Overweging van Nieuwjaarsdag door pastor Leon Teubner

 

En het geschiedde: toen de engelen van de herders waren heengegaan, dat zij zeiden tot elkaar: ‘Kom, laten we naar Bethlehem gaan om te zien het woord dat geschied is, dat de Heer ons bekend heeft gemaakt.’
Wat is nu dat woord dat geschied is, dat de Heer aan de herders bekend heeft gemaakt:

Heden is jullie een redder geboren, een Gezalfde van God in de stad van David. Ten teken zul je vinden een kind in doeken gewikkeld in een kribbe.  

De herders haastten zich naar Bethlehem de stad van David, en wij gaan met hen mee. Zo vinden wij met hen Maria en Jozef en het pasgeboren kindje in de kribbe. Een kindje waarvan ons vandaag door God bekend wordt gemaakt:

Heden is jullie een redder geboren, een Gezalfde van God.  

Hoe kan een pasgeboren kind een teken van redding zijn? Hoe bevrijdt God ons – vandaag en morgen, in de gedaante van een hulpeloos kindje, dat nog maar net begonnen is met ademen? Wat doet een pasgeborene, een volkomen afhankelijk en behoeftig mensje, met ons?

Dit is wat het doet met ons: het maakt ons zacht en bewarend, het ontroert en beweegt ons, en maakt ons ontvankelijk voor het grote geheim dat het is en dat het in zich draagt. Het vanzelfsprekende van ons eigen leven gaat dan even open tot op een groot geheim: we komen op wonderlijke wijze door dat kindje in contact met de bron van ons bestaan en van al wat is. Als een pasgeboren kind geschiedt aan ons, raken wij op geheimvolle wijze erdoor bewogen; het maakt ons tot hoe God zelf geschiedt: tot bewarende, tedere en zorgzame mensen. Dat hebben de herders ervaren toen zij het kind vonden: dat zij zacht van hart werden en vergevingsgezind. En zij voelden dat alsof God zelf in hen en het kind aan het werk was. Dat heeft hen zo zeer verwonderd, dat zij zijn gaan vertellen, dat God redt op de wijze van een pasgeboren kind. Dat Hij mensen raakt, zoals een pasgeborene ons raakt: dat Hij mensen redt door hen tot bewogen mensen te maken: door ons hart te vertederen en ons zo ontvankelijk te maken voor het wonder van ons leven, samen met elkaar en met al wat is. Als dat gebeurt aan ons, worden wij één met het Geheim waarvan de herders ons vandaag vertellen. Dan worden wij geboren als nieuwe mensen, als gezalfden van God, lichaam van Christus.  Dan geschiedt het woord van de engel aan de herders aan ons:
Heden is jullie een redder geboren, een Gezalfde van God;

een nieuwgeboren mensenkind, jullie zelf! Beetje bij beetje, telkens weer, onbegrijpelijk. De herders worden met het vertellen van hun ervaring, een levende getuigenis van Gods reddende aanwezigheid. Zij hebben in de ontmoeting met een kind, gezien wat vanzelfsprekend is, maar steeds opnieuw ontdekt moet worden: Gods levende en bevrijdende aanwezigheid onder zijn volk.  Juist omdat Gods aanwezigheid zo vanzelfsprekend is –  zo vanzelfsprekend als dat wij ademen en dat ons hart klopt, zo vanzelfsprekend dat wij vanochtend wakker werden en nu hier zijn -, juist daarom moet Hij steeds weer gezocht worden. Want als wij Hem niet zoeken zal Hij verdwijnen uit ons leven, zoals Hij ook aan het verdwijnen is uit onze samenleving. Dan krijgt zijn koninkrijk geen kans in ons midden: Geen vrede op aarde en geen welbehagen in zijn mensen.
Daarom zegt Augustinus in een van zijn kerstpreken:

God is mens geworden zodat de mens God kon wordenDie geboorte van God gebeurt aldoor. Maar, wat als zij niet in mij gebeurt, wat helpt me dat dan? Dát zij in mij gebeurt, daar hangt alles van af. 

God kan maar in ons geboren worden als wij Hem zoeken . Enkel zoekende wordt Hij in ons geboren. Maria laat ons zien hoe dat gebeuren zal. Zij verstilt, als zij hoort van de ervaringen van de herders met het Woord van God. Maria verstilt en bewaart al hun woorden, door ze te overwegen in haar hart.  Zij koestert Gods woord in haar hart en overweegt het en maakt met haar leven waar wat zij eerder beloofde: Mij geschiedde naar uw Woord.
Dat is hoe God in ons geboren wordt. Door dat woord van God:

Heden is jullie een redder geboren, een Gezalfde van God 

te ontvangen als een persoonlijke aanspraak, en het toe te laten tot in ons hart; door het te vertrouwen en te overwegen, ga je langzaam voelen: je bent het zelf die opnieuw vanuit God geboren wordt: zijn Gezalfde, lichaam van Christus. Je bent het zelf. Dan weet je diep van binnen: ik mag er zijn als Zijn beminde; ik mag leven in Zijn genade, hoe dan ook; ik ga een nieuw jaar binnen, samen met Hem en met allen die mij gegeven worden.
Gezegend en gelukkig nieuwjaar.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s