Overweging van zondag 22 mei door pastor Leon Teubner

We begonnen zojuist de viering zoals altijd: met een openingsgebed dat eindigt met: ‘In de Naam van de Vader, de Zoon en de H.Geest. En we zullen deze viering traditiegetrouw afsluiten met een bede om zegen van de Vader, de Zoon en de H.Geest.
Ons hele bestaan is opgenomen in de Naam van deze drievuldige Naam.  Aan het begin van ons leven werden we erin ondergedompeld. Toen we werden gedoopt klonken die mysterieuze woorden: Ik doop je in de Naam van de Vader, de Zoon en de H.Geest. En aan het eind van het leven zalven wij de oude of zieke mens met olie in diezelfde oeroude geheimvolle Naam van Vader, Zoon en H.Geest.
Vandaag vieren we het feest van de Drie-eenheid. We vieren ons leven dat ondergedompeld wil zijn in Godsnaam, in de Naam van Vader, Zoon en H.Geest. Deze namen willen ons geen inzicht geven in wie of wat God is. Zij willen ons ook niet bekend maken met een theologisch systeem. Zij willen ons invoeren in het Geheim dat God is en blijven zal, totdat wij Hem volkomen zullen ontmoeten van gelaat tot Gelaat. Dat is niet enkel na onze dood, want wij leven altijd al voor zijn Gelaat. Vanaf onze eerste ademhaling tot onze laatste ademt God ieder van ons immers zijn leven in. Die ademtocht van God, die ons tot levende mensen maakt, die bezieling van Hem uit naar ieder van ons toe, die is er elk moment van ons leven. Zijn bewogenheid om ons vraagt om wederkerigheid. Hij wil er zijn in en voor ons, en Hij verlangt vurig dat wij er zijn in en voor Hem, dat wij meer en meer tot leven komen in wederkerigheid met Hem. Die groei in wederkerigheid duurt een heel leven lang. Zij gebeurt niet van de ene dag op de andere, maar vraagt tijden aandacht. Jezus spreekt daarover met zijn leerlingen, vlak voor zijn dood:

Ik heb jullie eigenlijk nog veel te zeggen, maar je kunt het nu nog niet dragen.  

Jezus, het Woord van God, heeft ons nog veel te zeggen. Maar wat hij te zeggen heeft is niet ineens te begrijpen. Het vraagt tijd om Gods woord tot in zijn volheid op te nemen, te overwegen, en te verwerken tot voedsel dat bezieling geeft aan onze woorden en onze daden. Het gaat bij Gods woord zoals het ook met gewoon voedsel gaat. Je met er de tijd voor nemen om het eten en tot je te nemen. Om het goed te kauwen, het rustig te verteren, totdat het volkomen in je is opgenomen, en je de energie geeft om door de dag heen je dingen te doen.
Zo gaat het ook met Gods woord. Het klinkt hier in de kerk op vele manieren: in ons zingen, in de lezingen, in onze gebeden, in de rituelen, in het brood en de wijn, in de stilte. Maar ook daarbuiten klinkt zijn Woord, Heel de schepping spreekt het Woord van God, In ons lichamelijk er-zijn spreekt het, alle dagen van ons leven. Opdat wij het horen en tot ons nemen zo dat we erin veranderen, en wij zijn Woord wórden in vlees en bloed. Deze omvorming begint bij ons lichaam. Want het Woord van God komt tot ons via onze zintuigen. Wij horen, zien, spreken en zingen, smaken, ruiken en betasten voortdurend Gods Woord, zonder dat we dat vaak beseffen. Alles preekt immers van Hem, ook al klinkt er geen stem. Want zijn woorden wil zo bij ons binnenkomen dat zij in ons tot stem worden, dat zij ons persoonlijk aanspreken en raken, opdat wij ons keren tot Hem en in wederkerigheid met Hem gaan leven. Zijn woord kan maar in ons tot stem worden als wij ons bewust worden wat zich in deze viering aan ons voltrekt. Als wij lezen en zingen en bidden komt er niet alleen iets uit ons, maar brengen wij ons datzelfde ook te binnen. Als wij zo meteen de geloofsbelijdenis en het tafelgebed bidden, dan zeggen we voor God en voor elkaar niet alleen ons geloof uit, maar bidden het ook naar binnen – tot in ons hart. Zo is het ook met het lezen en horen van Gods woord. Door telkens de Schrift te lezen en te horen en te overwegen, komt het woord van God stilletjes en ongemerkt bij ons binnen. Het gaat het voorbij de grenzen van ons verstand en onze logica, en bereikt uiteindelijk ons hart. En op het moment dat ons hart gaat voelen en smaken hoe rijk en hoe goed en hoe wijs het woord van God is, op dat moment wordt Gods woord tot stem in ons, tot persoonlijke aanspraak die ons bewegen wil doorwerken wil tot in ons spreken en handelen. Bernardus van Clairvaux preekte in de 12e eeuw: Ook tot mij is het Woord dikwijls gekomen. Vanwaar het in mijn ziel kwam, waarheen het wegging, wanneer het haar verliet, of waarlangs het in- of uitging, dat beken ik ook nu niet te weten
Vraag je nu hoe ik weet dat het Woord aanwezig is?
Zodra het binnentrad, heeft het mijn slapende ziel gewekt, mijn hart bewogen en zacht gemaakt en gewond, want het was hard en van steen en van een slechte gezondheid. Alleen uit de bewogenheid van mijn hart, en uit het wijken van de boze neigingen heb ik zijn aanwezigheid begrepen. Zo gaat het woord ook in ons te werk. Dan ervaren we dat er iets met ons gedaan wordt: we worden weer zacht en ontvankelijk voor elkaar en voor wat is. Als dat gebeurt, kunnen we meebewegen met Gods Geest, en ook proberen het verharde zacht te maken in het hart van wie dan ook, die op onze weg gegeven wordt.
Dan laten we in ons werke die Naam van Vader, Zoon en H.Geest en komt weer dat proces van wederkerigheid op gang, tussen ons en de Drie-ene God en tussen ons en onze naasten.
Wij vieren vandaag het feest van de Drie-eenheid. Een feest dat ons besef en onze liefde wil wekken, voor dat Geheim dat God is en altijd zal blijven.

Dat zijn woord tot stem moge worden in ieder van ons, en dat wij zijn weldadige werking in ons durven toelaten.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s