Overweging van zondag 11-10-2015 door p. George Zeegers

Zendingsweekend

Woord van welkom.

Goede morgen beste mensen, van harte welkom vanmorgen in onze viering. We willen vandaag de  mensen die het afgelopen jaar zijn toegetreden tot kerkbestuur of pastorale beleidsgroep  officieel hun zending geven in onze parochie. U weet, we doen dat al een aantal jaren dat degenen die voorgaan20151011_103513 in onze vieringen  én degenen die een bestuursfunctie op zich hebben genomen, dat die zich officieel hier presenteren en wij hen vanuit de parochie hun mandaat geven. We  vragen Gods zegen over hun werk.   We zongen:

Dit huis is een huis waar gemeenschap ontstaat

Waar zangers en zeggers bijeen zijn gekomen

Om uiting te geven aan waar zij van dromen,

Waardoor een beweging ontstaat die gaat stromen

Die nooit meer door niemand zich inperken laat.

Dat dit waar mag worden in ons midden.  Want met Gods hulp kunnen we grootse dingen doen, want bij God is niets onmogelijk zoals het thema van deze zondag luidt.

De kinderen hebben hun eigen viering, komen jullie naar voren om de kaars van Titus te halen en mee te nemen naar jullie eigen viering in de pastorie?

Maken we het stil een ogenblik.

 

Overweging

Goede meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven? Een zeer moderne vraag in onze tijd, waar we alles menen te kunnen verwerven, te kunnen kopen met geld of kunnen bereiken door eigen  inzet van verstand en kwaliteit. En we kunnen ook veel in onze dagen. Maar het leven en het eeuwige  leven wordt ons zomaar geschonken, dat kunnen we niet zelf verwerven. Ons leven, ja dat ervaren we, dat we dat niet zelf hebben gemaakt. Maar het eeuwig leven? Dat is minder duidelijk, dat moet je geloven. En dat laatste – geloven – wordt steeds moeilijker in onze rationele tijd.

Wat wij kunnen  en ook moeten doen is: Jezus’ boodschap warm houden bij elkaar en doorgeven en uitdragen.

Vroeger toen alles vastlag; alles z’n duidelijke kader had en het leven duidelijke regels kende, wist ieder wat te doen. Ook het gelovige kerkelijke leven, ons geloofsleven was duidelijk geordend.  Zondags naar de kerk en vrijdags geen vlees en bidden voor en na het eten, de feesten  en het weekritme, het lag vast in een duidelijk aanwezig kerkelijke klimaat. Dat klimaat is weggevallen na de oorlog. Wetenschap en techniek leren ons dat we alles zelf kunnen als mens. Het liberale klimaat zegt ons dat ieder voor zich  z’n leven moet vorm geven. De vaste structuren vallen weg of vervagen.  Wat kunnen wij dan nog doorgeven?

Jezus boodschap warm houden en doorgeven. Dat is onze boodschap: God is liefde. Hij is niet gebonden aan onze categorieën van verdienen  en prestaties leveren. En Jezus zegt: richt je op God! Laat je niet vastzetten in onze menselijke patronen en laat los.

Velen zijn ons zijn teleurgesteld dat ze er zelfs niet in geslaagd zijn om die boodschap van Jezus door te geven aan hun kinderen, omdat die niet meer naar de kerk gaan. Maar ze voegen er meestal aan toe dat hun kinderen wel verantwoordelijke  mensen zijn geworden met inzet en bewogenheid.  En dat is precies de boodschap van Jezus: draag verantwoordelijkheid voor elkaar en voor de gemeenschap. Wij beleven precies dát in onze kerkgemeenschap: daar spreken we elkaar aan  op die boodschap van Jezus, daar dagen we elkaar uit – bij elke Eucharistie – delende mensen te zijn.

Helaas, de ons vertrouwde kerk, de verpakking van de boodschap van Jezus, spreekt niet zo aan. Helaas, Het hele kerkelijk patroon is in onze samenleving vervaagd. En onze hevige geraaktheid daarmee wordt niet meegenomen door de volgende generatie; maar de boodschap van Jezus is bij de meeste van onze kinderen wel degelijk doorgekomen, zo lijkt mij.

Hoe het ook zij, wij moeten loslaten, dat onze vertrouwde vormen, de vormen van de toekomst zullen zijn. Onze rijkdom moeten wij opgeven. Maar een andere tijd vraagt  andere vormen. De moeilijkheid is dat wij- mensen van de oudere tijd – zo moeilijk in staat blijken om die nieuwe tijd te beleven en vorm te geven. Dat zullen onze kinderen en kleinkinderen zelf moeten doen. Wij moeten loslaten, ons niet laten ontmoedigen door wat wij verlies noemen. Wij mogen vasthouden aan wat óns vertrouwd is maar erop vertrouwen dat goede dingen voortgang vinden, Wij moeten durven geloven dat God liefde is, dat alle goedheid bij Hem vandaan komt en dat Gods boodschap aan ons – in Jezus belichaamd – nieuwe wegen vindt, want bij God is niets onmogelijk.

Wij willen vandaag nieuwe bestuurders en voorgangers in ons midden bevestigen en zenden. Een grootse opdracht in een moeilijke tijd, maar geef je gerust: God is en blijft aan het werk en bij God is alles mogelijk.

We zijn gelukkig dat we mensen bereid hebben gevonden om ons in bestuur en viering voor te gaan.  Nieuw in het kerkbestuur zijn Henk Peters, als vice voorzitter en Marieke Peters, beide kregen vorige jaar al hun zending.  Loek Elemans  en Kees von Harenberg zijn toegetreden tot onze Pastorale Beleidsgroep de PBG, en

Elly Vreenegoor is toegetreden tot de Woord en Communie viering groep, ‘werkgroep Titus’ geheten,  en zij zal behalve soms hier in de kerk voor gaan in de Ministerhof en de Sterrebos.

Elly, Loek en Kees en mag ik jullie vragen naar voren te komen.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s