Overweging van zondag 10-7-2016 (George Zeegers 50 jr jubileum) door p. Tom Buitendijk

Woord van welkom

U allen van harte welkom in deze gewone viering. Vandaag zou het bijzondere vieringen moeten zijn met alle koren, met een mooie toespraak van de vicevoorzitter, met cadeautjes van de kinderen en gulle gaven van de volwassenen.
Als pater George Zeegers niet ziek was geworden had hij in volle glorie zijn 50 jarig priesterjubileum gevierd. De gaven had hij vast bestemd voor een diaconaal doel dat hij bij u  zou hebben aangeprezen. Voor zichzelf heeft hij niets nodig. Ook al is er geen groots feest, George is wel in ons midden. Wat hij vandaag nodig heeft is ons gebed en ons meeleven. Er is geen betere evangelie lezing denkbaar op deze jubileum dag dan het verhaal van de dienstbaarheid en de barmhartigheid, het verhaal van de Samaritaan. In dit verhaal komt de levensinzet en de spiritualiteit van George helemaal tot uiting.
Die inspiratie heeft hij zestien jaar met u willen delen. Daarvoor mag deze parochie hem dankbaar voor zijn.  Willen we in een ogenblik stilte bidden om Gods ontferming.  

Overweging
“Als ge de stem van de Heer uw God hoort dan moet ge hem gehoorzamen en alle geboden en voorschriften onderhouden die in dit boek staan opgetekend”.  Als er nu iets is waar George een hekel aan heeft dan is het onderhouden van regels en het lopen langs de lijnen die anderen aangeven. Volgens George is de enige functie van een gebod dat het overtreden kan worden. Wat George zoekt is ruimte…. ruimdenkendheid …. ruimte bieden …. ruimte scheppen.  Toch zou ik niet durven zeggen dat George geen normen kent. Hij kent de normen allemaal wel, maar hij kijkt vaak eens stukje verder. Dienen die normen nog wel de waarden die ze beschermen?  Veiligheid is een grote waarde in het verkeer. Daarom is de norm dat het trottoir voor de wandelaars is en dat je op de rijweg aan de rechterkant rijdt. Maar…. als je nu aan de linkerkant van de weg woont en er niemand op stoep loopt dan wordt de veiligheid toch niet geschaad als jij links en tegen de richting in en op de stoep fietst.  Je overtreedt drie fundamentele regels.  Leer het uw kleinkinderen nooit , maar ik begrijp George wel. De Wetgeleerde in het evangelie vraagt : wat moet ik doen om het eeuwige leven te verwerven?  Het eeuwig leven is toch van grote waarde.  Aan welke regels  geboden moet ik me houden om als het ware recht te hebben op de eeuwigheid?  Jezus geeft geen direct antwoord.  Jezus vraagt: wat staat er geschreven in de Wet?  Wat lees jij daar?  Jezus laat horen:  niet de letter van de Wet telt!  Ook hoe jij léést is belangrijk.  Het gaat nooit om de Wet in het algemeen. Het gaat erom hoe jij de wet leest.   Als er regels uit Rome komen, gaan wij Nederlanders  kijken wat we ze zeggen. Dan worden we soms boos of verdrietig.  Maar we doen ons best ons eraan te houden. George heeft in Rome gestudeerd en hij  weet wat de Romeinen en de Italianen doen.  Die zeggen: “Dat is even mooi opgeschreven!  Heel goed dat u dat zo zegt, mijnheer de kardinaal.” Daarna gaan ze gewoon hun eigen gang.  George kan uitstekende lezen: hij blijft door de normen heen de waarde zoeken. Hij leest in de geest van Jezus.  Jezus laat de Wetgeleerde zijn eigen vraag beantwoorden.
De verantwoordelijkheid blijft bij de man zelf liggen. Een pastor kan nooit alle problemen van mensen oplossen. Hij kan hen wel helpen de weg te vinden. In zijn pastorale contacten was George de herder die op kundige wijze de mensen hun eigen weg wees. Daardoor konden mensen groeien naar hun eigen maat.  “Word wie je bent”, was zijn boodschap. Tegelijkertijd: “Laat je niet klein krijgen. Je hebt je eigen waardigheid”.  De wetgeleerde geeft het perfecte antwoord: ”God en de naast beminnen als jezelf”.
“Laat dat geen theorie blijven, maar breng het in praktijk”, zegt Jezus. De stap van theorie naar praktijk is een van de moeilijkste stappen.  Als we eerlijk zijn weten we allemaal wat “eigenlijk” zou moeten.  Eerlijker delen. Zorg voor het milieu. Welkom aan vluchtelingen. Aandacht voor kwetsbare mensen. Vergeving voor mensen met wie we conflicten hebben.  George was in Almelo een geziene pastor met een groot hart voor zijn parochianen. Toch koos hij er voor om in 1984 de kant van de werklozen te kiezen. Door onder hen te gaan wonen . Door hen thuis in hun situatie op te zoeken. Wij baden keurig voor de baanlozen mensen in de kerk. Maar van het altaar af komen en naar hen toe gaan,  is een stap zetten die niet zo normaal is, die buiten de normen valt. Ook toen was er al gebrek aan priesters, ook toen was het pastoraat  een drukke bedoening. Het was mooi en dankbaar werk om een goede pastor te zijn.  Maar: dichtbij en onder de mensen leven voor wie je in de kerk bidt , is een eigen waarde. De waarde van de barmhartige nabijheid.  Het is stap van theorie naar praktijk.
Jezus vertelt de wetgeleerde een verhaal.  Een man ligt half dood langs de kant van de weg. Wie een dode aanraakt wordt zelf onrein. Onrein betekent:  tijdelijk niet geschikt om in  de samenleving mee te doen.  Je wordt tijdelijk een buitenstaander. De priester en de pastoraal werker kunnen alleen maar hun werk doen als ze beantwoorden aan de normen van de samenleving.  Ingaan op de wensen van de parochianen. Verzorgde liturgie aanbieden.  Bidden voor mensen die het moeilijk hebben. De parochie in stand houden door ontmoetingen tussen mensen tot stand te brengen. Eigenlijk kunnen een priester en een pastoraal werker niet gemist worden. De norm is toch dat je je aanpast aan de wensen van de mensen en aan de regels van de kerk.  Maar wat doe je dan met een halfdode?  Eigenlijk zouden we …. maar dan beantwoord ik niet meer aan de  terechte verwachtingen van ‘de mensen in het algemeen’.  Dus eigenlijk laten we een halfdode gewoon liggen. Als hij echt dood is hebben wij ons niet verontreinigd en als hij nog levend is, dan heeft hij pech gehad. “Als ge de stem van de Heer uw God hoort dan moet ge hem gehoorzamen en alle geboden en voorschriften onderhouden die in dit boek staan opgetekend”. George hoorde ook die stem van God en hij wist ook wel wat de geboden waren. Maar George ziet ook in de halfdode een mensen die beelddrager van God is. Omwille van God moet je geboden durven overtreden.   George werd Samaritaan. Hij stapte op de gewonde af en vroeg: “wat wil je dat ik voor je doe?” Vijftien jaar lang is George op baanloze mensen afgestapt: “kom weer tot leven ; sta op tegen onrecht;  wees je bewust van je waardigheid”. Samaritanen zijn voor keurige godsdienstige joden niet geachte vreemdelingen.  George wist dat zijn keuze niet door iedereen in dank werd afgenomen. Hij is bij niet getelde mensen gaan wonen. In 1999 werd hij gevraagd pastor in Oss te worden. Zijn voorkeur voor kwetsbare mensen heeft heel zijn pastorale werk doortrokken.  Diaconie was een van de speerpunten van zijn pastoraat. Zestien jaar lang heeft hij inspiratie aan u geboden. De geest van mildheid en barmhartigheid  is kenmerk geworden van deze gemeenschap.  Juist door de diaconie wint de kerk aan geloofwaardigheid. Vijftig  jaar lang heeft George de kerk een plek willen geven in de harten van gewone mensen. Niet de kerk van regels en geboden maar de kerk als ruimte om te groeien in menswaardigheid en in elkaar nabij zijn.  George is voor zeer velen een echt nabije mens.  Er is heel veel om George voor te bedanken in vijftig jaar priester voor mensen zijn .

Pastor
Goede God,  uw liefdesgebod hebt u in ons harte gelegd. Maak onze handen sterk om het te volbrengen.

Lector

Wij bidden voor onze kerk die uw Woord verkondigt. Maak ons moedig en sterk wanneer  uw Woord  beantwoord wordt met tegenstemmen uit de samenleving.  Schenk ons de geest van standvastigheid om te doen wat  U van ons vraagt.

ST I L T E Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor herstel van christelijke waarden in het openbare leven. Om barmhartigheid en vredesgezindheid, om gerechtigheid en waarachtigheid. Behoed ons voor onverschilligheid voor mensen in nood. Om eerbied voor kwetsbare mensen in ons midden: hoogbejaarden, mensen met beperkingen, klein – en arm gemaakte mensen.

ST I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Met een dankbaar hart bidden wij voor George Zeegers. Vijftig jaar priester en pastor voor mensen. Wij zijn dankbaard dat hij zestien jaar een milde en betrokken onze herder was. Wij vragen u om kracht om zijn ziekte te dragen en om moed om zijn  leven in Gods handen terug te leggen. Schenk hem ook nu nog mooie dagen en goede ontmoetingen.

ST I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor onze parochiegemeenschap. Voor de zieken, thuis en in het ziekenhuis of verpleeghuis. Om beterschap en om overgave aan uw wil. Voor onze persoonlijke intenties en voor de intenties die zijn neergeschreven in de Mariakapel.

ST I L T E Laat ons bidden

 

Pastor

God, moge het verhaal van de barmhartige Samaritaan ons zo blijven aanspreken dat wij uw barmhartige  liefde gestalte gaan geven in ons dagelijks leven. Dit bidden wij u door Christus onze Heer.
Amen.

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s