Overerweging van zondag 27-8-2017 door p. Tom Buitendijk

Inleiding

Van harte welkom in deze viering. In het bijzonder het herenkoor Canticum Novum dat met hun feestelijke zang het nieuwe seizoen opent. We houden vandaag in de kerk MIVA ook zondag. Dit keer voor motorfietsen voor “mensen met een missie” in eigen land, in Burkina Faso. Vandaag horen we in het evangelie dat Petrus tot sleuteldrager wordt aangesteld. In de gemeenschap van de kerk moeten we om erbij te horen, met Petrus een goede band hebben. Om binnen te komen moeten we hetzelfde belijden als hij: nl. dat Jezus de Christus en onze toegang is tot de levende God.
Willen we bidden om Gods ontferming om deze Eucharistie goed te kunnen vieren.

Openingsgebed

Goede God, U hebt de gemeenschap van de kerk gegrondvest op het getuigenis van Petrus en de andere apostelen. Wij vragen U dat wij trouw aan de apostelen Uw evangelie verkondigen aan de samenleving van vandaag. Moge heel ons leven getekend worden door trouw aan uw Naam. Door Christus onze Heer.

Gebed over de gaven

Goede God, U hebt ons genodigd aan uw Tafel om het Sacrament van uw Tegenwoordigheid te beleven. Mogen wij gesterkt door deze gaven van brood en wijn getuigen van uw daadkrachtige liefde in de wereld van vandaag. Door Christus onze Heer.

Slotgebed

Goede God, Mogen wij als geloofsgemeenschap van de Titus Brandsmagemeenschap ons verbonden weten met de kerk van eeuwen die ons is voorgegaan opdat wij zo toekomst kunnen bieden aan de kerk die komen zal. Mogen wij de deuren van de kerk openen voor alle mensen die op zoek zijn naar zingeving, vrede en hoop. Door Christus onze Heer.

Overweging

Ik weet niet hoe het u zou vergaan als Jezus u zou vragen: wie zeggen de mensen dat ik ben? Of sterker: wie zeg jij dat ik ben? Wat ik van mezelf weet, is dat ik met mijn mond val tanden zal staan. Ik geloof niet dat ik een woord zou kunnen uitbrengen. Wie is Jezus voor mij? Voorzichtigheidshalve zou ik mompelen: “Ik weet het natuurlijk wel, maar ik kan niet zo gauw de juiste woorden vinden. Ik moet er nog eens goed over nadenken.” Tegelijkertijd zingen er in mijn hoofd een hoop woorden rond: redder, leraar, verlosser, vriend, onvergetelijke mens, gezalfde, voorbeeld, kind naar Gods hart, gekruisigde en opgestane Heer, medemens bij uitstek, wonderdoener en genezer, verteller van de mooie verhalen. Maar dan zeurt het ook in mijn hoofd: betekent Hij dat echt voor mij? geloof ik oprecht dat Hij dat voor mij is? Hoe sterk is de band met Hem? Probeer zelf maar eens aan je vrouw, je man, je vriend te vertellen wat zij of hij voor jou betekent? Dat valt niet mee. Omgekeerd, als je het hem of haar vraagt, dan komt het antwoord ook niet meteen. Cor zei: “Mien betekent alles voor mij”. Maar dat ‘alles’ moest wel worden uitgelegd in concrete verhalen van wat Cor en Mien aan elkaar ervaren hebben. Het gaat nooit om iets abstracts; het gaat om het geleefde leven. Welke rol speelt Jezus concreet in mijn dagelijks leven als ik mij leerling van Hem noem? Misschien nog wat preciezer: “leef ik met Hem; geef ik Hem toegang in mijn leven?” Op Jezus ‘vraag: wie ben ik voor jou ?, geven de leerlingen allerlei antwoorden. Ze noemen naast Johannes de Doper ook de grote profeten op. Profeten zijn geen voorspellers van de toekomst. Profeten zijn mensen die spreken namens God.
Jezus als profeet, dat zàgen de leerlingen wel in hem. In het joodse geloof leefde al eeuwen de verwachting dat Elia zou terugkeren. Als Elia gekomen was, dan zou weldra de Messias komen. Zou Jezus de Messias, de Christus, de gezalfde van God zijn? Voorzichtig klinkt die vraag door in hun antwoorden. Maar impulsief en enthousiast roept Petrus: ”U bent de Christus, de zoon van de levende God.” Geroerd en geraakt door dit antwoord noemt Jezus Petrus een betrouwbare rots op wie hij zijn gemeenschap wil bouwen. Hun band is wederkerig. Symbolisch vertrouwt Jezus daarom aan Petrus de sleutels van het Rijk der hemelen toe. De belijdenis van Petrus wordt door Jezus beantwoord met een opdracht. Die opdracht is: ook andere mensen op het spoor van Jezus die de Christus is, te brengen en zo het rijk der hemelen op aarde gestalte te geven. De belijdenis dat Jezus de Christus, de Messias is, wordt niet alleen uitgedrukt in woorden, maar vooral beleefd in daden. In daden die het Rijk Gods doen oplichten. In daden die ervan getuigen dat Jezus van betekenis is in mijn leven! Met zijn belijdenis drukt Petrus zijn trouw aan Jezus uit: “u bent voor mij de toegang tot de levende God.” Jezus durft op de trouw van de wankelmoedige Petrus te steunen. Straks zal Petrus Jezus verloochenen: “Ik ken die man helemaal niet!” Toch zal Petrus als sleuteldrager een sleutelrol spelen in de kring van leerlingen en in de gemeenschap die na Jezus’ kruisdood en verrijzen zal ontstaan. Wij zijn gewend bij het woord sleuteldrager te denken aan Petrus die bij de hemelpoort staat. Hij staat daar als een portier die macht in zijn handen heeft. Er zijn talloos veel grapjes over: Komt een man bij de hemelpoort, zegt Petrus: “Bent u wel katholiek?” “Neen”, zegt de man, “ik ben van de Paaskerk”. “Als je ophoudt met protesteren, heb ik links achteraan nog wel een plekje voor je.” Ook denken we al heel gauw aan de pausen, de opvolgers van Petrus. Het is hun opdracht het geloof in Jezus toegankelijker te maken en ook om de toegang tot het Rijk van God te openen. Een paus heeft de sleutels van Petrus in handen. De kerk kàn nu al de gemeenschap zijn waarin het rijk van God beleefd wordt.
Dat Rijk Gods is aanwezig in de viering van de sacramenten, in de dienstbaarheid aan de naasten, in het gebed dat ons met God verbindt. Pausen kunnen ons behulpzaam zijn door nieuwe toegangen naar God te openen. Door zijn pastorale houding, door zijn betrokkenheid bij de wereldproblematieken, door zijn eenvoud en ongedwongenheid raakt paus Franciscus de harten van veel mensen. Hij maakt de kerk geloofwaardig door de sporen van God te zoeken in het leven van de meest gewone mensen. Armen, vluchtelingen, mensen met beperkingen zijn méér dan zielige mensen. Zij vertellen ons dat God zelf om hulp en om liefde vraagt om onze samenleving de kleur van het Rijk Gods te geven. Maar waarom zouden we bij het woord sleuteldrager ook niet denken aan iedere mens die toekomst en perspectief opent voor een medemens! Wij hebben allemaal een sleutel ontvangen om voor een ander de poort naar het Rijk van God open te zetten. De sleutel is onze trouw aan Jezus die ons op zijn beurt tot betrouwbare getuige maakt van zijn Rijk. Op deze MIVA zondag ontmoeten we de sleuteldrager Bernard in Burkina Faso, een klein en zeer arm land aan de westkust van Afrika. Bernard ziet het als zijn roeping om jonge mensen met handicaps toekomst te geven. Hij zoekt de gehandicapten op in de dorpen, haalt hen uit hun isolement, brengt hen naar dokters of naar het ziekenhuis, zorgt voor aangepast werk, of stuurt ze naar school. Bernard en 23 collega’s hebben voor de onverharde wegen in hun land een stevige motorfietsen nodig.
Weet U: als wij door onze financiële steun Bernard en zijn collega’s helpen, dan maken wij ons als sleuteldragers waarachtig en betrouwbaar. Wanneer wij zó leven dat mensen door ons Gods zorgzame liefde ervaren, geven wij de kerk een geloofwaardig gezicht. Onze maatschappij hier en in Burkina Faso hebben sleuteldragers als u heel hard nodig.

Voorbeden

Pastor

God u hebt de kerkgemeenschap aan mensen toevertrouwd. Mogen wij de toegang naar uw Rijk openen voor alle mensen die u oprecht zoeken.

Lector

Wij bidden voor de beweging van Jezus die wij in de kerk ontmoeten. Om levendigheid en enthousiasme, om betrokkenheid op elkaar, om aandacht voor mensen in nood. Wij bidden voor de jongeren die de toekomst van de kerk zullen dragen. Dat wij onze geloofsgemeenschappen open stellen voor hun inbreng.

ST I L T E Laat ons bidden.

Lector

Wij bidden voor de sleuteldragers in onze kerk: voor paus Franciscus en onze bisschop Gerard. Voor de voor de religieuzen en de missionarissen, voor pastores en catecheten. Dat zij op overtuigende wijze Jezus verkondigen als de Zoon van de leven gevende God.

ST I L T E Laat ons bidden.

Lector

Wij bidden voor de MIVA actie die zich inzet voor gehandicapte mensen in Burkina Faso. Hulpverleners maken de kracht en de liefde van Jezus voelbaar. Door hen licht het Rijk van God op. Maak ook ons tot sleuteldragers van dat komende rijk.

ST I L T E Laat ons bidden.

Lector

Wij bidden voor onze parochiegemeenschap. Voor de zieken en bedroefden. Om sterkte en goede moed. Voor de vereenzaamden en mensen aan de rand. Dat wij naar hen omzien. Voor de onuitgesproken intenties die leven in ons hart. Verhoor onze gebeden en schenk wat goed is voor ons op voorspraak van Titus Brandsma.

ST I L T E Laat ons bidden.

Pastor

Goede God, mogen allen die in Jezus als hun Heer geloven, deze wereld omvormen tot uw Rijk van vrede en liefde. A

Advertenties

Overweging van zondag 20-8-2017 door p. Tom Buitendijk

Inleiding

Van harte welkom in deze viering. Het is MIVA – zondag. Onze aandacht gaat uit naar het land Burkina Faso. Het doel is brommers te kunnen geven aan hulpverleners die van dorp naar dorp trekken om gehandicapte kinderen toekomst te geven. Ook deze mensen bewonen met ons deze wereld. “ Mijn huis zal genoemd worden een huis van gebed voor alle volken”, zo spreekt God de Heer bij monde van de profeet Jesaja. Overal waar God oprecht gezocht wordt; overal waar gebeden wordt om gerechtigheid en vrede in Zijn Naam; overal waar mensen samen komen in Zijn Naam, daar bevinden we ons in Gods huis. Dit kan een kerk, een synagoge of een moskee zijn. Willen we bidden Gods ontferming over ons.

 

Overweging

We hebben weer verwarrende weken achter de rug. Waar moet het toch heen met deze wereld?, is een vraag die velen op de lippen brandt. In een Amerikaans stadje, in Charlottesville, rijdt een jonge witte man op een groepje mensen in. Daar bij valt een dode. Een vrouw. Terwijl iedereen dit geweld verafschuwt, vergoelijkt een democratisch gekozen christelijke president dit met de woorden: “het geweld komt van beide kanten”. Maakt deze wereldleider onze wereld een stukje veiliger? Het is een brandende vraag die velen bezig houdt. In Barcelona en in Cambrils pleegt Islamitische Staat afschuwelijk aanslagen. Doden en gewonden onder gewone mensen. Toeristen, taxichauffeurs, winkelpersoneel, mensen die lopen te flaneren. Het nieuws gaat bijna nergens anders over. In de krant staat een lijstje: Parijs, Nice, Brussel, Londen, Berlijn, Barcelona. Maar eigenlijke moet er staan: Parijs, Cairo, Nice, Kaboel, Brussel, Bagdad, Londen, Islamabad, Berlijn, Mosul, Barcelona.

Als er tachtig doden vallen in Bagdad is dat het zevende bericht in het journaal. Toch mogen we ook dit niet vergeten: Islamitische Staat vermoordt ook Moslims. Ook deze willekeurig gedode mensen hebben vrouwen en mannen, kinderen en ouders, familieleden en vrienden. In landen zoals Irak is er geen familie meer compleet. Hele samenlevingen zijn ontwricht. Het is niet mijn bedoeling het nieuws te becommentariëren. Ik wou alleen maar zeggen dat brandhaarden van terrorisme en gewelddadigheid op vele plekken van de wereld voor komen. In christelijke, islamitische en seculiere landen. Het is niet de Islam en het is ook niet het Christendom dat achterlijk, gewelddadig en mensvijandig is. Het zijn verknipte en verdwaalde geesten die zich beroepen op de Islamitische of op de joods christelijke waarden; die kiezen voor de ontwrichting van de samenleving door terreur en haat. Niet alleen onze maatschappij, maar ook die van henzelf. Moslims lijden onder Moslims zoals in de twee Wereldoorlogen christenen leden onder christenen. Waar kunnen we in deze verwarringen een rustpunt of wat houvast zoeken? Op wie of wat kunnen we een beroep doen? Het lijkt me uiterst belangrijk dat we ons verre houden van mensen die onze angst aan jagen. Hoe begrijpelijk die angst toch wel kan zijn. Aangejaagde en opgeklopte angst gaat zich richten tegen medemensen vanwege huidskleur, godsdienst, geaardheid of afkomst. Uit angst gaan we dan zelf in tegen het principe dat we juist willen beschermen: dat iedere mens gelijkwaardig is. We mogen ook niet mee doen met onschuldige mensen verantwoordelijk te maken voor teksten en uitspraken die extremisten te pas en te onpas gebruiken. Niet iedere Moslim is een extremist. Er zijn ook christelijke extremisten. Niet alleen in Amerika. Ons enige houvast, beveelt God onszelf aan, zal het recht zijn. Je niet laten leiden door willekeur, angst, wraakgevoelens, maar door het recht. Het recht blijft alleen overeind doordat wij rechtvaardig handelen. Door ons rechtvaardig handelen komt de gerechtigheid van God aan het licht. Van God: die iedere mens het leven geeft, in het bestaan roept, en een plaatst geeft in een samenleving van mensen met de opdracht: maak van deze wereld een stukje hemel op aarde.
“Goede, integere en eerlijke mensen die Mij zoeken en die mijn wil doen”, zegt God, “zijn welkom in mijn huis. Maar mèt jullie ook de vreemdelingen die mij willen dienen door het gebod van de liefde te onderhouden, die mij eren door respect te hebben voor mijn Verbond met hen. Ook vreemdelingen zijn welkom in mijn huis van gebed voor alle volkeren.” Het huis van God is allereerst een huis van gebed, waar vrede en liefde en eerbied vanuit gaan. Vervolgens pas synagoge, kathedraal of moskee. Recht en gerechtigheid zijn de fundamenten van dit huis. Waar dit huis – moskee, christelijke kerk of synagoge – vervuld wordt van gebeden van alle volkeren, daar zullen vrede en liefde bloeien en de samenleving kleuren. Ons rustpunt en onze houvast vinden we niet in angst voor andere mensen. Ook niet in bestrijding van mensvijandige ideologieën. Ons rustpunt en onze houvast liggen in ons gebed tot God die ons helpen zal gerechtigheid en vrede waar te maken. We kunnen ons niet tegen terrorisme bewapenen. Het is een heidens karwei om verdwaalde geesten op het rechte pad te krijgen. Het is door het gebed om vrede dat wij een klimaat kunnen scheppen waarin iedereen tot zijn recht komt. Het huis van gebed voor alle volkeren betekent: voor God is er ‘geen eigen godsdienst eerst’, ‘geen eigen land eerst ‘, ‘geen eigen volk eerst’. Het eerst is er de mens die kind van een barmhartige God wil zijn in deze verwarrende wereld. Zijn wij zo’n bidden mens die het recht liefheeft en die met woord en daad verlangt naar vrede? Willen wij met vreemdelingen meebidden die hetzelfde na streven? In het evangelie van vandaag lezen we hoe moeilijk het is om je eigen godsdienst en die van een ander te waarderen. Ook Jezus heeft er moeite mee. Als de vrouw uit het heidense gebied Hem om hulp vraagt voor haar dochter, negeert Hij haar en geeft geen antwoord. Vervolgens weigert hij haar te helpen omdat ze niet uit zijn eigen volk is. Daarna beledigt Hij haar door haar met een onreine hond te vergelijken. Als de vrouw aanhoudt en scherpzinnig opmerkt dat de honden de kruimels op eten die de kinderen laten vallen, dan pas prijst Jezus haar om haar geloof. Ik denk ook dat ze geprezen mag worden om haar aanhoudend gebed. Maar het meest nog is deze vrouw te prijzen omdat zij , een vreemdelinge, Jezus corrigeert in zijn opvatting en gedrag. Door deze vreemdelinge beseft Jezus ten volle dat Gods liefde zich uitstrekt naar alle mensen, ongeacht godsdienst en afkomst. Vandaag wordt onze hulp gevraagd voor gehandicapte kinderen in Burkina Faso. Zijn er geen Nederlandse kinderen die hulp nodig hebben? Natuurlijk zijn die er. Maar vandaag doen déze kinderen van God een beroep op ons. Zij vragen om een kruimeltje van het brood dat wij gekregen hebben. De moeder die om genezing van haar gehandicapte dochter vraagt dwingt op gevatte wijze haar plaats af aan de tafel waar het brood gebroken wordt. Ze heeft aan een paar kruimels genoeg. Het gaat haar niet om een eigen stuk brood eerst. Door deze buitenlandse vrouw beseffen wij dat wij allemaal leven van de kruimels die van de Tafel van God vallen. Waarom zouden we anderen dan de kruimels ontzeggen? Waar gedeeld wordt heeft niemand een eigen stuk brood eerst nodig. Vreemdelingen en huisgenoten delen dezelfde kruimels. Zijn wij niet allemaal kinderen van de barmhartige God?

 

Pastor :

Vanuit onze onzekerheid en verwarring zoeken we houvast bij U. Hoor ons bidden en verhoor ons gebed.

 

Lector:

Wij bidden u dat de kerk in deze verdeelde wereld de boodschap blijft verkondigen dat u een God van liefde bent voor àlle mensen.

S T I L T E   Laat ons bidden.

 

Lector:

Wij bidden u voor de slachtoffers van geweld en terreur: in Europa, in het Midden Oosten, en waar ter wereld ook. Ontferm u over hen die sterven door dit geweld. Sta de gewonden en beschadigde mensen bij met uw kracht en troost.

S T I L T E   Laat ons bidden.

 

Lector:

Wij bidden voor mensen die zoeken naar houvast en zekerheid. Dat zij zich niet laten leiden door angst en grootspraak, door haat en vijandigheid. Dat zij steun zoeken in het gebed om gerechtigheid en vrede.

S T I L T E   Laat ons bidden

 

Lector

Wij bidden voor gehandicapte kinderen in Burkina Faso. Dat wij het hun hulpverleners mogelijk maken aan deze kinderen toekomst te bieden. Dat wij de kruimels van onze welvaart willen delen.

S T I L T E   Laat ons bidden

 

Pastor

God, geef ons de moed om in praktijk te brengen waar wij om bidden. Maak ons tot oprechte mensen.

Dit bidden wij u door Christus onze Heer.

 

 

 

 

 

 

 

 

Overweging van zondag 13-8-2017 door p. Tom Buitendijk

Inleiding

Van harte welkom in deze viering. We ontmoeten vandaag twee  Bijbelse figuren die ons van God kunnen vertellen:
De grote profeet Elia en de Petrus, de eerste van de apostelen. Zij zijn verkondigers van Gods Aanwezigheid in onze wereld. Beiden worden beproefd in hun geloof. De vurige profeet Elia wordt moedeloos en Petrus de rots van de kerk wankelmoedig. Beiden ervaren dat God toch meer en anders is dan zij dachten. God komt ons op vele en vaal onverwachte wijzen tegemoet. Van ons wordt gevraagd ons ogen en oren open te houden. Er is meer van God te zien dan wij denken.

Openingsgebed
Heer, leer ons op u te vertrouwen dat wij altijd ons oog op u gericht houden. Neem ons bij de hand zodat wij met uw kracht stormen tegenwind in ons leven kunnen door staan. Behoed ons voor het ondergaan. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

Gebed over de gaven
Heer, u nodigt ons uit naar U toe te komen. Wanneer wij op weg gaan komt U ons tegemoet met uw gaven van brood en wijn. Mogen wij hierin de levenskracht van Christus ontmoeten die voor ons bron van eeuwig leven is. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

Slotgebed
Heer, leer ons de schijnzekerheden van het leven los te laten. Dat wij ons geluk en ons heil niet zoeken in wat vergankelijk is en ten onder kan gaan. Geef dat wij de angst om zelfbehoud overwinnen om ons toe te kunnen vertrouwen aan uw belofte van een toekomst van rust en recht, van liefde en vrede. Dit bidden wij U door Christus onze Heer

Overweging.
Mensen van de een en twintigste eeuw zijn hele rationele wezens geworden. Alles moet logisch zijn en wetenschappelijk verantwoord. “God heeft ons niet geschapen, want wij stammen van de apen af”, zei een jongetje opgetogen. Dat had hij gehoord van de meester en hij concludeerde verder: “Als God niet bestaat, hoeven we ook niet meer naar de kerk toe”. Beproefde wetenschap is helemaal waar. Toch zijn onze ervaringen vaak anders. We weten allemaal dat de zon niet ondergaat. De zon staat voor eeuwig op haar vaste plek in het heelal. De aarde draait zich van de zon af en daardoor wordt het licht en donker om ons heen. Een paar dagen geleden stond ik op de Normandische kust aan de Atlantische Oceaan en zag de weerspiegeling van het laatste zonlicht over het water en de zon als een vurige bol in zee zakken. En ik zei tegen Nico: “God, wat mooi is dat!”. Beiden waren we stil tot het laatste streepje licht verdween .Een zonsondergang zien is niets bijzonders, maar toch raakt het je dieper dan de wetenschap dat de aarde een stukje verder om haar as is gedraaid. Door een zonsondergang ga je niet in God geloven. Maar de schoonheid van de natuur kan je wel op het spoor van God zetten. Het goddelijke, de schoonheid en de natuur zijn drie gegevens waardoor de mens tot in zijn ziel geraakt kan worden. Wetenschap kan je enthousiast maken en tot bewondering brengen, maar het raakt meer je verstand dan je hart. Alles terugbrengen tot wat wetenschappelijk verantwoord is, maakt ons tot beperkte mensen. Je kunt niet over water lopen. Dat is duidelijk. Kun je daarom niet het gevoel hebben dat je soms over water loopt en door stormen wordt overmand? Waar wij God vermoeden in de natuur, daar sprak in vroegere eeuwen de natuur als vanzelf van God. Natuurverschijnselen waren openbaringen van God. In storm en wind, in aardbevingen, donder en bliksem ervoeren de mensen Gods Kracht en Gods Macht. Veelal ervoeren ze de elementen als straf van God vanwege hun tekorten en hun onvermogen. De natuur was het boek waarin zij Gods welwillendheid of toorn lazen. De natuur was geen onderwerp van onderzoek en studie. De natuur was Gods aanwezigheid waarin de mens zich geborgen wist of waarvoor hij vreesde. Toch kan God ook verrassend nieuw en anders zijn. Over die nieuwheid van God gaan de lezingen van vandaag.
De vurige en van ijver van God vervulde profeet Elia is op de vlucht. Hij vreest   voor zijn leven. Maar meer nog: hij is wanhopig, twijfelt over zijn roeping, hij voelt zich mislukt en wil dan maar liever dood. In de woestijn slaapt hij onder een bremstruik en hoopt weg te glijden uit dit leven dat hem te zwaar geworden is. Een engel wekt hem, geeft hem water en brood en gebiedt hem naar de Horeb te gaan. De Horeb is het gebergte waarin God tot Mozes gesproken heeft. Bij de Horen aangekomen zoekt hij een veilig onderkomen in een grot om er te overnachten. Dan hoort hij een stem: “Ga naar buiten, Elia, en treed aan voor de Heer op de berg”. Kom uit de veiligheid van de grot. Kom in beweging. Stel je bloot aan de Tegenwoordigheid van God. Ook voor vandaag geldt dit: wie God wil ontmoeten moet zijn bestaande zekerheid en veiligheid loslaten. Pas als je in beweging komt en uit zichzelf treedt, kan God naar je toekomen. Wie zich open stelt voor God kan Hem ontmoeten. Op de wijze die God kiest. Niet zoals wij denken. Niet in de storm, niet in de aardbeving, niet in het vuur. Maar in het suizen van een zachte bries, een ademtocht van Godswege die de stilte niet breekt. In die hoorbare stilte gaat God voorbij. Teder en vertederend. In die stilte wordt Elia herboren en krijgt hij nieuwe moed om zijn roeping te volgen en zijn zending voort te zetten.
Ook vandaag is ontmoeting met God mogelijk. Ook wij kunnen ons door God laten vinden. Als wij het lawaai om ons heen en het geroezemoes in ons hoofd tot bedaren kunnen brengen, kunnen ook wij tot heilzame stilte komen. Tijdens de vakantie waarin je niet wordt opgeslokt door het alsmaar voortdurende nieuws over rampen, oorlogen en onheil, kunnen we gevoeliger worden voor de stem die de stilte niet breekt en die ons uitnodigt om opnieuw “ ja” te zeggen tegen het leven.
Veel mensen doen onder de vakantie wat ze thuis ook kunnen doen: tijd uit trekken voor stilte, bezinnen op wat wezenlijk nodig is, luisteren naar wat de Geest je in geeft. Kortom: dagelijks tijd uit trekken voor gebed. Wanneer we ons in gebed dagelijks open stellen voor God, dan kunnen wij de drukte, de gehaastheid en de ingewikkeldheid van het leven beter aan. Je geest opruimen en leeg maken om open te worden voor God vraagt om voortdurende oefening. Sportlui hebben alles over voor een gezond en sterk lichaam. Dat vinden we normaal. Toch zou het goed zijn om ons ook te oefenen in geestelijke versterking en verdieping. Waarom is dat niet normaal?
Natuurlijk lukt de eerste oefening niet. “Zal ik in storm en wind naar u toekomen?”,   vraagt Petrus aan Jezus. Hij ziet dat Jezus de machten van water en storm trotseert. Jezus is geen spook. Jezus heerst over de elementen. In Jezus leeft Gods kracht. “Zal ik ook over water lopen, Jezus?” “Kom”, zegt Jezus. Petrus verlaat de veiligheid van de boot en stelt zich bloot aan water en wind. Zodra hij merkt hoe stevig de storm is, wordt hij doodbang. “ Heer, red mij.” Jezus steekt zijn hand uit en helpt hem in de boot. “Kleingelovige!”, zegt hij. Hierin klinkt iets vertederends door. Geen verwijt. “Petrus, je hebt het geprobeerd.”
Ook vandaag is het nog waar. Om storm en golven te doorstaan moet je oefenen en de handen grijpen die je kunnen redden. Vertrouwen in het leven lukt alleen als je het vaker probeert. Je toevertrouwen aan een ander leer je door beproevingen heen. Langzamerhand zul je Gods reddende kracht ontdekken en ervaren. Niemand van ons komt onbeschadigde en vrij van angst door het leven heen.  Ziekte, baanloosheid, verdriet, miskenning, vaak ook domme pech of stomme ongelukken doen ons verzuchten: “Ik wou dat ik niet meer hoef. Ik wil weg uit dit leven”. Dan is er een ook voor ons wellicht engel die zegt: “ Hier heb je brood en drinken. Ga op weg om God nieuw te ontmoeten.” Soms zijn we te zwaar belast en zinken we door de bodem van het leven heen. “Heer, help me. Alleen kan ik het niet! ” Dan is er wellicht een reddende hand en een lieve stem: “Kleingelovige, als je mijn hand grijpt, dan red je het wel”.  God komt ons op velerlei wijzen tegemoet. Heel vaak ook gewoon in mensen op wiens trouw je mag steunen. Je moet dan wel even stil worden om dat te horen en te zien. Amen.

Voorbede

Pastor : God, u kent onze nood. Hoor ons gebed. Steek uw reddende hand uit.

Lector:
Voor mensen die overspoeld worden door angst ,onzekerheid en verdriet. Dat zij het geloof in het leven niet verliezen. Help hen uw aanwezigheid te ervaren in goed mensen om hen heen.
S T I L T E Laat ons bidden.

Lector:
Voor mensen voor wie het leven te zwaar en te veeleisend is zodat ze het dagelijks bestaan niet aan kunnen. Wek in hen het vertrouwen dat er mensen zijn die hen helpend nabij willen zijn.
S T I L T E Laat ons bidden.

 

Lector:

Voor de kerk die de stem en de uitgestoken hand van Jezus wil zijn. Dat zij woorden van bemoediging spreekt, tekens van liefde doet en verdieping geeft aan het leven van alledag.
S T I L T E Laat ons bidden.

 

Lector:

Voor de vervolgde christenen en andere religieuze minderheden in het Midden Oosten die verjaagd worden uit hun dorpen en steden en op de vlucht slaan. Sta hen bij in hun pogingen om elders een nieuw leven op te bouwen.
S T I L T E Laat ons bidden.

Lector
Voor onze geloofsgemeenschap. Voor de zieken, de bedroefden en de vereenzaamden. Dat wij onze handen naar hen uitstrekken.

S t i l te

Voor de intenties in het boek.
Om verhoring op voorspraak van de H. Anna en de Z. Titus Brandsma.
S T I L T E Laat ons bidden.

 

Pastor

Heer, onze God, wil onze gebeden verhoren. Spreek in ons leven en reik ons uw reddende hand. Door Christus onze Heer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Overweging van zondag 6-8-2017 door p. Tom Buitendijk

U allen van harte welkom in deze viering. Vandaag vieren we een bijzonder feest: de Gedaanteverandering van Jezus op de berg Tabor. De vraag is natuurlijk: wat heeft dat met ons te maken? Het antwoord zullen we alleen vinden als we als het ware met Jezus mee gaan; de berg op. Willen we aan het begin van deze viering bidden om ontferming.

 

Openingsgebed

God op de berg hebt u ons Jezus laten zien als de verrezen heer. Mogen wij die op onze levensweg Jezus willen volgen, delen in de kracht van de verrijzenis. Laat ons luisteren naar uw Woord dat ons tot uw geliefde kinderen maakt. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Gebed over de gaven.

God, vervul deze gaven van brood en wijn met de kracht van de Heilige Geest. Wees in ons midden en sterk ons op onze weg naar u toe. Maak ons nu reeds deelgenoten aan het komende feestmaal en help ons vrede en vreugde te delen met alle mensen. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Slotgebed

God, door uw woord worden wij aangesproken uw kinderen te zijn in deze wereld. Geef ons de moed van ons geloof in u te getuigen, geef ons de kracht om het goede te doen. Help ons het licht van uw liefde te laten stralen in de wereld van vandaag. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

Overweging.

Pater George Zeegers was een enthousiast bergbeklimmer. Geen alpinist of beklimmer van de Mount Everest. Hij maakte met enige anderen wel flinke stevige bergwandelingen. Het mooist vond hij, als ze een top bereikt hadden, de uitzichten. Het fijnst was het gevoel: ik heb het gehaald! “Heel af en toe”, zei hij, “heb je de ervaring dat je helemaal ten diepste jezelf bent. Zoals ik daar nu sta op de top val ik samen met al mijn dromen, wensen en verlangens; ik word overstroom door dankbaarheid; ik voel me kind van God”. George was niet zo’n prater over zijn innerlijke gevoelens. Toen hij dat vertelde was hij echt helemaal verwonderd over zich zelf en blij. Op de top van een berg had hij een top-ervaring. Het is natuurlijk niet hetzelfde, maar ook in het evangelie kun je als het ware een top –ervaring van Jezus lezen. De berg Tabor is niet zo geweldig hoog. 588 meter. Als je tijd genoeg hebt kun je rustig naar boven wandelen. Het gaat niet om de hoogte of om de moeite van de wandeling. In de bijbel zijn bergen ook altijd ontmoetingsplaatsen van God en mens. Bergen helpen je even boven het gewone leven uit te stijgen. Bergen helpen je om je hart te verheffen. We begonnen deze viering dan ook met :“Wij treden biddend in uw licht; op U is onze hoop gericht”. Kort daarvoor was Jezus met zijn leerlingen in het gebied van Caesarea Filippi: boven in Galilea. Hij heeft in Galilea zijn boodschap van het komende koninkrijk verkondigd. Hij heeft het in daden waar gemaakt: zieken zijn genezen, blinden kunnen zien, lammen kunnen lopen. Terecht vragen mensen zich af: is Hij niet de beloofde Messias die komen zal om ons allen te redden? Jezus voelt de zwaarte van die vraag en vraagt vertwijfeld aan zijn leerlingen: wie zeggen de mensen dat ik ben? Petrus antwoordt; U bent de Christus! In zekere zin gerustgesteld gaat Jezus dan op weg naar Jerusalem om ook daar zijn Boodschap te verkondigen. In het centrum van de religieuze macht. Hij weet dat Hij tegenstand zal ontmoeten; Hij weet dat het gevaarlijk is ; Hij weet dat Hij in Galilea kan blijven; Hij weet dat het zijn roeping en zijn opdracht is naar Jeruzalem te gaan. Vastberaden maar niet zonder angst gaat Hij op weg. Onderweg bereiken ze de berg Tabor. De berg is voor Jezus een uitnodiging om te gaan bidden. Om van God te horen : ‘je bent op de goede weg”. Met drie leerlingen die later ook mee gaan naar de Hof van Olijven, gaat hij de berg op. “ Wij treden biddend in uw licht ; op U is onze hoop gericht”. Daar, boven op de berg , wordt Jezus door goddelijke licht overvallen; of ook: daar breekt het goddelijk licht dat in hem woont, in alle uitbundigheid door. Zijn gelaat gaat stralen als de zon; zijn kleren zijn stralend wit. Daar staat Hij dan …. zoals Hij straks zal opstaan, de verrezen Christus, zijn verlangen en dromen vervuld, zijn roeping volbracht, helemaal zoon van God. In die vertwijfeling en in die angst zijn opdracht te vervullen in Jerusalem wordt hij opgetild, getroost, gesterkt, bemoedigd. “ je bènt kind naar mijn hart”. Die geschonken overtuiging: “Ik ben Gods Zoon, Ik ben kind naar Gods hart” wordt bevestigd door Mozes en Elia. Door Wet en Profeten. Heel de Bijbel getuigt van Hem. Op de top van de berg een top ervaring.
Wij zijn zingend en biddend in dat stralende licht getreden. Samen met de drie apostelen. Net als Petrus zouden we tenten willen opslaan. In dat goddelijk licht willen wij wel wonen. Maar ja, top ervaringen duren maar even en de werkelijkheid beneden aan de voet van de berg wacht.   Maar voordat we de berg afgaan worden we door een wolk overschaduwd. Een wolk die Gods aanwezigheid aan onze ogen onttrekt. Een wolk die wel onze oren raakt met een stem: Luister naar Hem. Luister naar Jezus die straks op weg gaat naar Jeruzalem; luister naar Hem die tegenstand zal ontmoeten ; luister naar Hem die straks zijn kruis zal dragen ; Luister naar Hem die uit liefde sterft ; luister naar Hem …. en herinner je dat je Hem eens hebt gezien boven op de berg in glans en glorie.
Wij zijn zingend en biddend in dat stralende licht getreden. Die stem : Luister! Dit is mijn Zoon! klinkt ook in on ze oren. De aanwijzing dat Jezus door tegenstand, lijden en dood heen de Verrezen Christus is, kan ook ons bemoedigen op onze levensweg Jezus achterna. Ook in het donker van ons leven kan het licht van Pasen schijnen. Christen-zijn is in onze dagen niet altijd gemakkelijk. Dat is Jezus navolgen natuurlijk nooit. Christen – zijn vraagt altijd om tegendraads leven. Wij leven wel In de wereld, maar zijn toch niet van de wereld. Wij zijn meer burgers van het komende koninkrijk dan mensen die zich schikken naar wat in deze wereld gewoon of vanzelfsprekend heet te zijn. Als christenen proberen wij gevoelig te zijn voor de noden van kwetsbare mensen: hongerigen en dorstigen, zieken en hoogbejaarden, mensen in de knel. Christenen leven niet aan de nood van anderen voorbij. Christenen kennen in de wereld waarin rijk worden en een plezierig leven leiden de boventoon voeren, de waarden van barmhartigheid, belangeloosheid en vrijwillige inzet.
Christenen willen mensen zijn die in de donkere momenten van iemands leven licht willen laten stralen. Al is het maar voor even! Christen zijn in de samenleving van vandaag: je kunt er als berg tegen op zien. Maar als je die berg bestijgt en als je boven bent aan gekomen, dan kan het zijn dat je je gekoesterd voelt door de stralende zon van Gods liefde en dat je zijn stem hoort: “ Luister, lieve mens, jij bent mijn geliefde dochter, jij bent mijn geliefde zoon, jij bent kind naar mijn hart.”

Voorbede

 

Pastor   Goede God, in navolging van Jezus willen wij uwe licht laten stralen in deze wereld. Hoor ons bidden en verhoor ons.

Lector

Voor uw kerk in deze wereld en voor uw kerk in onze stad: dat wij plekken zijn waar het licht van Jezus straalt ; waar mensen zich bemind en getroost voelen. Help ons het donker van deze wereld te overwinnen door in navolging van Jezus uw goedheid uit te stralen.

S T I L T E Laat ons bidden.

 

Lector

Voor alle mensen die in hun leven een kruis te dragen hebben: ziekte, beperkingen, tegenslag en pech. Dat zij mensen ontmoeten die aandacht en begrip schenken. Dat zij in het donker van hun bestaan uw licht mogen ervaren.

S T I L T E Laat ons bidden.

 

Lector

Voor mensen die oprecht zoeken christen te zijn in de wereldtijd. om geloof in uw toekomst ; om vertrouwen in uw nabijheid; om de moed te doen wat gevraagd wordt. Maak ons nu reeds tot burgers van uw komend koninkrijk.

S T I L T E Laat ons bidden.

 

Pastor

God schenk ons het vertrouwen dat wij kinderen zijn naar uw hart wanneer wij Jezus volgen op zijn weg door lijden en dood heen naar het leven van de verrijzenis.

Door Christus onze Heer. Amen.

 

 

Gebeden en overweging bgv de 75e sterfdag van Titus Brandsma door p. Tom Buitendijk

Welkom in deze viering.

We gedenken vandaag dat Titus Brandsma 75 jaar geleden is vermoord in het concentratiekamp Dachau. Hij is een van de vele slachtoffers van het genadeloze regime van het nationaal socialisme . Hij is niet de enige, maar in zekere zin wel de unieke. Hij is daar terecht gekomen omdat hij voor de Dutsen overheid een gevaarlijke man was die onschadelijk moest worden gemaakt. Wat kan een 62 jarige professor in de wijsbegeerte met een zwakke gezondheid voor kwaad doen? Zijn kracht was het verlangen naar waarachtigheid en waarheid; zijn sterkte was zijn kwetsbaarheid; zijn eigenzinnigheid was zijn volgehouden liefde tot God die Titus in iedere mens wilde ontmoeten. Geen mens is er zonder dat God hem vasthoudt; in ieder mens – ook in de misdadige beulen – moet God te vinden zijn. “Als ik zwak ben, ben ik sterk”, zie Paulus. Titus weerloze liefde was zijn kracht; liefde schenken was zijn verzetsdaad. Hij heeft dit met de dood moeten bekopen in de hel van Dachau. In de bede om ontferming getuigen wij dat Gods hand ons in leven houdt.

Openingsgebed

Goede God, U woont verscholen in het hart van ieder mens. In daden van goedheid en liefde komt U aan het licht. Wij bidden U : Doorstraal ons leven met uw licht en uw warmte zodat wij mensen worden die leven in de gezindheid van Jezus, uw Zoon. Help ons elkaar nabij te zijn zoals Hij ons nabij wil zijn. Dan komt er vrede over heel deze wereld. Dit vragen wij U op voorspraak van pater Titus door Christus onze Heer.

Amen.

Gebed over de gaven.

Goede God, herken in deze gaven van brood en wijn onze inzet voor onze geloofsgemeenschap. Dat wij die met elkaar uw Brood en Beker delen ook bereid zijn elkaars leven te delen zoals Jezus het ons heeft voorgedaan. Dit vragen wij U op voorspraak van pater Titus door Christus onze Heer. Amen.

Slotgebed.

Goede God, in deze viering hebben wij u willen eren en danken voor Titus Brandsma, naar wie deze gemeenschap genoemd is Door zijn leven en werken is hij een levende getuige van uw goedheid en liefde. Mogen zijn voorbeeld tot ons blijven spreken opdat wij, door hem geïnspireerd, blijven zoeken naar U in het diepst van ons bestaan. Dat wij U daar vinden en ons kind naar uw hart weten. Dit vragen wij U op voorspraak van pater Titus Brandsma door Christus onze Heer. Amen.

Overweging

Het woord van God laat zich niet gevangen zetten, zegt Paulus. Het woord van God klinkt boven alle woorden uit en klinkt door in alle situaties. Het is sterker dan Befhl ist Befehl; het is sterker dan nep-waarheden; het is sterker dan propaganda waarin de Duitsers meester waren; het is sterker dan het bevel van 26 juli 1942 : “dood deze man”. Het woord van God is altijd een woord ten leven. In de Nijmeegse Titus Brandsma kapel staat een urn met as uit Dachau. We weten niet of er iets van het verbrande lichaam van Titus bij zit. Er is hoogst waarschijnlijk helemaal niets vindbaars van hem overgebleven. Toch is Titus een levende in de hemel, die tot ons hier op aarde spreekt. Zijn woorden klinken na en zijn geschriften zijn nog steeds bron van inspiratie voor mensen die naar God verlangen; die naar zingeving zoeken; die hun waarden willen ijken aan deze onkreukbaar persoon met wie over de waarheid niet te marchanderen viel. In zijn verweerschrift dat hij schreef in Scheveningen in opdracht van de Duitse commandant ontleedt hij de intellectuele zwakte en de destructieve kracht van het nazisme om te eindigen met: “God zegene Duitsland ;God zegene Nederland. Dat beide broedervolken in vrede kunnen leven.” Zijn liefde voor de waarheid maakte hem niet minder scherp in zijn denken en spreken. Naar mijn gevoel is dat één van waarden die Titus ons nalaat en die hem voor vandaag actualiteitswaarde geven. Ontzettend veel “waarheid” die gecommuniceerd word, dient andere belangen dan eerlijke en juiste informatie. Economische belangen. Persoonlijke belangen van mensen met aanzien. Voorstelling van zaken om vooroordelen op te wekken. De uitdagende uiting van platvloerse scheldpartijen in naam van vrijheid van meningsuiting. De waarheid wordt in dienst genomen ter versterking van eigen positie en ter vernedering van medemensen. De voortdurende mantra dat Nederland zo’n gaaf en goed land is, is alleen maar waar voor een beperkte groep. De situatie voor kwetsbare mensen gaat steeds meer achteruit. De groep mensen die niet mee kunnen komen met de samenleving wordt steeds groter. Journalistiek met liefde voor de waarheid analyseert de feiten zonder rekening te houden met andere belangen dan alleen de waarheid. De ethische richtlijnen van Titus voor een volwassen katholieke pers zijn in het tijdperk van veelsoortige sociale media nodiger dan ooit. Het woord van God laat zich niet gevangen zetten. Het is de taak van profetische mensen in en buiten de kerk om tegendraads te spreken. Het kostbare van menselijke woorden is dat daarin het woord van God kan doorklinken. Het menselijk spreken is nooit zomaar een spreken: het is een antwoord op een situatie; het is een aanspraak tot een medemens; het is de verwoording van een visie. Het juiste spreken is altijd een benadering om recht te doen aan medemensen. Waar het spreken anderen mensen kleineert daar worden de woorden misbruikt. Titus kon scherp zijn, maar was nooit liefdeloos; Titus kon een ander zeggen waar het op stond, maar brak een ander nooit af. Titus was er zich van bewust dat in menselijk spreken en schrijven God ons iets te zeggen heeft. God was voor Titus een nabije God in wiens Tegenwoordigheid Hij wilde leven; een God die in zijn spreken steeds mee klonk. Naast professioneel journalist is Titus vredesapostel; naast dienaar van de vrede komt Hij ook op voor het ethische omgaan met dieren. Naast man van de wijsbegeerte is hij ook de man die in alle eenvoud bidden kon en anderen leerde bidden. Naast geestelijk leidsman van velen was hij ook animator van katholiek sociaal leven; naast bescheiden religieus en karmeliet was hij ook een zelfbewuste emancipator van de katholieke zuil in de vooroorlogse zuilenmaatschappij. Titus was een ontzettende regelaar en soms ook wel bemoeial. Wat hij voor Oss gedaan is nog steeds vruchtbaar: de bibliotheek en het middelbaar onderwijs. Toch werd heel dat drukke en doenerige leven van Titus samen gehouden door twee grondlijnen in zijn leven: door de beoefening van de deugden van geloof , hoop en liefde ons voorbereiden op de ontmoeting met God ; het volgehouden verlangen Gods aanwezigheid in dit leven reeds te smaken. In juni en juli 1942 liet Titus zien hoe hij zijn deugden consequent beleefde. In het duister van Dachau bleef hij vriendelijkheid uitstralen naar zijn medegevangenen en naar zijn beulen die ook Gods kinderen zijn; Titus die zelf nauwelijks meer kon lopen sprak zijn medegevangenen moed in voor de nieuwe dag; Titus getuigde van zijn geloof in Gods nabijheid nadat hij tegen de grond geslagen was en zijn gezicht bloedde. Hij wees op zijn brillenkoker waar een stukje van de hostie verstopt zat , en zei: “ik wist toch wie ik bij me had.” In het duister van Dachau smaakte Titus Gods aanwezigheid in het gebroken brood, het Lichaam van de Gekruisigde. In zijn lijdensweg die 37 dagen duurde is Titus één met Jezus geworden die hij nog zo vredig aanschouwde in de cel in Scheveningen. Hier wordt Titus vereend met de Gekruisigde. Gods Woord laat zich niet gevangen zetten en spreekt door dood en marteling heen van opstaan en leven.

Pastor:
Worden we een ogenblik stil en keren wij ons hart tot God en leggen wij aan Hem voor alles wat ons ten diepste beweegt.

Lector

Wij bidden voor allen die zoeken naar zingeving en verdieping in hun leven. Voor allen die U hopen te ontmoeten als de dragende grond van hun bestaan. Dat wij U mogen ervaren als het meest innerlijke van ons wezen. Leef in ieder van ons en geef dat wij in U mogen leven.
Stilte Laat ons bidden:

 

Lector

Bidden wij voor de wereld waarin wij wonen: om vrede en rust in alle haarden van oorlog, geweld en onderdrukking; om het doorstaan van de economische crisis waardoor er weer armoede dreigt voor de gewone mensen; om veiligheid en opvang voor mensen die als vluchtelingen toevlucht zoeken in ons land. Dat er steeds weer mensen zijn die in de geest van Titus de moed hebben om op te geloven in daadkrachtige liefde en gerechtigheid.

Stilte Laat ons bidden:

 

Lector

Wij bidden voor onze geloofsgemeenschap die de naam van pater Titus draagt. Moge zijn eenvoud en de bescheidenheid ons doen en laten kenmerken. Om hechte saamhorigheid en verbondenheid opdat het geestelijk leven van deze gemeenschap kan bloeien. Geef dat wij heel ons leven richten naar het visioen van het Komende Koninkrijk van waarin Gods Naam geheiligd wordt en Zijn wil geschiedt.
Stilte Laat ons bidden:

 

Pastor

Goede God, U die woont in het diepst van ons wezen, kom aan het licht in onze daden van dienstbare liefde. Dit vragen wij U op voorspraak van Titus Brandsma, Door Christus onze heer. Amen.