Overweging van zondag 12-3-2017 door p. Tom Buitendijk

Inleiding

Van harte welkom deze tweede zondag van de veertigdagentijd. Vorige week hoorden we het verhaal van Jezus ‘ beproeving in de woestijn.  Vandaag het verhaal hoe Jezus hoog op de berg is en daar verheerlijkt wordt. In Hem komt aan het licht hoe Hij is in Gods ogen en naar zijn diepste wezen. Wanneer wij met Jezus meegaan en Hem navolgen in zijn doen en laten kunnen ook wij worden omgevormd. Dan komt aan het licht hoe wij christen zijn in de wereld van vandaag en dat wij meewerken van onze samenleving een stukje Rijk van God op aarde te maken. Omvorming tot mensen naar de gestalte van Jezus is de oproep die we horen.

 

Overweging.

In  deze verkiezingstijd wordt vaak gesproken over  “onze joods – christelijke traditie”. Deze traditie wordt ingezet om een andere geloofstradities buiten de deur te houden, met name de Islam.  Dat is vanuit het christelijk geloof zeker niet de bedoeling.  Als je sommige politici dòòrvraagt wat de joods christelijk traditie inhoudt dan komt daar beschamend weinig uit. Pasen wordt een lentefeest waarin we eieren gaan zoeken die de Paashazen verstoppen. Dat Pasen een joods bevrijdingsfeest is en christelijk bezien een òpstaan tegen slavernij en dood, daar hebben ze het niet over. Soms hebben ze er inderdaad niets gehoord, en als ze er iets van gehoord hebben, dan hebben ze het zeker niet begrepen. Laat u niet misleiden door mensen die over joods christelijke traditie spreken om de Nederlandse identiteit te benoemen. In de lezingen van vandaag komen twee hoofdfiguren naar voren: Abraham en Jezus. Als we heel realistisch durven denken dan moeten we helder zeggen: Abraham was geen Jood en Jezus was geen christen. Net zoals Mohammed geen moslim was. Abraham is wèl de oorsprong  en oervader van het latere jodendom. Jezus is wèl, de Christus, de Gezalfde van God, en daarmee het model van ieder die in Hem gelooft en naar hem ‘christen’ wil heten. Mohammed zelf is geen moslim, maar wel zijn volgelingen die volgens het centrale begrip ‘ overgave – islam ‘ zijn gaan leven naar het voorbeeld. Wat Abraham, Jezus en Mohammed gemeenschappelijk hebben is dat zij alle drie de stem van God gehoord hebben. De stem die hen wegriep uit het vertrouwde, het zekere, het veilige, hun zogenaamde identiteit.  Een stem die hen op weg zette naar een nieuwe en ongewisse  toekomst waarvan de omtrekken nog lang niet in zicht waren. Daarin zullen zij hun identiteit vinden.  Is het dezelfde God die hen riep? Of zijn de God van Abraham, Jezus en Mohammed andere toch verschillenden goden? In het Jodendom vraagt God om gerechtigheid. In het christendom verlangt God naar liefde van en onder de mensen. In de Islam vraagt God om overgave en om vrede.  Sluiten de wereldgodsdiensten elkaar uit ? Integendeel, ze kunnen elkaar verrijken. Er is één ding duidelijk: godsdienstige mensen dienen elkaar te respecteren en met elkaar in gesprek te gaan.  Hoe moeizaam en hoe moeilijk het soms ook gaat.
Als God Abraham en Jezus wegroept uit hun bestaan, dan zijn zij dus niet waar Hij wil dat zij zijn. Hun identiteit ligt niet in wat ze nu zijn.  Hun identiteit ligt in wie ze worden zullen wanneer ze hun oude bestaan los laten en zich overgeven aan de Stem die hen naar een onbekende toekomst leidt.
Misschien mogen we zeggen dat Abraham het grootste waagstuk van alle tijden is aan gegaan. Hij laat alle verbanden los: zijn stam, zijn woongebied, zijn godsdienst. Hij wordt een zwerver op weg naar een beloofd land dat nog lang niet in zicht is.  Hij is de eerste persoon die uit het niets een totaal nieuw bestaan durft op te bouwen.  Zijn enige zekerheid is zijn geloof dat de stem die hem roept betrouwbaar is.   Abraham kiest er persoonlijk voor om in die Stem te geloven. Die Stem die hem alles ontneemt om hem zonder enige garantie een nieuwe toekomst te bieden.  Zijn identiteit zal worden : vader – oervader –  van alle gelovigen: joden, christenen en moslims. De weg van Jezus is niet minder avontuurlijk.  Uit het stadje Nazareth is hij naar de woestijn van Juda gegaan om zich door Johannes te laten dopen.  Hij hoort bij zijn doop de Stem van God: “Jij bent mijn geliefde zoon, kind naar mijn hart”. Maar dat “zoon van God zijn” moet eerst beproefd en gelouterd worden in de woestijn. Veertig dagen lang. Dan pas kan Jezus zijn tocht beginnen.
Jezus gaat op weg om het Rijk Gods te verkondigen, maar stoot telkens op tegenstand, ongeloof, bedreiging met de dood.  Hij ziet het als zijn weg om met zieken op  te trekken en om met  zondaars om te gaan. Hij kiest voor het samen binden van mensen en niet voor het uitsluiten. Hij beseft het risico te lopen van lijden en kruis.
Onderweg komen Jezus en zijn leerlingen bij een berg. Bergen zijn plaatsen van Godsontmoeting. Jezus en drie vrienden gaan naar de top.  Biddend wordt Jezus ineens van God vervuld. Gods licht breekt in Hem door. Wie Hij wezenlijk is, wordt even zichtbaar. Deze verheerlijkte, stralende, glanzende Jezus: dat is zijn identiteit.  Als Petrus die identiteit wil vastleggen, dan is wat ‘even waar was ‘ weer weg.  Over blijft een Stem die roept: Deze is mijn zoon, luistert naar Hem. Voor Jezus is die doorbraak van goddelijk licht een bemoediging op zijn tocht naar Jeruzalem, de stad van zijn lijden.
Voor de leerlingen is de Stem een aanwijzing dat wie met Jezus gaat, leeft naar Gods belofte. De belofte van een nieuwe wereld zoals Wet en profeten verkondigen. Wie met Jezus gaat leeft in de lijn van Mozes en Elia. Er kómt een samenleving gebaseerd op liefde en  gerechtigheid. Jezus zegt tegen de vrienden. “Wees niet bang”. Wees niet bang om op weg te gaan. Ga met Mij mee, door lijden en dood heen richting Koninkrijk. Wees niet bang.”
Abram liet alles achter en leefde voortaan van de belofte. Jezus liet alles achter en leefde vanuit de droom van het Koninkrijk. Ons wordt beloofd dat die droom van het Rijk Gods waar zal worden.
Hier en nu in de samenleving van vandaag en eens in zijn voltooiing in eeuwigheid.
Durven wij allerlei ideeën, overtuigingen en zekerheden los te laten om op weg te gaan naar een samenleving waarvan gerechtigheid, liefde en vrede de grondwoorden zijn? Een samenleving waarin het Rijk van God soms even oplicht en zichtbaar wordt? Een samenleving waarin God ter sprake mag komen?  Als we dat durven, dan pas staan we werkelijk in de joods christelijke traditie!
In de veertigdagentijd bezinnen wij ons op onze weg om christen te zijn. Christen –zijn in de samenleving van vandaag is uitdagende opgave. Het is op weg gaan naar een samenleving waarin er voor elkaar zijn belangrijker is, dan het vasthouden van wat we hebben. Onze identiteit ligt in wie wij als mensen voor elkaar willen worden:  in ieder geval ‘medemens’.
Als u aanstaande woensdag gaat stemmen  – het is een voorrecht en een plicht  – , laat dan uw geloof in Jezus’ boodschap van het Godsrijk niet thuis.  Gebruik uw verstand en stem met je hart. God weet komt het goed.

 

Voorbede

Pastor

God, doorbreek met Uw Stem onze stilte. Verlicht onze duisternis. Wees ons nabij nu wij tot u bidden.

Lector

Wij bidden om moed om in ons leven nieuwe wegen in te slaan. Om vertrouwde paden te verlaten. Om ons te richten op een nieuwe maatschappij, waarin het leven voor iedereen goed is, waarin tegenstellingen overwonnen worden, waarin voor iedereen toekomst is. Dat wij de belofte van uw Koninkrijk voor ogen houden.

( s t i l te   laat ons bidden)

 

Lector

Wij bidden om kracht voor hen die hun weg dit leven niet kunnen vinden Voor mensen die ontmoedigd raken door tegenslag, ziekte en verdriet die zij op hun levensweg ontmoeten. Voor mensen die hun idealen niet kunnen waar maken en die geen toekomst voor zichzelf zien. Schenk hen kracht en moed om het donker te overwinnen; Doe hen reeds een glimp zien van uw heerlijk licht.

( s t i l te   laat ons bidden)

 

Lector

Wij bidden voor de bevolking van Malawi voor wie wij de Vastenactie voeren. Om goed onderwijs voor kinderen en jongeren.  Zij zullen het land moeten opbouwen. Zij rekenen op onze steun.

( s t i l te   laat ons bidden)

 

Pastor

 

God laat ook ons even een glimp van uw Koninkrijk zien. Dan weten wij dat we op de goede weg zijn. Dan durven we het weer aan Jezus achter na te gaan. Schenk ons eens de vreugde van het nieuwe leven in uw licht.  Door Christus onze Heer. Amen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s