Overweging van zondag 14-05-2017 door p. Tom Buitendijk

Van harte welkom in deze viering. Wij horen in het evangelie dat Jezus ons een huis belooft in de hemel en dat Hij zelf de weg daarheen is. Aan ons is het de vraag: zijn wij op weg naar God om ons bij Hem thuis te weten? Vaak zijn  we alleen maar op weg naar onze eigen bedoening en vergeten we dat we uitgenodigd worden tot een nieuw en beter leven. Niet alleen later, maar ook nu al.

Willen we in onszelf keren en bidden om ontferming.

 

Openingsgebed

Goede God,  u hebt ons de wereld toevertrouwd  om er een bewoonbaar  huis van te maken voor alle mensen. Versterk in ons de bereidheid elkaar zo te dienen dat wij onze leefwereld tot een gastvrij en veilig huis maken voor alle medebewoners. Mogen wij eens onze plaats vinden in het hemels vaderhuis waarin ruimte is voor al uw mensen. Dit vragen wij U door Christus onze broeder en Heer. Amen.

 

Gebed over de gaven.

Goede God wij brengen brood en wijn op tafel als tekens van onze bereidheid ons leven te delen met iedere mens. Geef ons de moed om in uw Naam iedereen te ontvangen die een veilig thuis nodig heeft om in  vrede te wonen.  Dit vragen wij U door Christus onze broeder en Heer. Amen.

 

Slotgebed.

Goede God, aan uw tafel hebben wij onze verbondenheid met u en elkaar gevierd. U zendt ons dit huis uit om te bouwen aan  het huis van onze samenleving. Mogen wij door onze bereidwilligheid  en dienstbaarheid het welzijn en geluk van iedereen bevorderen. Help ons oor elkaar stukjes hemel op aarde te maken.

Dit vragen wij U door Christus onze broeder en Heer. Amen.

 

Overweging

“ In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen”, belooft Jezus ons. Omdat deze lezing vaak gebruikt wordt bij uitvaarten denken we automatisch  dat het huis het hemels vaderhuis is waarin je welkom wordt geheten na je dood. Dat kan dan wel waar zijn, maar het hemels huis is en blijft toch een verbeelding van wat we op aarde huis noemen. Wat is nou precies een huis?  Is een huis vier muren met een dak erboven?  Is een huis een adres met een huisnummer en een postcode. Het minste wat je kunt zeggen is dat een huis een woning is.

Als je in een nieuwbouwwijk een stel pas opgeleverde huizen ziet, dan zie je eigenlijk alleen maar woonbakken. In rijtjes naast elkaar of in lagen boven elkaar. Als je een half jaar later door dezelfde wijk fietst dan zie je dat mensen er woningen van gemaakt hebben. Woonhuizen met een eigen inrichting en een eigen uitstraling. Aan de buitenkant kun je al een beetje zien wat voor mensen er wonen: artistieke mensen, tuin- en plantenliefhebbers, soms ook wel een beetje rommelige mensen of uiterst nette mensen die geen grasje dulden op het tegelpad. Als je bij iemand voor het eerst binnenkomt dan schat je automatisch in wat voor mensen er in dat huis wonen.  Zijn er boeken? Hangen er schilderijen? Een huis is een woning waarin mensen uitdrukken wat van waarde is en waar zij van houden. Daarnaast is een huis ook: veiligheid, bescherming, je eigen plek waarin jij een ander toelaat in jouw leefwereld.  Jouw huis is jouw eigenste leefomgeving. Een huis ademt sfeer. Vandaag is het Moederdag. Een dag om moeders te prijzen. Waar moeders het meest om geprezen worden is dat zij voor een fijne goede en huiselijke sfeer zorgen. Je kunt je bij moeders echt thuis voelen  Een bloemetje is op Moederdag op  zijn plaats. Wonen is dus méér dan een dak boven je hoofd. Het kunnen wonen in een huis is een grondrecht.  Dat grondrecht mag aan niemand ontzegd worden. Ook niet aan vreemdelingen en vluchtelingen. Ook niet aan hoogbejaarden die niet meer zelfstandig kunnen wonen. Ook niet mensen die vanwege geestelijke of lichamelijke beperkingen niet voor zichzelf kunnen zorgen. Voor hen die sterven gaan zijn er nu “ bijna thuis huizen”. Voor eenzamen zijn er inloophuizen zoals HOI. Zelfs gevangenissen noemen we huis: huis van bewaring. Ieder heeft recht op “een thuis”. Het is een dure plicht van ons allen dat mensen zich thuis kunnen voelen bij elkaar.

Jezus zegt :  “In huis van mijn vader is ruimte voor velen”.  Dit kunnen wij verstaan als een belofte:  “Iedere mens mag zich bij God thuis voelen”.   Maar kun jij je bij  God thuis voelen als jij anderen buitensluit en aan anderen geen thuis wilt bieden?  Neen toch!  We kunnen niet voor onszelf verlangen wat we anderen ontzeggen!  Ons aards huis kan pas een beeld van het huis van God worden als wij het tot een thuis voor allen maken. Een huis is ook het beeld van een kerk waarin God en mensen elkaar ontmoeten. Boven sommige kerkdeuren staat in mooie letters: Domus Dei porta caeli. In ieder geval in Leiden. Het huis van God is poort naar de hemel. Maar iedere zondag worden we na de Mis weggezonden om de huiselijke gemeenschap op aarde te realiseren, een stukje bewoonbare wereld waarin God zich kan thuis voelen.
De kerk als huiselijke geloofsgemeenschap is in de wereld van vandaag een kwetsbaar iets.  Voor de buitenwereld heeft de kerk als instituut aan geloofwaardigheid verloren. Gelukkig geeft paus Franciscus door zijn pastorale houding nieuwe Schwung. Hij trekt weer mensen aan om het evangelie als goede boodschap te beluisteren. Naar binnen toe is het in de kerk vaak een rommeltje. Zozeer zelfs dat mensen zich afvragen: wil ik hier wel bij horen ? Voel ik me hier wel thuis?
“Samen een thuis bouwen voor iedereen”  is van het begin af aan heel moeilijk geweest in de geschiedenis van de kerk. We hoorden in de eerste lezing dat de weduwen van de Grieks sprekende joden werden achter gesteld bij weduwen van de Hebreeuws  sprekende joden. Al dat gekrakeel hield de apostelen af van hun eigenlijke taak: de verkondiging en het gebed. Daarom stelden zij zeven mannen aan aan wie zij de zorg voor de ondersteuning toevertrouwden. Hun eerste taak was: te zorgen dat het er aan de tafels eerlijk aan toe ging en er niemand werd uitgesloten of achtergesteld.

Het zal een blijvende opdracht van de kerk als huis van God zijn om ervoor te zorgen dat mensen zich thuis blijven voelen bij elkaar.  Het grondrecht op een woning wordt uitgebreid met een grondrecht op voedsel.  In onze dagen ook nog met het recht op onderwijs, medische verzorging en op  lichamelijke en geestelijke onschendbaarheid. Het is de opdracht van de kerk om te waken over de kwaliteit van leven en om de medemenselijkheid te bevorderen. Al deze grote woorden kunnen we alleen maar waar maken in kleine daden en in bescheiden gebaren. In al ons doen en laten kunnen we het oog gericht houden op wat God ons belooft: een ruimte voor iedereen.  Uit onszelf  kijken we soms niet verder dan onze thuissituatie. Jezus nodigt ons uit bij God te beginnen. Zoals in de hemel kan het ook op aarde worden. Ons aardse huis kan een weerspiegeling van het hemelse zijn.

Als wij beseffen dat God ons roept tot dienstbaarheid aan elkaar, dan mogen we erop rekenen dat Hij ons ook de kracht geeft tot deze dienende taak.  Met de woorden van Jezus: “ het is God zelf die blijvend in ons zijn werk verricht”.
Wij zijn Gods handen die brood en drinken bieden aan hongerige en dorstige zusters en broeders;

wij zijn Gods handen die strelend troosten en genezend helen; wij zijn Gods handen die woningen bouwen voor een stad van vrede. Wij kunnen de wereld niet uit eigen kracht tot een leefbaar en bewoonbaar thuis voor iedereen maken. Wij kunnen wel instrument in Gods handen willen zijn.  God belooft wel dat Hij ons pogen zal voltooien.
“ In het huis van de Vader is ruimte voor ieder’, is een belofte die de moeite waard is hier te beleven om voor straks te geloven en in het hiernamaals te krijgen.  Amen.

 

 

 

Voorbede

Pastor

Goede God , tot u richten wij onze beden voor kerk en wereld opdat zij een  thuis mogen zijn voor al uw mensen.
Lector

Wij bidden voor kwetsbare mensen die niet zelfstandig kunnen wonen wegens ouderdom of geestelijke en lichamelijke beperkingen. Dat wij ons ervoor verantwoordelijk weten dat  de huizen waarin zijn wonen ook een echt thuis kunnen zijn. Maak ons bereid om aandacht aan deze mensen te schenken en zorg voor hen te dragen.

S T L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden op Moederdag voor onze moeders die door hun zorgzame liefde een huiselijke sfeer scheppen waarin kinderen goed kunnen opgroeien tot volwassen mensen. Wij bidden vooral voor moeders die in de moeilijke omstandigheden van oorlogen en op de vlucht zijn voor kinderen en ouderen blijven zorgen. Moge Moeder Maria voor alle moeders een krachtige hulp zijn.

S T L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor mensen die zich niet thuis kunnen voelen in deze veeleisende en ingewikkelde samenleving. Dat wij, waar wij kunnen, hen hulp bieden. Voor de zieken in onze gemeenschap. Om genezende aandacht. Voor jongeren die eindexamen doen. Om helderheid van geest en om succes.

Voor Dafne Reijs die vanmiddag gedoopt wordt. Dat zij mag opgroeien als een blije en vrolijke christen. Voor onze kosteres Toos Wiersma die vandaag haar 75 verjaardag viert.

Om geluk en gezondheid. Voor de intenties die onuitgesproken zijn maar die leven in ons hart .

S T L T E  Laat ons bidden.

 

Pastor

God, doe ons deze wereld zo bewonen dat zij een hemel op aarde wordt voor ieder mensenkind.

Dit bidden wij u door Christus onze Heer. Amen.

 

 

d.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s