Herhaling van de viering van zondag 13 september.

Voor diegenen die afgelopen zondag 13 september niet in de gelegenheid waren om aanwezig te zijn bij het officieuze afscheid van en de overhandiging van het “Op-reis-cadeau”  aan onze pastor George Zeegers, is hierbij een videolink waar u de gehele viering terug kunt kijken.  Viering 13 september 2015

Advertenties

13 september 2015 Op reis cadeau voor pastor George Zeegers

Op reis cadeau voor GeorgeDSC08792
Op 13 september 2015 is het cadeau van de parochie aangeboden aan pastor George Zeegers. Helaas, zoals bij iedereen bekend is, gaat het niet goed met zijn gezondheid en ziet het er naar uit dat hij over enige tijd niet meer in staat zal zijn voor te gaan in onze vieringen.
Toen er dan ook een aantal weken geleden vanuit de parochie een initiatief werd opgestart om hem nu een cadeau te geven, wees hij dat in eerste instantie af, omdat hij vorig jaar bij gelegenheid van zijn 75e verjaardag nog zo’n mooi geschenk gekregen had. Maar de parochie wil hem met een mooi cadeau bedanken voor alles wat hij de afgelopen jaren voor deze geloofsgemeenschap heeft gedaan. Nu kan hij er nog wat mee doen en ook van genieten. We willen namelijk dat hij op reis gaat naar mensen ergens op de wereld, die hij nog een keer zou willen bezoeken. Of naar plaatsen op de wereld waar hij nog naar toe wilde gaan, maar waar nog nooit iets van terecht gekomen is.
Met die tekst en uitleg was hij gelukkig akkoord en is in de maand augustus in het diepste geheim een actie op touw gezet. Uiteraard heeft hij daar, zoals gewoonlijk, helemaal niets van gemerkt…..
Uit de reacties blijkt dat pastor Zeegers het hart heeft veroverd van heel veel mensen in onze gemeenschap. Gewoon door zijn persoon en zijn betrokkenheid op mensen. Met zijn toewijding en enthousiasme heeft hij veel mensen aangestoken en ervoor gezorgd dat het vuur brandend blijft.
Tot op de dag van gisteren is er nog geld voor het cadeau binnengekomen en dus kunnen we hem zeker heel ver, als hij dat tenminste wil, op reis sturen.
Wij willen hem hiermee bedanken voor al die jaren van toewijding en zorg. Zijn diepe betrokkenheid op God heeft hem zover gebracht. Wij hopen en bidden dat Hij hem ook in het vervolg van zijn leven terzijde mag staan. Wij zullen van onze kant proberen met wereldlijke middelen hulp te bieden zoveel als nodig.
Vandaag maken we daar een klein begin mee door hem op reis te sturen.
Wij spreken nogmaals onze dank uit voor alles tot nu toe en moge God hem bijstaan en zegenen op het vervolg van zijn persoonlijke reis, waarbij hij zijn kruis moet opnemen..

Harry Faassen

Vice-voorzitter

Overweging van zondag 13-09-2015 door p. George Zeegers

Woord van welkom
Goede morgen, beste mensen, van dichtbij en van verre zie ik, van harte welkom in onze viering vanmorgen. Het is vandaag ziekenzondag, de jaarlijks speciale aandacht aan de zieken in ons midden en wereldwijd. En het is bijzonder dat ik nu zelf ziek ben. Het kerkbestuur heeft gemeend deze zondag ook tot afscheidszondag te maken. Ik weet niet hoe lang ik nog kan voorgaan hier in uw midden, maar vandaag kan ik nog. Ik was zo gelukkig altijd heel gezond te zijn. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn. Veel mensen tobben jarenlang met ziekte en kennen niet de weldaad van een lijf dat goed voelt en alles kan.
Het evangelie spreekt ons vandaag over je kruis opnemen en Jezus volgen, ieder zijn eigen kruis.
Vragen we hier om steun en om kracht.

De kinderen ebben hun eigen viering in de pastorie, Komen jullie naar voren om de kaars van Titus aan te steken en mee te nemen, “Op bezoek bij Titus.

En maken we het stil.


Overweging
Als je de bijbel leest of hoort, dan wordt daarin bijna altijd iets gezegd dat op jouw leven slaat. Dat is ook het boeiende van de wekelijks Bijbellezing op donderdagmorgen, bij de bijbelinstuif: je hoort altijd iets nieuws. Als er iets bijzonders is, dan spreken die teksten het meest. Zoals nu ik mijn doodaanzegging heb gekregen met de diagnose ALS, spreken teksten vaak heel indringend tot mij. Vandaag: Neem je kruis op als je mijn volgeling wilt zijn. Jaja!
Het is wel zaak goed te luisteren. Jezus sprak niet alleen tot de leerlingen, maar hij had alle volk laten komen, staat er. Tot alleman en iedereen zei Hij: wie mijn volgeling wil zijn, moet zijn kruis opnemen. Wie Jezus wil volgen, dwz. wie wil leven naar Gods bedoeling, moet het leven aanvaarden met alles wat daar aanzit, met alle wel en wee. En dat geldt elke mens. En aanvaarden is: leven met open handen, niet krampachtig alles naar jouw hand proberen te zetten
Het is wel zaak goed te luisteren. Jezus sprak niet alleen tot de leerlingen, maar hij sprak tot alle mensen die daar waren, staat er. Tot alleman en iedereen zei Hij: wie mijn volgeling wil zijn, moet zijn kruis opnemen. Wie Jezus wil volgen, dwz. wie wil leven naar Gods bedoeling, moet het leven aanvaarden met alles wat daar aanzit, met alle wel en wee. En dat geldt elke mens. En je leven aanvaarden is: leven met al je verstand en al je mogelijkheden maar met open handen, niet krampachtig proberen alles naar jouw hand te zetten en in je greep te houden en zo je zelf tot middelpunt van je eigen wereld te maken. Wij zijn in Gods hand, ieder van ons. Ziekte werpt je toch al terug op jezelf. En het blijkt heel moeilijk om mét je ziekte te leven en niet door je ziekte geleefd te worden.
Overigens heb ik mij gerealiseerd dat ik teksten vaak individueel versta, als alleen tot mij gesproken. Je kruis opnemen is een individuele opdracht, ja zeker; maar evenzeer een gemeenschappelijk opdracht, meen ik. Als parochie moeten wij ons kruis opnemen. D.w.z. aanvaarden hoe de gang van onze parochie is, in deze tijd: ons verhouden met de krimp van onze gemeenschap, in een tijd waarin de evangelische boodschap heel slecht wordt verstaan- hoe inspirerend die boodschap ook is. Wij weten ons geroepen om de boodschap van Jezus te leven en zo uit te dragen in de wereld waarin wij leven, nu!. Dat betekent ook dingen los laten en nieuwe wegen zoeken maar wel openstaan voor die wereld.. Wij willen kerk zijn in een wereld die op drift is. De wereld waar afschuwelijke tragedies plaats vinden, die mensen met duizenden op de vlucht doen slaan. Mensen die tot onze streken vluchten, zoekend naar en hopend op een mogelijkheid tot leven voor zichzelf en hun geliefden. Als er hier in Oss honderden vluchtelingen zullen worden gehuisvest, is dat een goed besluit van ons stadbestuur en goed voor Oss. En zeker voor ons als gelovigen en als parochie een uitdaging om te helpen. Alle vooroordelen aan de kant, alle scepsis aan de kant. Daar is nood, grote nood en daar moet geholpen worden. Ik heb begrepen dat het misschien niet verstandig is om direct mensen op te nemen in eigen huis – al zal dat misschien soms best wel kunnen en is het een overweging waard – maar er zijn talloze andere wegen om ontheemden te laten voelen dat wij meeleven en naar vermogen ook met ze willen optrekken en in hun nood willen voorzien.
Neem je kruis op als je mijn volgeling wilt zijn, Niet altijd een gemakkelijke opdracht, persoonlijk niet en als gemeenschap niet, maar wel een uitdagende opdracht.

Overweging van zondag 6-9-2015 door pastor L. Teubner

Marcus 7, 31

Jezus vertrekt uit het gebied van Tyrus naar het meer van Galilea.
Ze brengen Hem iemand die doof was en moeilijk sprak,
en ze dringen er bij Hem op aan om hem de hand op te leggen.

Vandaag wordt vanuit de rand van het gelovige gebied van Israel,
een doofstomme mens bij Jezus gebracht om hem te genezen.

Als er sprake is van doofstomheid in de Schrift
gaat het vaak om iemand met een onreine geest.

Iemand met een onreine geest is een mens
die zich niet toewijdt aan God,
maar die zich toewijdt aan zichzelf
en aan zijn eigen plannen en wegen.

Dat is dus iemand die op zich wel kan spreken en horen,
maar die eigenlijk alleen zichzelf hoort en over zichzelf spreekt.
Iemand die gericht is op zichzelf als het centrum van zijn leven.

Zo iemand is eigenlijk gesloten voor alles wat hemzelf overstijgt,
voor datgene wat hij niet kent, niet denkt, en niet kan overzien.
Zo iemand is gesloten voor al datgene wat niet past
bij zijn taal, bij zijn beelden, bij zijn geloof en zijn overtuigingen.

Zo iemand brengen ze vandaag bij Jezus:

iemand die niet horen wil en niet goed spreekt,
en ze dringen er bij Hem op aan om hem de hand op te leggen.

De mensen brengen bij Jezus randgelovige met een ontwijde geest,
iemand met een gerichtheid die vooral toegekeerd is naar zichzelf.
En zij vragen hem deze mens de handen op te leggen.

Maar Jezus, het Woord van God, haalt hem weg uit zijn omgeving,
weg bij de mensen die hij gebruikt om zichzelf een gehoor te verschaffen,
om deze in zichzelf opgesloten mens weer in contact te brengen,
met zijn oorspronkelijke Gehoor: met Jezus’ Vader die ook zijn Vader is.

Hij neemt hem uit de menigte apart,
steekt zijn vingers in zijn oren,
spuuwt en raakt zijn tong aan.
Opkijkend naar de hemel, zucht Jezus, en zegt tegen hem:
‘Effata’, wat betekent: ‘Wordt geopend.’

Zacht zuchtend, bijna verstild en teder,
klinkt hier Gods woord in de oren van de mens:
Wordt geopend!

Wordt geopend,
jij mensenzoon,
tot voorbij jezelf, tot voorbij al wat geschapen is,
tot voorbij wat je kunt waarnemen
voorbij waarover je kunt spreken.

Wordt geopend,
kind van God,
tot op je Vader, die in je woont,
en zich daadwerkelijk uitspreken wil in jou.

Wordt geopend,
opdat jij het levende verhaal van God gaat vertellen
en niet langer het verhaal met jezelf in het centrum.

Wordt geopend,
tot op de Bron van alle leven die liefde is,
opdat deze jou kan omvormen tot zijn gezalfde,
tot zijn zoon en dochter in wie Hij welbehagen vindt.

Wordt geopend,
jouw oren en mond
zodat mijn woord jouw hart bereiken kan,
en Ik van daaruit tot spreken kan komen
in al jouw doen en laten.

Hier worden we iets gewaar van de profetie van Jesaja, die zegt:

Houd moed, wees niet bang, hier is jouw God,
Hij brengt de wraak mee, de goddelijke vergelding,
Hij komt jou redden.

De goddelijke wraak voor deze van God en mensen afgekeerde mens
is niet een veroordeling of een straf, noch zijn vernietiging.
Nee, de wraak van God op zijn afgekeerdheid en teruggebogenheid,
Is zijn niet ophoudend sprekend woord dat zijn redding zal zijn.

Want dat is de betekenis van Jezus’ naam:
God bevrijdt met zijn Woord.
En dat doet Hij, trouw en niet aflatend, zegt Jesaja, opdat

geopend zúllen worden de ogen van de blinden
en geopend de oren van de doven.

Ook al proberen we God misschien wel tot onze laatste zucht
buiten ons te houden, veilig ver weg in een of andere hemel,
aanhoudend zal zijn uitnodiging ons oor blijven zoeken
en bij ons aankloppen: Wordt toch geopend! Hoor Mij,

Bijna smekend klinkt dit vandaag in onze oren:
Kom toch open voor Mij en voor mijn woord,
laat mijn woord jou bevrijden:
van jouzelf en van al die meningen,
van al die stemmen die verdeeldheid zaaien in het hart,
van al die visies en overtuigingen in je,
die er eigenlijk vooral zijn om jezelf veilig te stellen.

Kom open voor mijn woord, want, zo profeteert Jesaja,

dan komt er een gebaande weg die de heilige weg zal heten.
Geen onreine zal die betreden, die gaat zijn eigen weg,
geen dwazen dwalen daar rond, alleen verlosten bewandelen die.

De doofstomme mens in het verhaal durfde zich toe te vertrouwen
aan dat tot hem sprekende woord van God:

Wordt geopend!
En zijn oren gingen open, zijn tongriem ging los,
en hij sprak recht.

Deze doofstomme, niet toegewijde mens,
spreekt niet langer meer zichzelf.
Hij spreekt méér en méér ‘recht’,
d.w.z. rechtstreeks verbonden met en vanuit God.

Aldus leeft en verhaalt hij met zijn leven
méér en méér van het woord van God dat zegt:
Zie elkaar staan en hoor naar elkaar;
maak elkaar het leven mogelijk, wees levengunnend,
zoals Ik levengevend ben voor jou;
Wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet.

Dat is Gods liefdeswoord, de rest is commentaar.

Dat wij zijn Woord door ons leven laten gaan,
dan zullen wij vrije mensen worden,
levengevend voor elkaar.

Laat ons bidden

Bewarende God,
Jij, die leeft in ieder van ons:
open onze ogen tot op Jou,
die ieder van ziet als jouw geliefde zoon;
open onze oren voor jouw woord
en kom in ons tot leven,
Jij die toch alles in allen wilt zijn.
Laat ons zingend bidden

Bewarende God,
Jij, die ieder van ons bewaart
en niemand verloren laat gaan:
open ons hart voor jouw vertrouwen in ons,
opdat wij vertrouwvol de weg kunnen gaan
die heilig is en ons thuis zal brengen in Jou –
Jij die beloofd hebt: Ik zal met je gaan.
Laat ons zingend bidden

Bewarende God,
Jij, die ieder van ons bewaart
en niemand verloren laat gaan,
maak ons gevoelig voor de tekorten van elkaar,
en leer ons onszelf toe te vertrouwen
aan jouw vergevende aanwezigheid
in onszelf en in de ander.
Laat ons zingend bidden