Overweging van zondag 13-09-2015 door p. George Zeegers

Woord van welkom
Goede morgen, beste mensen, van dichtbij en van verre zie ik, van harte welkom in onze viering vanmorgen. Het is vandaag ziekenzondag, de jaarlijks speciale aandacht aan de zieken in ons midden en wereldwijd. En het is bijzonder dat ik nu zelf ziek ben. Het kerkbestuur heeft gemeend deze zondag ook tot afscheidszondag te maken. Ik weet niet hoe lang ik nog kan voorgaan hier in uw midden, maar vandaag kan ik nog. Ik was zo gelukkig altijd heel gezond te zijn. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn. Veel mensen tobben jarenlang met ziekte en kennen niet de weldaad van een lijf dat goed voelt en alles kan.
Het evangelie spreekt ons vandaag over je kruis opnemen en Jezus volgen, ieder zijn eigen kruis.
Vragen we hier om steun en om kracht.

De kinderen ebben hun eigen viering in de pastorie, Komen jullie naar voren om de kaars van Titus aan te steken en mee te nemen, “Op bezoek bij Titus.

En maken we het stil.


Overweging
Als je de bijbel leest of hoort, dan wordt daarin bijna altijd iets gezegd dat op jouw leven slaat. Dat is ook het boeiende van de wekelijks Bijbellezing op donderdagmorgen, bij de bijbelinstuif: je hoort altijd iets nieuws. Als er iets bijzonders is, dan spreken die teksten het meest. Zoals nu ik mijn doodaanzegging heb gekregen met de diagnose ALS, spreken teksten vaak heel indringend tot mij. Vandaag: Neem je kruis op als je mijn volgeling wilt zijn. Jaja!
Het is wel zaak goed te luisteren. Jezus sprak niet alleen tot de leerlingen, maar hij had alle volk laten komen, staat er. Tot alleman en iedereen zei Hij: wie mijn volgeling wil zijn, moet zijn kruis opnemen. Wie Jezus wil volgen, dwz. wie wil leven naar Gods bedoeling, moet het leven aanvaarden met alles wat daar aanzit, met alle wel en wee. En dat geldt elke mens. En aanvaarden is: leven met open handen, niet krampachtig alles naar jouw hand proberen te zetten
Het is wel zaak goed te luisteren. Jezus sprak niet alleen tot de leerlingen, maar hij sprak tot alle mensen die daar waren, staat er. Tot alleman en iedereen zei Hij: wie mijn volgeling wil zijn, moet zijn kruis opnemen. Wie Jezus wil volgen, dwz. wie wil leven naar Gods bedoeling, moet het leven aanvaarden met alles wat daar aanzit, met alle wel en wee. En dat geldt elke mens. En je leven aanvaarden is: leven met al je verstand en al je mogelijkheden maar met open handen, niet krampachtig proberen alles naar jouw hand te zetten en in je greep te houden en zo je zelf tot middelpunt van je eigen wereld te maken. Wij zijn in Gods hand, ieder van ons. Ziekte werpt je toch al terug op jezelf. En het blijkt heel moeilijk om mét je ziekte te leven en niet door je ziekte geleefd te worden.
Overigens heb ik mij gerealiseerd dat ik teksten vaak individueel versta, als alleen tot mij gesproken. Je kruis opnemen is een individuele opdracht, ja zeker; maar evenzeer een gemeenschappelijk opdracht, meen ik. Als parochie moeten wij ons kruis opnemen. D.w.z. aanvaarden hoe de gang van onze parochie is, in deze tijd: ons verhouden met de krimp van onze gemeenschap, in een tijd waarin de evangelische boodschap heel slecht wordt verstaan- hoe inspirerend die boodschap ook is. Wij weten ons geroepen om de boodschap van Jezus te leven en zo uit te dragen in de wereld waarin wij leven, nu!. Dat betekent ook dingen los laten en nieuwe wegen zoeken maar wel openstaan voor die wereld.. Wij willen kerk zijn in een wereld die op drift is. De wereld waar afschuwelijke tragedies plaats vinden, die mensen met duizenden op de vlucht doen slaan. Mensen die tot onze streken vluchten, zoekend naar en hopend op een mogelijkheid tot leven voor zichzelf en hun geliefden. Als er hier in Oss honderden vluchtelingen zullen worden gehuisvest, is dat een goed besluit van ons stadbestuur en goed voor Oss. En zeker voor ons als gelovigen en als parochie een uitdaging om te helpen. Alle vooroordelen aan de kant, alle scepsis aan de kant. Daar is nood, grote nood en daar moet geholpen worden. Ik heb begrepen dat het misschien niet verstandig is om direct mensen op te nemen in eigen huis – al zal dat misschien soms best wel kunnen en is het een overweging waard – maar er zijn talloze andere wegen om ontheemden te laten voelen dat wij meeleven en naar vermogen ook met ze willen optrekken en in hun nood willen voorzien.
Neem je kruis op als je mijn volgeling wilt zijn, Niet altijd een gemakkelijke opdracht, persoonlijk niet en als gemeenschap niet, maar wel een uitdagende opdracht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s