Overweging van zondag 21-5-2017 door pastor Leon Teubner

Nog een korte tijd en de wereld ziet mij niet meer;   maar jullie zullen mij aanschouwen, want ik leef en jullie zullen leven.

Waarom zag de wereld Jezus toen nog wel, maar kan ze Hem niet, zoals de leerlingen, aanschouwen als Hij is heengegaan? Waarom kan Jezus na zijn dood zich wel aan zijn leerlingen maar niet aan de wereld openbaren?
Johannes speelt hier met het woordje ‘zien’ en met het woordje ‘aanschouwen’. De wereld ziet wel, maar aanschouwt niet. Alleen een mens die leerling van Jezus wil zijn, kan Hem aanschouwen.
De wereld, de massa, de overheid, heeft een ander perspectief dan een leerling van Jezus. Het perspectief van de leerling is het schouwen van de liefde: Wanneer iemand Mij liefheeft, zegt Jezus, zal hij mijn woorden behoeden .
Jezus aanschouwen heeft te maken met liefhebben, en uit liefde zijn woord zorgvuldig behoeden en bewaren. Jezus aanschouwen is gaan zien hoe de liefde stroomt.
Als je van iemand houdt, dan hoor je niet alleen wat hij zegt, maar dan hoor je doorheen diens spreken ook hoe die ander zichzelf aan jou meedeelt, hoe die zich blootstelt aan jou. Je zult diens woorden dan niet wantrouwig aanhoren, ze niet analyseren en meten aan eerdere uitspraken, maar je zult de bewogenheid van zijn hart voelen. Wát die ander zegt, is in zekere zin dan niet zo belangrijk. Belangrijk is dat die ander zichzelf uitspreken kan, en dat jij die ander ter harte neemt. Zo is het ook bij de woorden van Jezus: Wanneer iemand Mij liefheeft,   dan zal hij mijn woorden behoeden.
De leerling die Jezus liefheeft, is diegene die tot in zijn hart geraakt wordt door zijn woorden, en die zich in zijn doen en laten door Hem tot instrument laat maken van zijn liefde. Dat is wat de wereld, de massa, de overheid, mist: het heeft geen hart, het kan niet geraakt worden. Alleen een individueel mens heeft een hart dat kloppen kan. Daarom kan Jezus niet zichtbaar worden in de wereld: er is daar geen hart, er is daar geen innerlijk, waarin zijn spreken wordt gehoord en behoed. Laat staan kan worden waargemaakt. Een leerling die Jezus liefheeft, laat zijn woorden toe tot in het hart. Hij behoedt ze, overweegt ze, eerbiedigt ze. Hij luistert achter de woorden, leest tussen de regels door. Hij maakt van Jezus geen geloofsleer of moraal. Steeds weer zoekt hij achter de woorden naar het hart dat spreekt. En dat neemt hij ter harte. En wanneer hij op die manier zijn woord ontvangt, laat hij ook Jezus zelf bij zich binnen. En dan laat hij niet alleen Jezus binnen, maar ook de Bron waaruit hij leefde: zijn Vader, die ook onze Vader is, die onvoorwaardelijk Liefde, een stroom van barmhartige vergeving.
Wanneer iemand Mij liefheeft,  zal hij mijn woorden behoeden mijn Vader zal hem ​liefhebben​ en mijn Vader en ik zullen bij hem komen en bij hem wonen.
Wie met liefde luistert naar het woord van God, wordt tot een verblijfplaats van de liefde, een tempel van de heilige Geest. Dat gaat niet in één keer. De liefde maakt maar langzaamaan ons innerlijk open. In het begin is onze liefde eng, op onszelf gericht ons hart nog gesloten voor de ander. Totdat we innerlijk aangeraakt worden: door een woord, een aanraking, de bewogenheid van een stem, waardoor ons hart wordt bewogen. Wie deze aanraking ter harte neemt, voelt hoe goed het is om een hart te hebben, dat klopt en zacht is, dat bewogen wordt en een zee aan tranen kan bergen. Zo ontstaat er innerlijk meer en meer ruimte, meer warmte, minder harteloosheid. Het hart wordt gevoeliger, ruimer. We worden open en kwetsbaarder voor elkaar. Maar we gaan ook meer beseffen van de Liefde, en dat de Liefde de Bron is van alle leven. Maar de wereld heeft deze Aanspraak van God niet gevoeld, niet gehoord, niet ter harte genomen. De wereld kan dat ook niet; alleen een mens kan dat. Alleen een mens die leerling wil zijn van de liefde. Hoe komt het toch, dat Jij jezelf wel kunt meedelen aan ons, maar niet aan de wereld, was de vraag van een van zijn leerlingen. Het antwoord van Jezus is: Dat komt omdat de wereld geen hart heeft en daarom niet ter harte kan nemen wat ik de mensen te zeggen heb. Ik kan er niet in bij de wereld, de massa, de overheid, en kan dus ook niet laten voelen wat ik hen te zeggen heb. Dat kan alleen jij als je mijn woorden horen en behoeden wilt. Laten wij als leerlingen van de liefde horen wat hij zegt en ter harte nemen wie hij is. Laten wij ons hart openen voor Hem om een verblijfplaats te worden voor de Bron waaruit hij leefde: de Liefde. Laten wij dagelijks oefeningen maken in liefde: iemand niet vastpinnen op zijn woorden, maar ter harte nemen wie hij is. Zodat ons hart ruim wordt en zacht en open voor de Liefde die God is, en die ons allen om niet in haar leven roept.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s