaag. We hadden nu eigenlijk een grote processie moeten houden met ons Heer onder het baldakijn en een pad van bloemblaadjes,  met bruidjes en de fanfare; velen van ons kennen dat nog van vroeger. We zijn tegenwoordig veel ingetogener. Maar de instelling van de Eucharistie is de moeite van het vieren waard, want het is een heel kostbaar gebaar dat ons wekelijks samenbrengt.

Maken we het een ogenblik stil om ons hart en onze aandacht te verzamelen.

 

Overweging.

Wat hebben wij toch een bijzondere geloofstraditie, beste mensen, vind U ook niet? We komen samen en ondersteunen elkaar in de overtuiging dat ons leven gedragen wordt, dat er meer is tussen hemel en aarde, zoals dat tegenwoordig heet;  dat God, de Heer en Schepper van al wat bestaat, dat we diens aanwezigheid kunnen vieren in de meest gewone dingen, die wij met elkaar delen: brood en wijn, water, olie. Gewoon de dingen van ons dagelijkse leven. We hebben daar wel vaak –zeker in het rijke roomse verleden- een heel theater omheen gehangen, maar in wezen zijn onze gebaren om Gods aanwezigheid te beleven en te vieren heel eenvoudig: eenvoudig samen aan tafel gaan en brood delen en wijn delen, of water bij de doop; of olie bij iemand die langzaam uit het leven glijdt, een heel eenvoudig geneesmiddel. Dingen die wij dagelijks gebruiken. En vooral het dagelijks eten met elkaar. Dat is het beeld van samenleven en precies dát is het beeld van Gods aanwezigheid, van onze verbondenheid met Hem, die wij in Jezus kennen en zien. Zijn leven herinneren wij ons als wij hier brood en wijn nemen en delen. Tot zijn gedachtenis zeggen wij. Want dit hier is Zíjn tafel en Hij is hier de gastheer. Hij bekommert zich om ons en voedt ons.

Maar ook …..door aan deze tafel aan te zitten, hebben wij deel aan Gods leven, worden wij deelgenoot  en compagnon, letterlijk handlanger van God in de wereld. Worden wij de handen van God om deze wereld te maken tot de tafel die God bedoelt, tafel voor de  hele mensheid, waaraan niemand te kort komt en ieder meetelt en gezien  en ontvangen wordt. En dat kan je ook klein maken gezien de grote problemen van deze wereld, de vele mensen op de vlucht voor oorlogsgeweld en honger die schreeuwen om te mogen leven. En… dat moeten we helaas erkennen: lang niet echt welkom zijn, zeker niet in ons land.

Hier de tafel van geborgenheid en verbond, de tafel dus ook van uitdaging en opdracht.

U hebt allemaal vaak gezien dat ik bij het klaarmaken van de tafel de wijn in de kelk schenk  en daar dan een klein beetje water bij doe. De woorden die daarbij horen zijn: “Water en wijn worden één. Gij deelt ons menszijn en neemt ons op in uw goddelijk leven”. Symboliek, symbolen zeggen vaak meer dan woorden  kunnen uitdrukken. Wij zijn de druppel water, God is de wijn. Ondanks onze schamelheid mogen wij geloven dat wij bij God geborgen zijn. Bij Hem aan tafel.

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s