Overweging van zondag 2 april door p. Tom Buitendijk.

 

Van harte welkom deze vijfde zondag van de veertigdagentijd. We horen vandaag een derde verhaal hoe mensen tot geloven komen. Eerst het verhaal van de Samaritaanse ; dan het verhaal van de blindgeborene; en nu het verhaal van Marta en Maria. Ook al heet dat verhaal “de opwekking van Lazarus “, toch  is hij niet de centrale figuur. Marta en Maria zijn onze zusters in het geloof.  Het geloof dat vertrouwen vraagt in Jezus.  Vertrouwen wij de Heer Jezus nu Hij ons het eeuwig leven belooft? Dat is toch het geloof van Pasen ! Vaak zijn we aarzelende mensen. Willen we daarom zingend bidden om ontferming.

Openingsgebed.

God, Bron van leven, Schepper van al wat adem heeft, doe ons beseffen dat u de dragende grond van ons leven bent  en dat er wij zonder uw levensadem niet zouden zijn. Wij vragen U : vergeet ons niet in de dood, maar blijf juist dan scheppend met ons bezig. Vergeet ons niet opdat wij leven. Dit bidden wij u uit kracht van Christus de verrezen Heer die ons het eeuwig leven beloofd heeft. Amen

 

Gebed over de gaven.

Goede God, komt met uw Geest voer deze gaven en beziel ze met uw levenskracht. Mogen wij daardoor gesterkt worden om uw leven gevende liefde uit te dragen in deze wereld. Dit bidden wij U door Christus onze Heer. Amen.

Slotgebed.
Goede God, door uw Woord en Sacrament hebt u ons gesterkt. Leer ons te leven in het vaste vertrouwen dat  leven sterker is dan de dood. Mogen wij door onze medemenselijkheid het leven zo bevorderen  dat iedereen uw bevrijding  uit doodsheid kan ervaren. Schenk ons de moed tot leven gevende liefde. Dit bidden wij U door Christus onze Heer. Amen.

Overweging

Het is alweer een tijdje geleden dat er boeken verschenen over bijna dood ervaringen.  Afgekort : BDE.  Het schijnt dat veel mensen zo’n bijna dood ervaring gehad hebben.  Ze waren in een tunnel geweest die heel donker was. Aan het einde was er licht. Aangekomen bij dat licht zagen de helderste kleuren en hoorden ze prachtige muziek. Ineens moesten ze terug. Het gewone leven in.
Deze terugkeer was vaak een teleurstellende ervaring, Graag waren ze verder gegaan in dat licht en in die muziek. Het positieve wat ze er aan over hielden was dat ze vanaf nu minder bang waren voor de naderende dood. Die komt  toch eenmaal.  Ze hadden al iets ervaren van het andere leven.  Het vreemde is dat mensen die echt bijna dood geweest zijn er zelden over spreken. Het is hun geheim.  Hoe mooi het licht ook is, een tunnel ervaring is en blijft beangstigend. Mensen die er veel over gelezen hebben, denken vaak dat ze een BDE hebben gehad.  Ze vragen zich af wat Lazarus ervaren heeft, die al de vierde dag in het graf ligt en zeer zeker als stinkt.  Maar is die Lazarus wel de hoofdfiguur van dit verhaal?  Lazarus die ziek geweest is zal toch weer sterven. We horen nooit meer over Lazarus. Dat is toch vreemd.
Heeft de opwekking van Lazarus niet een àndere betekenis dan dat een dode weer levend wordt?  Kondigt Lazarus’ dood niet een andere opwekking aan die veel groter is: de verrijzenis van Jezus tot het eeuwige leven?  Hier geen terugkeer, maar een doorgang. Hier geen teleurstelling, maar eeuwige  vrede en vreugde.  Hier geen opnieuw sterfelijk leven, maar een nieuwe schepping die nooit meer teniet gedaan kan worden. Hier de wederom sterfelijke Lazarus, daar Jezus de eeuwig levende.
Er is nog iets met die Lazarus: zijn naam betekent letterlijk : God helpt.  God helpt mensen in doodsnood. God laat zijn mensen niet in de steek. Gods macht en kracht zijn sterker dan de dood die alles donker en leeg maakt. Deze dood wordt tegen gesproken: “Lazarus kom naar buiten.  Lazarus sta op”. Iedere mens in doodsnood wordt geroepen.
Lazarus speelt in het verhaal een bijrol: hij wijst op Jezus, eeuwig levende; hij wijst op ieder die in Jezus gelooft en op Hem vertrouwt.  Wijs hij daarmee ook op ons?  Hoezeer geloven wij in Jezus?  Wat Lazarus zelf ervaren heeft zullen we nooit weten.  Het belangrijkste stuk in het verhaal is het gesprek van Marta en Jezus. “Als u hier was geweest zou mijn broer niet gestorven zijn..”,  zegt Marta . “ Maar, ja, u was er niet, en nu is hij voorgoed dood”.   Dood is dood, zeggen we dan.
Jezus antwoordt:  “ je broer zal verrijzen” . “Dat geloof ik ook wel”, zegt Marta, “dat is op de laatste dag.”  In stilte voegt ze eraan toe: “daar heb ik hem nou toch niet mee terug”.  Jezus antwoordt: ‘ Ik ben de verrijzenis en het leven. Wie in Mij gelooft zal leven in eeuwigheid  ook al is hij gestorven.  ”.
De sleutel van heel het verhaal is : “ wie in Jezus de verrezen Heer gelooft, en op Hem vertrouwt, heeft reeds het eeuwig leven”.  Geloven in Jezus doet leven.  Ook in onze doodsnood laat God ons niet in de steek. God zal ons, bange Lazarusjes  als we zijn, helpen. Geloven in Jezus doet leven. Maar wie is die Jezus in dat hele verhaal? We horen van Jezus vriendschap en zijn menselijkheid nabijheid : hij is bedroefd, hij huivert bij het graf; hij ziet en hoort Maria huilen en is zelf ook tot tranen toe geroerd. Jezus, een emotioneel mens als wij.  Maar ook zien we een gelovende en een biddende Jezus: “God laat uw Glorie aan het licht komen. U bent toch geen God van doden; u bent toch een God van levenden.  Het is juist  in Jezus menslievendheid dat Gods grootheid openbaar wordt. Tot teken hiervan roept Jezus: “Lazarus kom naar buiten”.  De gestorvene komt naar buiten en verdwijnt uit ons verhaal. Over blijft Jezus die op menselijke wijze Gods grootheid laat zien. Waarachtige menslievendheid waarin mensen er voor elkaar zijn, heeft altijd iets van God weg.  Waarachtige menselijkheid is altijd levensbevorderend.  Liefde wekt liefde op. Liefde doet  leven.  Dat zijn geen mooie woorden. Het zijn praktijk ervaringen. Het zijn de geleefde levens van mensen.  De liefde die mensen in hun leven hebben uitgedragen zal door God nooit vergeten worden. Lazarus is door God niet vergeten.   Bij uitvaarten hoor je vaak zeggen : “Je bent niet dood, dood ben je pas als je bent vergeten”. Het is ook voor niet-gelovige mensen invoelbaar dat een mens voortleeft in kinderen, kleinkinderen, in werken, in nalatenschap. Voor gelovige mensen is er toch een méér: een geloofszekerheid dat Gòd niemand vergeet die sporen van liefde heeft uitgezet in deze wereld.  God vergeet nooit dat iemand een ander oprecht heeft liefgehad. Liefde is onvergetelijk.

Voorbede

Pastor

Tot God die niet de dood maar het leven voor mensen wil, richten we ons gebed:

Lector

Voor kerk en samenleving waar wij deel van uitmaken. Dat wij de waarde van goede vriendschap waarderen. Dat wij menslievendheid tot bron van ons denken en doen maken. Help ons zo naar elkaar om te zien dat er geen vergeten groepen mensen zijn.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Voor bedroefde mensen in ons midden die met het verlies van dierbaren moeten leven. Dat de liefde waarmee wij onze doden herinneren, hen weer in ons hart doet leven.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Voor het land en volk van Malawi waarvoor wij de vastenactie houden. Om goed onderwijs voor kinderen en jongeren. Dat zij uitgroeien tot mensen die hun land kunnen opbouwen. Moge  ons gebed en onze steun bron van hulp zijn.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Voor de nieuw benoemde bisschop van Groningen-Leeuwarden,            monseigneur Ron van den Hout, priester van het bisdom Den Bosch, dat hij in eenheid met allen die werkzaam zijn in de pastoraal, en in verbondenheid met alle diocesanen, vruchtbaar leiding mag gaan geven aan het bisdom.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Pastor

God , van u hebben wij het  leven ontvangen. Door liefde wordt ons leven steeds vernieuwd en versterkt. Schenk ons eens vanwege uw menslievendheid het eeuwige leven. Amen.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s