Overweging van zondag 15-7-2015 door p. George Zeegers

Woord van Welkom

Goede morgen beste mensen, van harte welkom weer in onze viering, Ook hebben we in deze tijd geen koor, zingen kunnen we voluit. We horen dat de leerlingen door Jezus worden uitgezonden twee aan twee om de goede boodschap te verkondigen, een soort stage voor het grote werk later.  Wij zijn ook leerlingen van Jezus, Hij brengt ons hier bijeen. Dat wij Hem hier ontmoeten in woord en brood.

 

 

 Overweging.

De evangelisten, vooral Marcus, zijn meestal heel kort en kernachtig in hun beschrijving van wat gebeurde.  Vorige week hoorden we dat Jezus zelf in zijn eigen plaats Nazareth niets kon uitrichten en daarop volgend vandaag over de uitzending van de 12 leerlingen. Hij had zich leerlingen en medewerkers gezocht vooral bij de vissers van Kafarnaum. Die roepingsverhalen zijn heel kort: kom en volg mij, en ze lieten hun netten in de steek, staat er dan. Dat is natuurlijk een heel proces geweest van wegen en afwegen.  Maar ze waren Hem gevolgd. Een hele reeks mensen verzamelde Hij langzamerhand om zich heen en  liep met Hem mee, maar twaalf in het bijzonder die had Hij speciaal geroepen.  En deze zond Hij uit om zijn werk uit te voeren en later voort te zetten. Zij leerden in de praktijk, al doende, het goede doende. En dat leer je niet uit boeken, het leven leer je in de praktijk van het leven zelf, net zoals je zwemmen en autorijden niet vanaf het schoolbord leert.

Jezus had dus een uitzendbureau om zo te zeggen. Hij was zijn tijd ver vooruit! En Hij heeft dat uitzendbureau nog steeds en wij zijn de gezondenen en met Hem vormen wij het uitzendbureau Titus Brandsma. Wij zijn die leerlingen, wij moeten er op uit. Getuigen van een God die het goede wil voor iedereen.  Wii kunnen niet binnenkerkelijk gezellig zitten samenzijn, wij moeten naar buiten, naar Oss en omstreken.. Wij zijn  een missionaire kerk, want wij hebben een boodschap. Vroeger stuurden wij missionarissen naar verre landen en ondersteunden hen met allerlei acties . De tijden zijn veranderd. Die missionarissen hebben we bijna niet meer.  Maar onze opdracht en roeping blijft. Getuigen van God die het goede wil voor iedere mens. Dat gebeurde vroeger trouwens ook heel duidelijk. Als we ons realiseren wat onze ouders en grootouders allemaal hebben opgezet  in eigen omgeving: onderwijs, ziekenzorg , ouderen zorg, armenzorg, allerlei vormen van zorg en verdieping in de arme en vrome tijd van toen. Geweldig!

Maar  wij nú, in onze tijd. Want onze kernopdracht blijft: getuigen zijn!  Soms, vaak? tegen de machthebbers in zoals die Amos, een eenvoudige vijgenkweker en veehoeder, maar een die zijn opdracht verstond en daaraan trouw bleef.

En voor deze opdracht hoeven wij niet geleerd te zijn of rijk te wezen. Eenvoud en soberheid kenmerkte de opdracht voor de eerste christenen. Getuigen van een God die Liefde is, doe je door zelf goed te zijn, zorgzaam, welwillend naar iedere mens; niet oordelend en zeker niet veroordelend, maar geïnteresseerd en met belangstelling voor de mens op onze levensweg. Door hier in onze bijeenkomsten gastvrijheid uit te stralen en mensen die nieuw zijn  of die we niet kennen te benaderen en welkom te heten. Het is tekenend dat in de evangelie wordt gezegd dat de leerlingen olie meekregen om de zieken te genezen. Olie, maakt soepel en dringt diep door in de huid, weldadig en beschermend. Wij gebruiken dat nog steeds bij onze sacramenten. Maar het mag ook voor ons het beeld zijn van de werking van Jezus’volgers in de samenleving van onze tijd. De smeerolie van God zijn tussen de mensen hier en nu.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s