Nieuwe energie “van boven”

Energie van boven!

Sinds vorige week is het dak van ons kerkgebouw voorzien van zonnepanelen.

Misschien vragen parochianen zich af waarom er zo nodig panelen op het dak gelegd moeten worden en of het geld niet beter besteed kan worden?

Het antwoord daarop is gemakkelijk te geven. Zonnepanelen leveren een rendement van ca 10% van de investering op en waar krijg je dat op dit moment op een spaar- of beleggingsrekening?

Het Bisdom vond het ook een prima investering en dus zijn op 20 oktober 68 zonnepanelen op het platte dak van de kerk gelegd en vanaf 21 oktober zijn ze al actief. Bij bewolkt weer geven ze natuurlijk wat minder, maar als de zon zich laat zien, schiet het opgewekte vermogen nu in het najaar omhoog naar ca. 10 kW. In de zomer mogen we bij zonnig weer een vermogen van ca. 15 kW verwachten. Met dit vermogen zullen we ongeveer 80% van ons elektriciteitsverbruik zelf opwekken.

Via een app kunnen we (zelfs op de mobiele telefoon) elk moment volgen hoeveel energie er van boven komt en wordt het zelfs omgerekend naar bespaarde CO2 en hoeveel bomen we besparen.

Op de website van de parochie zal regelmatig vermeld worden hoeveel kWh we opgewekt hebben en hoeveel we bespaard hebben.

Als Fairtrade parochie zijn we nu dus nog groener geworden.

 

Harry Faassen

 

20151020_083919 20151020_083934 20151020_083952 20151020_095256 20151020_153654 20151020_154506 20151020_155234 20151020_155238 20151020_155243

Overweging van zondag 18-10-2015 door p. George Zeegers

151018 Fair trade zondag

Woord van welkom

Goede morgen beste mensen, van harte welkom weer in onze viering. Zoals wel vaker hebben we weer een bijzondere viering: het is Fairtrade zondag.  4 jaar geleden hebben we de status van fair-trade parochie bereikt – als een van de weinige parochies in Nederland en dus willen we elk jaar op een bijzondere dag elkaar herinneren aan onze opdracht om zorg te dragen voor gerechtigheid in onze wereld door voor eerlijke contact te zorgen ook in het economisch verkeer. U hebt de standjes al gezien bij het binnenkomen. Hier in de kerk met een mooie viering willen deze dag beginnen.

Maken we het stil een ogenblik om ruimte te maken voor Gods woord tot ons gesproken.

 

Als eerste lezing hebben we gekozen voor een stukje uit: Brood voor onderweg  van Harrie Nouwen

Uit Brood voor onderweg  van Henry Nouwen

De armen  in het vizier

Net als andere organisaties loopt de Kerk voortdurend het risico van corruptie.Hoe voorkomen we dat in de Kerk?Er is maar één antwoord: door de armen in het vizier te houden. De armen maken dat de Kerk trouw blijft aan haar opdracht. Als de Kerk niet langer een Kerk voor de armen is, is ze haar bestaansreden en haar wezen kwijt. Dan raakt ze verzeild in meningsverschillen, afgunst, machtsspelletjes en kleingeestigheid. In de woorden  van Paulus: God heeft het lichaam zo samengesteld dat Hij aan het mindere méér eer gaf, opdat er in het lichaam geen verdeeldheid zou zijn en de lichaamsdelen eensgezind voor elkaar zouden zorgen  (1 Korintiërs s 12, 24-25). Daar gaat het om. De armen zijn een geschenk voor de Kerk, zodat de Kerk als lichaam van Christus, een plek kan zijn en blijven waar mensen zorg dragen voor elkaar, elkaar liefhebben en vrede brengen.  

Overweging

Het is een zeer bekend tafereel, wat we hoorden in het evangelie: kibbelende apostelen, kibbelend over: wie is de baas, wie is de grootste.  We zien dat bij kleine kleuters in hun spelgroepje, soms moeten vader en moeder in het gezin hun kindertjes tot  de orde roepen; maar  helaas zien we het in het groot de grootmachten van deze wereld die vechten om de macht, met vaak ingrijpende tragische gevolgen. Mij dunkt dat we hetzelfde zien in de huidige groeiende stemming in Nederland ten aanzien van de grote groep vluchtelingen die  hun verwoeste  land ontvluchten  om het vege lijf te redden.

Vandaag is het Fair trade zondag voor onze parochie, beste mensen. 4  jaar geleden hebben we onze parochie formeel tot fair-trade parochie kunnen verklaren en dat is een goede zaak: elkaar eraan herinneren en erop wijzen dat wij verantwoordelijkheid dragen en willen dragen voor een eerlijk verkeer – vooral handelsverkeer – tussen rijk en arm: tussen rijke en arme landen, tussen kanshebbers en kansarmen  in de eigen samenleving. Solidariteit is daar het richtinggevende begrip voor in de profane wereld. Het is het hart van het evangelie: oog, oor en hart voor de mens naast je om zo Gods oog, oor en hart in onze wereld tastbaar en zichtbaar present te stellen.

Wie onder u groot wil zijn, moet dienaar worden. Dat is de opstelling van Jezus en zijn woord tot ons.  Ons wordt gevraagd ons in te zetten voor onze medemens, waar en wie ook op ons pad komt en de berooide heeft het meeste hulp nodig. Er wordt binnenkort op ons een beroep gedaan om talloze vluchtelingen te helpen.  Met goederen –  dat is misschien nog het gemakkelijkste – , meer nog door onze inzet: aandacht en omgang, benadering en contact met die mensen;  maar misschien nog het meest door stelling te nemen tegen al die opruiende en onbenullige praatjes die kennelijk steeds meer de ronde doen op de  – wat heet – sociale media van facebook en twitter en zelfs op de TV soms. Iedere gek die wat roept heeft hier een wereldwijd podium. Praatjes over gevluchte mensen als zouden ze geld zat hebben, als zouden ze vrouwen verkrachters zijn, als zouden meisjes niet meer veilig zijn: allemaal kletspraat. Hier wreekt zich dat onze sociale verbanden zijn uitgehold  en niet meer leiding gevend zijn en we leven in een liberaal klimaat van ieder voor zich.

Berooide mensen, ontvlucht aan oorlog en barbaarse dreiging, na een ook al barre tocht hierheen, hebben opvang nodig, vriendelijkheid, zorg en rust. En aan ons de uitdaging om daar vorm aan te geven. Aan ons moet zichtbaar zijn dat wij navolgers van Jezus zijn. Wie groot wil worden, moet dienaar willen wezen.

 

Overweging van zondag 11-10-2015 door p. George Zeegers

Zendingsweekend

Woord van welkom.

Goede morgen beste mensen, van harte welkom vanmorgen in onze viering. We willen vandaag de  mensen die het afgelopen jaar zijn toegetreden tot kerkbestuur of pastorale beleidsgroep  officieel hun zending geven in onze parochie. U weet, we doen dat al een aantal jaren dat degenen die voorgaan20151011_103513 in onze vieringen  én degenen die een bestuursfunctie op zich hebben genomen, dat die zich officieel hier presenteren en wij hen vanuit de parochie hun mandaat geven. We  vragen Gods zegen over hun werk.   We zongen:

Dit huis is een huis waar gemeenschap ontstaat

Waar zangers en zeggers bijeen zijn gekomen

Om uiting te geven aan waar zij van dromen,

Waardoor een beweging ontstaat die gaat stromen

Die nooit meer door niemand zich inperken laat.

Dat dit waar mag worden in ons midden.  Want met Gods hulp kunnen we grootse dingen doen, want bij God is niets onmogelijk zoals het thema van deze zondag luidt.

De kinderen hebben hun eigen viering, komen jullie naar voren om de kaars van Titus te halen en mee te nemen naar jullie eigen viering in de pastorie?

Maken we het stil een ogenblik.

 

Overweging

Goede meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven? Een zeer moderne vraag in onze tijd, waar we alles menen te kunnen verwerven, te kunnen kopen met geld of kunnen bereiken door eigen  inzet van verstand en kwaliteit. En we kunnen ook veel in onze dagen. Maar het leven en het eeuwige  leven wordt ons zomaar geschonken, dat kunnen we niet zelf verwerven. Ons leven, ja dat ervaren we, dat we dat niet zelf hebben gemaakt. Maar het eeuwig leven? Dat is minder duidelijk, dat moet je geloven. En dat laatste – geloven – wordt steeds moeilijker in onze rationele tijd.

Wat wij kunnen  en ook moeten doen is: Jezus’ boodschap warm houden bij elkaar en doorgeven en uitdragen.

Vroeger toen alles vastlag; alles z’n duidelijke kader had en het leven duidelijke regels kende, wist ieder wat te doen. Ook het gelovige kerkelijke leven, ons geloofsleven was duidelijk geordend.  Zondags naar de kerk en vrijdags geen vlees en bidden voor en na het eten, de feesten  en het weekritme, het lag vast in een duidelijk aanwezig kerkelijke klimaat. Dat klimaat is weggevallen na de oorlog. Wetenschap en techniek leren ons dat we alles zelf kunnen als mens. Het liberale klimaat zegt ons dat ieder voor zich  z’n leven moet vorm geven. De vaste structuren vallen weg of vervagen.  Wat kunnen wij dan nog doorgeven?

Jezus boodschap warm houden en doorgeven. Dat is onze boodschap: God is liefde. Hij is niet gebonden aan onze categorieën van verdienen  en prestaties leveren. En Jezus zegt: richt je op God! Laat je niet vastzetten in onze menselijke patronen en laat los.

Velen zijn ons zijn teleurgesteld dat ze er zelfs niet in geslaagd zijn om die boodschap van Jezus door te geven aan hun kinderen, omdat die niet meer naar de kerk gaan. Maar ze voegen er meestal aan toe dat hun kinderen wel verantwoordelijke  mensen zijn geworden met inzet en bewogenheid.  En dat is precies de boodschap van Jezus: draag verantwoordelijkheid voor elkaar en voor de gemeenschap. Wij beleven precies dát in onze kerkgemeenschap: daar spreken we elkaar aan  op die boodschap van Jezus, daar dagen we elkaar uit – bij elke Eucharistie – delende mensen te zijn.

Helaas, de ons vertrouwde kerk, de verpakking van de boodschap van Jezus, spreekt niet zo aan. Helaas, Het hele kerkelijk patroon is in onze samenleving vervaagd. En onze hevige geraaktheid daarmee wordt niet meegenomen door de volgende generatie; maar de boodschap van Jezus is bij de meeste van onze kinderen wel degelijk doorgekomen, zo lijkt mij.

Hoe het ook zij, wij moeten loslaten, dat onze vertrouwde vormen, de vormen van de toekomst zullen zijn. Onze rijkdom moeten wij opgeven. Maar een andere tijd vraagt  andere vormen. De moeilijkheid is dat wij- mensen van de oudere tijd – zo moeilijk in staat blijken om die nieuwe tijd te beleven en vorm te geven. Dat zullen onze kinderen en kleinkinderen zelf moeten doen. Wij moeten loslaten, ons niet laten ontmoedigen door wat wij verlies noemen. Wij mogen vasthouden aan wat óns vertrouwd is maar erop vertrouwen dat goede dingen voortgang vinden, Wij moeten durven geloven dat God liefde is, dat alle goedheid bij Hem vandaan komt en dat Gods boodschap aan ons – in Jezus belichaamd – nieuwe wegen vindt, want bij God is niets onmogelijk.

Wij willen vandaag nieuwe bestuurders en voorgangers in ons midden bevestigen en zenden. Een grootse opdracht in een moeilijke tijd, maar geef je gerust: God is en blijft aan het werk en bij God is alles mogelijk.

We zijn gelukkig dat we mensen bereid hebben gevonden om ons in bestuur en viering voor te gaan.  Nieuw in het kerkbestuur zijn Henk Peters, als vice voorzitter en Marieke Peters, beide kregen vorige jaar al hun zending.  Loek Elemans  en Kees von Harenberg zijn toegetreden tot onze Pastorale Beleidsgroep de PBG, en

Elly Vreenegoor is toegetreden tot de Woord en Communie viering groep, ‘werkgroep Titus’ geheten,  en zij zal behalve soms hier in de kerk voor gaan in de Ministerhof en de Sterrebos.

Elly, Loek en Kees en mag ik jullie vragen naar voren te komen.