Overweging van zondag 30-11-2015 door pastor Leon Teubner

In de eerste lezing hoorden we van rampen

die het volk van God getroffen hebben.

Het volk is verzwakt door allerlei ziekten

en het land is onvruchtbaar geworden.

 

En men vraagt zich af:

Waarom heeft de Heer dat gedaan?

Het antwoord is verrassend:

Omdat zij zich afgekeerd hebben van de Heer,

omdat zij verlaten hebben het liefdesverbond van Hem.

 

Het is niet een straf van God die rampspoed brengt.

Het is doordat het volk zich afkeert van de liefde

dat de aarde onvruchtbaar wordt,

en het volk verzwakt wordt door ziekten.

 

Onze God is geen straffende en wrekende God,

die allemaal bijhoudt wat zijn mensen verkeerd doen,

om hen dan plotseling en ongenadig te straffen.

Hij is liefde om niet, uitnodiging tot leven.

Liefde die smeekt om liefde, maar niet dwingt.

 

Onze God heeft met ons een liefdesverbond gesloten,

waaraan Hij trouw blijft, altijd en onvoorwaardelijk.

Hij blijft zijn volk liefhebben, wat zij ook doen.

Maar zijn volk kan dat liefdesverbond de rug toekeren,

zijn mensen kunnen ontrouw worden aan zijn verbond.

 

Dan verdringen zij de God die liefde is uit hun hart,

en zetten er verslavende afgoden voor in de plaats

om te aanbidden: geld, kennis, macht en status,

om daarmee anderen te overheersen en de aarde uit te putten.

 

Daar creëert de mens zelf de rampen die hem overkomen, daar

waar hij het liefdesverbond met God verlaat omwille van zichzelf,

zijn eigenbelang en zijn onvervulbare drang naar veiligheid en geluk.

 

En als het dan goed misgaat, zoals we vandaag weer horen,

dan projecteert de mens zijn eigen vernietigende kracht op God:

 

Waarom heeft de Heer dat gedaan?

Vanwaar zijn grote woede?

 

Dan scheppen de mensen zichzelf een ongenadige straffende God.

Of zij stellen zich de vraag: Waarom grijpt de Heer toch niet in?

 

Het enige wat God echter doet is Zichzelf helemaal geven:

onvoorwaardelijke liefde die schooiert langs onze straten

en in de krochten van ons hart.

Wij zijn het die steeds weer blind worden

voor zijn liefdevolle aanwezigheid in al wat is.

Wij zijn zijn volk, die steeds weer zijn liefde de rug toekeren,

en die zo onvermijdelijk het gebied van de niet-liefde betreden,

en ziek worden van hart, en het goede niet meer zaaien.

 

Maar onze God blijft trouw en wacht geduldig af,

tot wij uiteindelijk onze ellende beseffen,

en weer mens willen worden met alle mensen.

 

In Jezus zien wij deze tot besef gekomen mens waarop God wacht.

Als Hij met zijn leerlingen bij de tempel staat, schouwt Hij:

Er zal een tijd komen waarin dit alles verwoest zal worden’.

‘Wat zal het teken zijn dat dit gaat gebeuren?’, vragen zij Hem.

Dan zegt Jezus tot hen:

 

Er zullen tekenen zijn aan de zon, de maan en de sterren,

en op aarde zullen de volken in paniek raken,

radeloos door het gebulder van de zee en de golven.

De mensen zullen het besterven van schrik en spanning

om wat de wereld gaat overkomen.

Deze dag zal komen over alle bewoners van heel de aarde.

 

Zijn woorden zijn bestemd voor elke generatie, ook de onze,

en zij roepen gemakkelijk herkenning op.

 

Donkere beelden die jaar in jaar uit op het journaal te zien zijn.

Van vluchtelingen die omkomen in de bulderende golven,

van duizenden die onze grenzen oversteken en om hulp vragen.

Bedreigende beelden die ons kunnen verleiden

tot brasserij of overbezorgdheid om ons leven.

Beelden ook, die barmhartigheid en mededogen in ons wekken.

 

Als Jezus nu zou leven zou Hij zien wat wij zien, maar herkennen:

God wordt met zijn volk gedood in Syrie en Irak en elders;

Hij verdrinkt met zijn mensen in de middellandse zee,

maar Hij wil in ons verrijzen als mededogen en barmhartigheid.

 

Het is God zelf die radeloos en verschrikt op de vlucht is;

het is God zelf die wanhopig onze harten verzachten wil,

opdat wij bewarend gaan leven en barmhartig worden zoals Hij.

 

Dat is het wat Jezus ons met zijn verhaal eigenlijk wil laten zien:

dat als deze verschrikkingen gebeuren, dat dan de mensenzoon komt.

De mensenzoon, dat is de mens die werkelijk mens wil worden.

 

Kijk er dan naar, zegt Hij, zoals je kijkt naar een vijgeboom.

Zodra je deze ziet uitbotten herken je als vanzelf

dat de zomer in aantocht is.

Zie en herken: ga zien wat niet onmiddellijk te zien is.

Als je de boom ziet uitbotten herken dan de zomer die er nog niet is.

 

Waarom deze nadruk op zien én herkennen?

Misschien wel omdat we bij dreiging en angst

voor de ondergang van onze eigen gemaakte wereld,

niet goed in staat zijn te herkennen wát we eigenlijk zien.

Wat wij zien is:

 

volken in paniek, mensen radeloos in de golven,

mensen die het besterven van schrik en spanning

om wat de wereld overkomt.

 

En onze reactie is: onszelf beschermen en de grenzen sluiten.

Maar als we dat doen, sluiten we ook ons hart af,

de plaats waar God in ons woont.

Gelukkig kan geen grens Hem tegenhouden,

en geen hart te hardvochtig zijn voor Hem.

 

Doorheen alle tekenen van radeloosheid, schrik en angst,

ziet en herkent Jezus Gods werkzame aanwezigheid.

 

Zie en herken, ja, God is bezig.

 

Zoals Gods zon- en groeikracht de boom opnieuw laat uitbotten,

zo zal Hij ook zijn koninkrijk naderbij brengen.

In al ons onvermogen en onze zelfbetrokkenheid laat God niet af,

zijn liefde in ons en in zijn schepping te blijven investeren.

 

Waar wij chaos creëren, schept Hij nieuw licht.

Waar wij verharden, probeert Hij ons hart zacht te maken.

Waar wij onrecht en onmenselijke verhoudingen organiseren,

wekt Hij in ons een verlangen naar bevrijding en bewaring.

 

Dat is de wonderlijke betekenis van de tekenen van deze tijd.

Vluchtelingen zullen komen over land en over zee.

En wij zullen in paniek raken en angstig reageren.

Kijk ernaar en herken, zegt Jezus: de zomer is nabij.

 

Wanneer vluchtelingen hun toevlucht bij ons zoeken,

wil God in ons gunnend en bewarend aan het licht komen.

Dat is de nadering van zijn koningschap:

niet buiten ons om, en vanuit een of andere hemel,

maar in ons, met ons en door ons – en anders niet.

 

Zie en herken:

God is bezig in ons – en nergens anders.

Dat wij zijn liefde beantwoorden met liefde

en zo met Hem meebewegen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s