Rien van Beuningen liep de 4-daagse!

Onze gewaardeerde parochiaan Rien van Beuningen heeft voor de 15e keer de 4-daagse uitgelopen. Hij heeft ook de leeftijd van 80 jaar bereikt en zegt dat het waarschijnlijk wel de laatste keer geweest is…maar zeg nooit “nooit” . Hij heeft zich dit jaar laten sponsoren voor het goede doel ALS, de ziekte waar George Zeegers aan lijdt.

Rien, het is een fantastische prestatie!

Parochianen die nog niet gesponsord hebben kunnen hun bijdrage nog leveren door te storten op NL56RABO0140405771

Een filmpje op DTV over Rien kunt u nog kijken door te klikken op deze link

 

 

 

Rien 1Rien 2Rien 3Rien 5

Advertenties

Overweging van zondag 17-7-2016 door pastor Leon Teubner

In de evangelielezing van vandaag
horen we het bekende verhaal van Martha en Maria,
twee zussen die goed bevriend zijn met Jezus.

Het is niet zozeer een waar gebeurd verhaal,
een zoals we in de krant zouden kunnen lezen.
Het een gelijkenis, een verhaal dat werkt als een spiegel,
waarin we onze relatie met God en met elkaar kunnen verkennen
en dat handvaten biedt om deze relatie te verdiepen. Het verhaal is heel beeldend: Jezus is onderweg en gaat ergens een dorp binnen.
Een vrouw, Marta genaamd, ontvangt Hem.
Zij heeft een zuster die Maria heet.
die aan zijn voeten gaat zitten,
en die luistert naar zijn woorden. Martha staat voor de gelovige die het woord van God kent en doet: Zij is het, die iemand die bij haar aanklopt, gastvrij onthaalt, die haar oog gericht houdt op wat de ander nodig heeft,  en die de handen uit de mouwen steekt om hem te dienen,  en zo de persoonlijke relatie met haar naaste te verdiepen. Maria, haar zuster, zit aan de voeten van de gast.
Zij staat voor de gelovige die verlangend is
het woord van God te horen en te overwegen,
om zo haar persoonlijke relatie met God te verdiepen. Haar oog is niet gericht op wat de gast nodig heeft,
maar op wat zij in de relatie tot haar gast zélf nodig heeft.
Zij laat zich hierin door Jezus onderwijzen,
en zit als een aandachtige leerling aan diens voeten. Intussen slooft Martha zich uit om Jezus te bedienen,
terwijl haar zus Maria haar daarbij niet te hulp schiet.
Martha gaat daarom naar Jezus toe en vraagt: ‘Heer, maakt het U niet uit  dat mijn zuster mij alleen laat bedienen?
Zeg haar dat ze mij komt helpen.’ Jezus spreekt daarop geen waardeoordeel uit  over Maria die haar zuster niet te hulp schiet.
Hij geeft Martha ten antwoord:
‘Marta, Marta, je maakt je bezorgd en druk over van alles,
maar slechts één ding is nodig.  Maria heeft het voor haar beste deel gekozen  en dat zal haar niet worden ontnomen.’ Jezus ziet:
Maria heeft voor haar datgene gekozen  dat haar op dat moment het beste past, en dat Martha dat ook gedaan heeft.
Het verschil is dat Maria daar in op gaat, en Martha niet. Hij geeft Martha daarom als raad: Wees niet bezorgd en druk over van alles,
want slechts één ding is nodig. Kies voor datgene wat je gekozen hebt te doen. Doe wat je doet, en wel zó,  dat je met je aandacht alleen bij datgene bent wat je doet.  Wees niet met een verdeeld hart gericht op nog iets anders. Want God is in alles:
in het werken met aandacht én ook in het leren met aandacht. Kies dus voor datgene wat voor jou nu het beste deel is,
en doe dat dan vol overgave en met een onverdeeld hart.
Dat lijkt Jezus ons via Martha te vertellen wanneer Hij zegt: ‘Marta, Marta, je maakt je bezorgd en druk over van alles,
maar slechts één ding is nodig.
Maria heeft het voor haar beste deel gekozen
en dat zal haar niet worden ontnomen.’ Zoals gezegd gaat het niet zozeer over een waar gebeurd verhaal.
De beide zussen staan in deze gelijkenis  voor twee onmisbare en elkaar aanvullende kanten  die er zijn in iedere gelovige mens: In een gelovig mens is er enerzijds een verlangend uitstaan
naar ´een ik weet niet wat´ dat wij God noemen,
die zich als een bewarende Bron van leven laat gevoelen;
anderzijds is er in een gelovig mens een verlangen
om zelf levengevend om te gaan met alles en iedereen. Deze twee religieuze kanten in de mens
worden door Jezus hier niet van elkaar gescheiden,
noch tegen elkaar uitgespeeld.
Beide kanten moeten in zijn ogen ontwikkeld worden
in het concrete leven van ieder gelovig mens.
En wel door enerzijds elke dag aandacht te hebben
voor het levengevende handelen t.o.v. elkaar,
en daarover in gesprek te gaan met jezelf en met een ander. Maar anderzijds óók door contact te zoeken
met die bewarende Bron van leven
van waaruit jouw en alle leven ontspringt. Dat is de betekenisvolle boodschap van deze gelijkenis.
Maar er is meer te horen in dit verhaal.
Want letterlijk gezien is de raad van Jezus niet: slechts één ding is nodig. Hij zegt letterlijk: slechts één is nodig in ons handelen én in ons bidden zullen wij gericht zijn op de Ene.
Dat is de raad die Jezus aan ieder van ons geeft.
Daarmee spiegelt Hij ons het feit,
dat wij in ons handelen en in ons bidden
vaak niet gericht zijn op God omwille God alleen. ‘Marta, Marta, je maakt je bezorgd en druk over van alles,
maar slechts één ding is nodig. Het gaat er bij Jezus niet om dat je iets wilt en vraagt van God,
maar dat je in groeiende mate naar Hij die liefde is, verlangt.
Om dit duidelijk te maken gebruikte Meester Eckhart
ooit de volgende prachtige gelijkenis: Veel mensen kijken God aan met de ogen  waarmee ze een koe aankijken,  en ze willen van God houden zoals ze van een koe houden.  Daarvan hou je wegens de melk en de kaas en omwille van je eigen nut.
Zo doen ook al die mensen die van God houden
om uiterlijke rijkdom en innerlijke troost;
die houden niet echt van God, maar van hun eigenbelang. Jezus veroordeelt in zijn gelijkenis Martha en Maria niet.
Integendeel, met hen bemoedigd Hij ons
om nog meer te groeien in liefde,
tot God en tot onze naasten te groeien.
Dat is de diepere bedoeling van deze gelijken

Titus Brandsma Tijdingen

Titus Brandsma Tijdingen

17 juli 2016 – 31 juli 2016

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl
Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

24 juli: 17e  zondag door het jaar ( Lucas 11, 1 – 13 )

Lucas is een evangelist die vaak vermeldt dat Jezus zelf bidt en dat Hij een uitvoerige catechese over bidden heeft gegeven. Het gebed, leert Jezus ons, moet volhardend en dringend zijn. Later zal Paulus zeggen: “Een christen hoort voortdurend te bidden”.  Voor Jezus, Lucas en Paulus is bidden meer dan gebeden opzeggeen of afraffelen. Het is niet plichtmatig mee mompelen met het Onze Vader zoals vaak in een viering gebeurt. In het Nieuwe Testament vinden we twee versies van het Onze Vader. Wij bidden het Onze Vader altijd in vertaling in de versie van Mattheüs. Jezus heeft ons het Onze Vader willen leren om het bewust , nadenkend en van binnen uit ons hart te bidden. Niet om het op te zeggen, maar om ons hart te openen voor de Vader die ons alles geeft wat goed voor ons is.  Het Onze Vader is een van de dagelijkse gebeden geworden die iedere christen vanuit hoofd en hart moet kunnen bidden.  Het leren van het Onze Vader mag niet pas beginnen bij de voorbereiding van de Eerste Communie. Het Onze Vader moet geleerd worden in de kring van het gezin.  In de Advent krijgt de Nederlands sprekende katholieke gemeenschap in België en Nederland een nieuwe vertaling van het Onze Vader aangeboden. ( zie Parochieblad nr. 4 juli/augustus) . Het zal een periode van gewenning worden omdat van buiten te leren. Het goede van iets nieuws kan zijn dat we er bewuster bij stil staan.

 

31 juli: 18e zondag door het jaar ( Lucas 12, 13 – 21)

‘Je bezit je leven niet’, zegt Jezus tegen ieder van ons. Ons leven wordt ons gegeven van God uit. Je leeft pas werkelijk als je dát voelt en erkent: dat je elk moment van God uit gegeven wordt, dat alles wat je bezit je gegeven wordt, hier en nu. Wij staan een leven lang met lege handen om  alles te ontvangen uit zijn hand. Dat dagelijks gaan voelen en erkennen is gaandeweg geheel doordrongen worden ‘van Jou’. Wij zijn van Hem, Hij bestaat ieder van ons en al wat is. Buiten Hem is er niets. Om wérkelijk tot leven te komen, heeft het geen zin om pakhuizen te bouwen en spaarrekeningen aan te openen. Want God-die-leven-ís past daar niet in. Wij kunnen dan beter met lege handen God erkennen en danken, want dan passen en leven wij in Hem.

De grote zomerschoonmaak  26 en 28 juli ;  2 en 4 augustus. 

Op 26 juli is er om 9.00  uur een Eucharistieviering  ter ere van Titus Brandsma, patroon van onze parochie. De schoonmaak begint om 9.45 uur.  Op andere dagen gaat de Eucharistieviering van 9.00 uur niet door vanwege de eerder geplande schoonmaakactie .  Bezoekers van buiten de parochie ( veel mensen uit Amstelveen) vinden dat wij een zeer vriendelijke en  mooie kerk hebben. Dat vinden we als parochianen zelf ook. Maar als je als betrokken kerkganger rondkijkt,  ontwaar je toch dat een schoonmaakbeurt nodig is.  Daar hebben  we zonder vrouwen uit te sluiten “man en macht” voor nodig. We doen het zelfs onder leiding van een vrouw,  Toos Wiersma ! Vrouwen en mannen zijn welkom. Ook willen we de ruimtes in de pastorie een goede beurt geven.  Er is volop werk en volop gezelligheid. Om 10.00 uur drinken we koffie met iets lekkers zodat we er tot twaalf uur weer tegen aan kunnen.  Laat Toos niet alleen en kom mooi mee doen!

 

Dinsdag 26 juli  : Gedachtenis aan Titus Brandsma

Om 9.00 uur beginnen we met een Eucharistieviering ter gedachtenis aan Titus Brandsma. Na deze viering wandelen we in een rustig temp naar het monument bij het Titus Brandsma Lyceum. Om 10.00 brengen we daar een bloemenhulde.  ’s Avonds om 19.00 uur is een herinneringsviering rond de persoon van Titus Brandsma in de Mariakapel.

 

Woensdag 27 juli: Bezoek aan Utrecht. “De zomer van Herman  Pleij”.

( zie Parochieblad; Zomerfolder en Intekenlijst) 

Om 11.03 uur willen we met een groepje parochianen vertrekken  naar Utrecht.  Om 12.30 maken we een korte middaggebed mee van Nicola communiteit. Daarna wandelen we naar het Museum Catharijneconvent dat gevestigd is in een oud Karmelietenklooster. Herman Pleij heeft naar  eigen inzichten een tentoonstelling samengesteld.  Allerlei middeleeuwse topstukken brengt hij uit het rijke depot naar boven.  Hij laat ons op een verrassende manier naar kunst en religie kijken. Meer dan de moeite waard! Gaat u mee? Graag opgeven i.v.m. reductie. Dalurenkaart en museumkaart kunnen ons helpen het uitstapje betaalbaar te houden.

 

Kerkelijke feestdagen  

20 juli: Heilige Elias, Vader van de Orde van Karmel  

Elias is een profeet over wie alleen maar beeldende verhalen verteld worden. Zelf heeft hij geen letter op papier gezet. Lees in de bijbel de boeken van de Koningen!   Hij leeft voort in vele vertellingen  en in de harten van de mensen.  Bij feestelijke maaltijden wordt er bij joodse mensen altijd en stoel vrij gehouden voor als Elia komt.  Het joodse geloof leert  dat Elias die niet gestorven is  maar ten hemel is opgenomen ,  terugkomt om de komst van Messias aan te kondigen.  In het Nieuwe Testament horen we dat Johannes de Doper en ook Jezus de trekken van de profeet Elias hebben.  De profeet Elias wordt vereerd door joden, christen en moslims. Net als Abraham brengt hij de drie wereldgodsdiensten bijeen.  Als de belijders van deze drie godsdiensten in het voetspoor van Abraham , Elias en Jezus gaan , dan wordt de broodnodige wereldvrede mogelijk.

 

23 juli: H. Birgitta, kloosterlinge, Patrones van Europa  

Nu Europa uiteen dreigt te vallen door Grexit, Frexi, Nexit en Brexit is het van belang te beseffen dat de Europese eenheid  een gave uit het verleden is . Grote mensen hebben aan de wieg gestaan van  christelijke beschaving. Cyrilus en Methodius , Benedictus, Birgitta  en Catharina, Edith Stein.  Juist als katholieke gemeenschap moeten we ons verre houden van het ongezonde  populisme en nationalisme dat tégen Europese eenwording is.  We breken af wat anderen hebben opgebouwd. In Uden is nog een klooster van de Birgittinessen. In hun klooster is ook het museum voor religieuze kunst gevestigd dat nu wegens herbouw gesloten is. Na de opening ervan moet u zeker gaan kijken. Birgitta ( van Zweden) werd geboren 1302 en stierf in 1373 in Rome.  Zij en haar man kregen 8 kinderen.  Heel het gezin leidde een geestelijk leven. Omstreeks 1340  ondernam zij met haar man een bedevaart naar Santiago ( zie onder) . Na deze bedevaart trad haar man in bij de Cisterciënzers. Zij stichtte in Vadstena in 1344 de kloosterorde van de Verlosser. Ook in Rome stichtte zij een klooster waar zij in 1373 overleden is .  

25 juli : H. Jacobus,  apostel.

 

In Nijmegen en in Den Bosch bevonden zich vroeger Jacobskapellen met opvangmogelijkheid voor pelgrims op weg naar Santiago de Compostella. De bedevaart naar Santiago wint steeds meer aan populariteit.  Vooral voor mensen die op een kruispunt in hun leven staan maken zo’n tocht. Een mooi gezegde van  pelgrims luidt:  ‘ik sta even stil en dat is al een hele vooruitgang’  (Bertolt Brecht). Er is een bloeiend Jacobus genootschap dat wandelaars en fietsers behulpzaam is zo’n bedevaart te ondernemen.  Wie is die Jacobus dan? Het is Jacobus de broer van Johannes. Hij wordt de Oudere genoemd. In het jaar 44 wordt hij op bevel van Herodes onthoofd.  Hij is de eerste apostel martelaar.

 

Het kruis in onze kerk van Piet Slegers + 

De ontwerper / maker van het kruis in de St.Jozefkerk is op 92 jarige leeftijd overleden. Piet Slegers beeldend kunstenaar maakte het kruis in opdracht van de Karmel Oss. Hij woonde in een Rietveldwoning, gemeentelijk monument, in Velp Gld. Hij maakte vooral grote werken van roestvrij staal voor de openbare ruimte. In Zeewolde, Amsterdam, Zierikzee, Den Haag, Leeuwarden, Tilburg en beeldenpark Kröller-Müller  in Otterlo zijn werken van hem te bewonderen.  Vermoedelijk is de Karmel Oss in de jaren rond 1965 met hem in contact gekomen toen hij op het TBL een aantal grote ontwerpen in de school heeft gemaakt. Piet Slegers volgde de kunstacademie in Arnhem en was sinds 1947 gevestigd als vrij kunstenaar.

Overweging t.g.v. het Karmelfeest Oss 16 juli 2016 door p. Tom Buitendijk

Inleiding

Parochianen , leden van de Karmelfamilie en van de Karmelkring Oss, van harte welkom op het feest van Maria, Onze Lieve Vrouw van de Karmel. Wij zijn de zusters en broeders van Onze Lieve Vrouw.  Zij is onze eerste zuster op onze geloofsweg naar Jezus toe.  Als eerste leerlinge van Jezus neemt zij ons bij de hand en leren wij aan haar hand geleid, uit te zien naar het komende Koninkriijk, een wereld van vrede en gerechtigheid.  Zij is ook onze Vrouwe, onze Domina. Wij zijn haar toegewijd, houden haar naam hoog, naderen haar met eerbied als toegewijde dienaren.  Wij zijn met haar Naam bekleed en leven in haar gezindheid. In Maria, moeder en luister van Karmel, zien wij ook iets van de schoonheid van God. De schoonheid van   God die ons verlangen doet naar gaafheid en heelheid in onze mensenwereld. Op deze feestdag van Maria willen wij overwegen wat het betekent Karmelparochie te zijn, willen we ontdekken welke karmelitaanse trekken onze parochie kunnen kleuren. Wij wensen elkaar een goede viering toe.

Overweging
Onze Titus Brandsmaparochie is zich bewust een parochie te zijn die aan de Karmel is toevertrouwd.  Wat betekent het een Karmelparochie te zijn?   Ieder jaar vieren we het Karmelfeest als een feest van zusterschap en broederschap: dat wij elkaar gegeven zijn als pelgrimgangers op onze geloofsweg naar het Rijk God. Deze weg gaan we aan de hand van Maria en Elia – zoekers naar wie God in hun leven is.  Ieder jaar bezinnen we ons er op dat het onze roeping is het Rijk Gods gestalte te geven door op te komen voor gerechtigheid en vrede in de geest van Elia en van Maria. In hun contemplatieve levenshouding en in hun opkomen voor de Naam van God die luidt : ik zal er zijn, voor kleine mensen ben ik bereikbaar, zijn zij voor ons voorgangers. Karmelmensen spiegelen zich aan deze voorbeelden die met hart en ziel in Gods Tegenwoordigheid hebben gestaan. Soms hoor je parochianen zeggen dat wij als Karmelparochie los van het bisdom staan en daarom niet zoveel met het bisdom te maken hebben. Het tegendeel is waar. Juist als Karmelparochie hebben wij het recht – en daarmee ook de plicht –  in de parochie de religieuze kleur van de Karmel te doen bloeien. Als Karmelitaans gekleurde parochie kunnen wij een eigen bijdrage leveren aan de veelkleurigheid van het geestelijk leven in het bisdom.   Hoe ziet dat er dan concreet uit ?
Is die God van de economie voor kleine mensen bereikbaar? Heeft die God oog voor rechtelozen? Onze God stoot machtigen van hun troon en verheft de klein gemaakte mensen. Onze God ziet uit naar niet-getelde en verloren mensen. Hij is barmhartig en vergevingsgezind. Hij prikt mensen niet vast op hun fouten en beperktheden. Karmelmensen vertellen in woorden daad van Gods mildheid en barmhartigheid. Ook de kerk geeft vaak aan wat “niet-God” is goddelijke trekken.  Tradities die de geestelijke groei in de weg staan door al te strikte regelgeving.  Het heilig verklaren van burgerlijk fatsoen. Ook de handhaving van het instituut of de bescherming daarvan. Uit zelfhandhaving is de kerk vaak ontrouw aan de God van gewone mensen. Een kerk die alsmaar naar binnen kijkt en zich verslikt in eigen vroomheid geeft geen getuigenis van God die er voor iedereen wil zijn. Vroomheid kan ons weghouden van de God van gerechtigheid. Karmelmensen wijzen de kerk met zachtheid en geduld op onvolkomenheden in onze betrekkingen met God. Daarbij kijken ze ook naar eigen falen. Wie profetisch spreekt moet zelf een daadkrachtige en onkreukbare gelovige zijn. Dat maant ons tot bescheidenheid. Een derde kernmerk van een Karmelparochie is de sfeer van zusterschap en broederschap. Ontmoetingen op allerlei niveaus kunnen ons helpen. Nabijheid in vreugde en verdriet. Gastvrijheid en vriendelijkheid. Niemand zal over anderen baas zijn. Heersen is dienen. Er voor elkaar zijn is het waar maken van de Naam van God. Als wij er in slagen het zoeken naar God centraal te stellen in onze parochie, als wij de moed hebben om in woord en daad de niet-Goden aan te klagen en te getuigen van de God die bereikbaar is voor kleine mensen, als wij vormen vinden om zusterlijk en broederlijk met elkaar om te gaan, dan helpen wij God om in kerk en samenleving tegenwoordig te zijn. Het gaat in alles om God die in ons leven aan het licht wil komen.

Pastor

God op deze feestdag van Maria bidden met haar tot U, de God die toekomst en leven geeft.

Voorbede 1
Wij bidden voor de wereldwijde Karmelgemeenschap. Dat overal ter wereld de God van gerechtigheid en vrede gezocht wordt. Dat het verlangen  van Maria naar God in alle Karmelmensen groeien zal. Dat het vurig opkomen van Elia voor Gods Naam zijn aanstekelijke werking behoudt.

S t i l t e

Voorbede 2

Wij bidden voor de zusters en broeders van de Karmel en voor alle Karmelgezinde mensen die door ouderdom, ziekte en gebreken kwetsbare mensen geworden zijn. Dat zij in vertrouwen op U kunnen leven en nu reeds uw Tegenwoordigheid ervaren.

S t i l t e

Zingen Wees gegroet Maria

Voorbede 3
Wij bidden voor alle parochies die aan de Karmel zijn toevertrouwd. Dat zij gemeenschappen worden die in het dagelijkse leven sporen van God willen zoeken.  Dat zij in de geest van Maria en Elia oog hebben voor kleine mensen om hen heen. Dat zij in de wereldkerk getuigenis afleggen van Gods barmhartigheid en liefde.

S t i l t e

Voor de Karmelparochie van Oss en voor allen die zich in deze gemeenschap thuis voelen. Dat wij door onze karmelitaanse gezindheid kleur geven aan het kerkelijke leven van het bisdom.

S t i l t e
Zingen Wees gegroet Maria

 

Pastor 

Goede God, u hebt ons geroepen om het verlangen naar uw Koninkrijk levend te houden in deze wereld. Kom ons tegemoet en wees ons nabij in mensen die in de geest van Maria en Elia leven. Dit bidden wij u door Christus onze Heer.
Amen.

Overweging van zondag 10-7-2016 (George Zeegers 50 jr jubileum) door p. Tom Buitendijk

Woord van welkom

U allen van harte welkom in deze gewone viering. Vandaag zou het bijzondere vieringen moeten zijn met alle koren, met een mooie toespraak van de vicevoorzitter, met cadeautjes van de kinderen en gulle gaven van de volwassenen.
Als pater George Zeegers niet ziek was geworden had hij in volle glorie zijn 50 jarig priesterjubileum gevierd. De gaven had hij vast bestemd voor een diaconaal doel dat hij bij u  zou hebben aangeprezen. Voor zichzelf heeft hij niets nodig. Ook al is er geen groots feest, George is wel in ons midden. Wat hij vandaag nodig heeft is ons gebed en ons meeleven. Er is geen betere evangelie lezing denkbaar op deze jubileum dag dan het verhaal van de dienstbaarheid en de barmhartigheid, het verhaal van de Samaritaan. In dit verhaal komt de levensinzet en de spiritualiteit van George helemaal tot uiting.
Die inspiratie heeft hij zestien jaar met u willen delen. Daarvoor mag deze parochie hem dankbaar voor zijn.  Willen we in een ogenblik stilte bidden om Gods ontferming.  

Overweging
“Als ge de stem van de Heer uw God hoort dan moet ge hem gehoorzamen en alle geboden en voorschriften onderhouden die in dit boek staan opgetekend”.  Als er nu iets is waar George een hekel aan heeft dan is het onderhouden van regels en het lopen langs de lijnen die anderen aangeven. Volgens George is de enige functie van een gebod dat het overtreden kan worden. Wat George zoekt is ruimte…. ruimdenkendheid …. ruimte bieden …. ruimte scheppen.  Toch zou ik niet durven zeggen dat George geen normen kent. Hij kent de normen allemaal wel, maar hij kijkt vaak eens stukje verder. Dienen die normen nog wel de waarden die ze beschermen?  Veiligheid is een grote waarde in het verkeer. Daarom is de norm dat het trottoir voor de wandelaars is en dat je op de rijweg aan de rechterkant rijdt. Maar…. als je nu aan de linkerkant van de weg woont en er niemand op stoep loopt dan wordt de veiligheid toch niet geschaad als jij links en tegen de richting in en op de stoep fietst.  Je overtreedt drie fundamentele regels.  Leer het uw kleinkinderen nooit , maar ik begrijp George wel. De Wetgeleerde in het evangelie vraagt : wat moet ik doen om het eeuwige leven te verwerven?  Het eeuwig leven is toch van grote waarde.  Aan welke regels  geboden moet ik me houden om als het ware recht te hebben op de eeuwigheid?  Jezus geeft geen direct antwoord.  Jezus vraagt: wat staat er geschreven in de Wet?  Wat lees jij daar?  Jezus laat horen:  niet de letter van de Wet telt!  Ook hoe jij léést is belangrijk.  Het gaat nooit om de Wet in het algemeen. Het gaat erom hoe jij de wet leest.   Als er regels uit Rome komen, gaan wij Nederlanders  kijken wat we ze zeggen. Dan worden we soms boos of verdrietig.  Maar we doen ons best ons eraan te houden. George heeft in Rome gestudeerd en hij  weet wat de Romeinen en de Italianen doen.  Die zeggen: “Dat is even mooi opgeschreven!  Heel goed dat u dat zo zegt, mijnheer de kardinaal.” Daarna gaan ze gewoon hun eigen gang.  George kan uitstekende lezen: hij blijft door de normen heen de waarde zoeken. Hij leest in de geest van Jezus.  Jezus laat de Wetgeleerde zijn eigen vraag beantwoorden.
De verantwoordelijkheid blijft bij de man zelf liggen. Een pastor kan nooit alle problemen van mensen oplossen. Hij kan hen wel helpen de weg te vinden. In zijn pastorale contacten was George de herder die op kundige wijze de mensen hun eigen weg wees. Daardoor konden mensen groeien naar hun eigen maat.  “Word wie je bent”, was zijn boodschap. Tegelijkertijd: “Laat je niet klein krijgen. Je hebt je eigen waardigheid”.  De wetgeleerde geeft het perfecte antwoord: ”God en de naast beminnen als jezelf”.
“Laat dat geen theorie blijven, maar breng het in praktijk”, zegt Jezus. De stap van theorie naar praktijk is een van de moeilijkste stappen.  Als we eerlijk zijn weten we allemaal wat “eigenlijk” zou moeten.  Eerlijker delen. Zorg voor het milieu. Welkom aan vluchtelingen. Aandacht voor kwetsbare mensen. Vergeving voor mensen met wie we conflicten hebben.  George was in Almelo een geziene pastor met een groot hart voor zijn parochianen. Toch koos hij er voor om in 1984 de kant van de werklozen te kiezen. Door onder hen te gaan wonen . Door hen thuis in hun situatie op te zoeken. Wij baden keurig voor de baanlozen mensen in de kerk. Maar van het altaar af komen en naar hen toe gaan,  is een stap zetten die niet zo normaal is, die buiten de normen valt. Ook toen was er al gebrek aan priesters, ook toen was het pastoraat  een drukke bedoening. Het was mooi en dankbaar werk om een goede pastor te zijn.  Maar: dichtbij en onder de mensen leven voor wie je in de kerk bidt , is een eigen waarde. De waarde van de barmhartige nabijheid.  Het is stap van theorie naar praktijk.
Jezus vertelt de wetgeleerde een verhaal.  Een man ligt half dood langs de kant van de weg. Wie een dode aanraakt wordt zelf onrein. Onrein betekent:  tijdelijk niet geschikt om in  de samenleving mee te doen.  Je wordt tijdelijk een buitenstaander. De priester en de pastoraal werker kunnen alleen maar hun werk doen als ze beantwoorden aan de normen van de samenleving.  Ingaan op de wensen van de parochianen. Verzorgde liturgie aanbieden.  Bidden voor mensen die het moeilijk hebben. De parochie in stand houden door ontmoetingen tussen mensen tot stand te brengen. Eigenlijk kunnen een priester en een pastoraal werker niet gemist worden. De norm is toch dat je je aanpast aan de wensen van de mensen en aan de regels van de kerk.  Maar wat doe je dan met een halfdode?  Eigenlijk zouden we …. maar dan beantwoord ik niet meer aan de  terechte verwachtingen van ‘de mensen in het algemeen’.  Dus eigenlijk laten we een halfdode gewoon liggen. Als hij echt dood is hebben wij ons niet verontreinigd en als hij nog levend is, dan heeft hij pech gehad. “Als ge de stem van de Heer uw God hoort dan moet ge hem gehoorzamen en alle geboden en voorschriften onderhouden die in dit boek staan opgetekend”. George hoorde ook die stem van God en hij wist ook wel wat de geboden waren. Maar George ziet ook in de halfdode een mensen die beelddrager van God is. Omwille van God moet je geboden durven overtreden.   George werd Samaritaan. Hij stapte op de gewonde af en vroeg: “wat wil je dat ik voor je doe?” Vijftien jaar lang is George op baanloze mensen afgestapt: “kom weer tot leven ; sta op tegen onrecht;  wees je bewust van je waardigheid”. Samaritanen zijn voor keurige godsdienstige joden niet geachte vreemdelingen.  George wist dat zijn keuze niet door iedereen in dank werd afgenomen. Hij is bij niet getelde mensen gaan wonen. In 1999 werd hij gevraagd pastor in Oss te worden. Zijn voorkeur voor kwetsbare mensen heeft heel zijn pastorale werk doortrokken.  Diaconie was een van de speerpunten van zijn pastoraat. Zestien jaar lang heeft hij inspiratie aan u geboden. De geest van mildheid en barmhartigheid  is kenmerk geworden van deze gemeenschap.  Juist door de diaconie wint de kerk aan geloofwaardigheid. Vijftig  jaar lang heeft George de kerk een plek willen geven in de harten van gewone mensen. Niet de kerk van regels en geboden maar de kerk als ruimte om te groeien in menswaardigheid en in elkaar nabij zijn.  George is voor zeer velen een echt nabije mens.  Er is heel veel om George voor te bedanken in vijftig jaar priester voor mensen zijn .

Pastor
Goede God,  uw liefdesgebod hebt u in ons harte gelegd. Maak onze handen sterk om het te volbrengen.

Lector

Wij bidden voor onze kerk die uw Woord verkondigt. Maak ons moedig en sterk wanneer  uw Woord  beantwoord wordt met tegenstemmen uit de samenleving.  Schenk ons de geest van standvastigheid om te doen wat  U van ons vraagt.

ST I L T E Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor herstel van christelijke waarden in het openbare leven. Om barmhartigheid en vredesgezindheid, om gerechtigheid en waarachtigheid. Behoed ons voor onverschilligheid voor mensen in nood. Om eerbied voor kwetsbare mensen in ons midden: hoogbejaarden, mensen met beperkingen, klein – en arm gemaakte mensen.

ST I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Met een dankbaar hart bidden wij voor George Zeegers. Vijftig jaar priester en pastor voor mensen. Wij zijn dankbaard dat hij zestien jaar een milde en betrokken onze herder was. Wij vragen u om kracht om zijn ziekte te dragen en om moed om zijn  leven in Gods handen terug te leggen. Schenk hem ook nu nog mooie dagen en goede ontmoetingen.

ST I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor onze parochiegemeenschap. Voor de zieken, thuis en in het ziekenhuis of verpleeghuis. Om beterschap en om overgave aan uw wil. Voor onze persoonlijke intenties en voor de intenties die zijn neergeschreven in de Mariakapel.

ST I L T E Laat ons bidden

 

Pastor

God, moge het verhaal van de barmhartige Samaritaan ons zo blijven aanspreken dat wij uw barmhartige  liefde gestalte gaan geven in ons dagelijks leven. Dit bidden wij u door Christus onze Heer.
Amen.