Overweging van zondag 8-10-2017 door pastor Leon Teubner

We hoorden in de 1e lezing de profeet Jesaja de liefde bezingen van zijn Geliefde voor diens wijngaard: Ik wil zingen van mijn Geliefde, het lied van mijn liefste en zijn wijngaard. In dit lied staat de Geliefde waarover gezongen wordt, voor God. En zijn wijngaard, dat is zijn geliefde vriendin, zijn volk. In het lied wordt bezongen dat God zijn volk als een wijngaard plaatst op een vruchtbare helling. De zon schijnt er overvloedig, de grond is er vruchtbaar, de stenen heeft Hijzelf verwijderd. En, vervolgt het lied: God beplant zijn wijngaard vol met edelwingerds, met wijnstokken van de allerbeste soort. Alle voorwaarden zijn er voor een overvloedige oogst en voor een wijn van de beste kwaliteit. Maar de wijngaard brengt enkel wilde bessen voort.
Hoe kan dat toch?
Wij zijn de geliefde wijngaard van God, en ieder van ons is daarin een edelwingerd, en door Hem een plek in zijn volk gegund. Ieder van ons is als een uitstekende wijnstok in zijn ogen, en gepland op de juiste plek in zijn volk en wel zo, dat allen gericht staan op de zon, dat is op Hemzelf. Met liefde verzorgt Hij ons en snoeit Hij ons bij, en schenkt ons aan onszelf en aan elkaar. Opdat wij één worden met elkaar en met Hemzelf: Gods volk.
Maar niet alleen schenkt Hij óns aan onszelf en aan elkaar, Hij geeft ons daarbij ook nog een hele werkelijkheid: de natuur en de cultuur waarin wij leven, lichamelijk en geestelijk. Al wat is wordt om niet aan ieder van ons gegeven. En daar zit misschien wel ons probleem dat de oorzaak ervan is, dat wij vaak wilde vruchten voortbrengen i.p.v. druiven die samen een goede wijn maken. Ons probleem is, dat wij gegeven worden zoals we zijn, met al onze talenten die vrucht kunnen dragen, maar ook met al onze tekorten, die onze vruchtbaarheid lijken te hinderen.
Lijken te hinderen.
Want het zijn niet onze tekorten die verhinderen dat wij gave vruchten voortbrengen, maar dat wij óns ergeren aan onze eigen en elkaars tekorten. Daardoor gaat er veel energie zitten in het opheffen van ons tekort. Energie die juist nodig is voor een goede vruchtvorming. Het is de manier waarop wij naar onze tekorten kijken, en ze met geweld soms proberen op te heffen, dat het werkelijke probleem is waar de wijngaard van God mee te kampen heeft. Want wij willen die wijngaard vaak anders dan zij is. Wij willen alleen maar de talenten en niet de tekorten. Wij, als edelwingerds, willen een volmaakte wijngaard met enkel en alleen volmaakte wijnstokken, die alleen volmaakte vruchten voortbrengen.
Wij kunnen onszelf vaak niet uit Gods hand ontvangen zoals we gegeven worden, en ook de ander niet zoals deze ons gegeven wordt. We vinden onszelf niet goed genoeg, en vaker ook: de ander niet goed genoeg. En uiteindelijk is ook God niet goed genoeg. Dan verandert onze onvrede ongemerkt en ongewild in agressie tegen onszelf, of tegen de ander, en daarmee ook tegen de Schenker van al wat is. Als wij zelf de eigenaar van de wijngaard willen zijn, dan worden wij de wijnbouwers uit de gelijkenis van Jezus, die onze naasten, de dienaren van God, vastgrijpen. Dan mishandelen we de ene en de ander doden we. En daarmee doden we ook langzaam maar zeker de zoon van de eigenaar: de geboorte van God in ons eigen leven. Dan ontkennen we onze oorsprong, onze voortkomst vanuit God, als een geschenk aan onszelf en aan elkaar. Zijn beeld, dat wij allen in ons dragen, raakt dan misvormt en tenslotte vernietigd. Als wij onszelf niet als een geschenk durven ontvangen uit zijn hand, kunnen wij niet anders dan God uit zijn wijngaard gooien. Gelukkig houdt God niet op ons te geven in ons onvermogen, en blijft Hij bezig ons te beminnen om niet, onvoorwaardelijk en belangeloos. Totdat wij wezenlijk gaan voelen, dat Hij ons wenst zoals we zijn; totdat we durven beseffen: ik mag er zijn, het is goed dat ik er ben. En wel hier en nu, in deze wijngaard zoals die is. Ik word bemint – altijd al! Elk moment dat wij het aandurven onszelf te laten beminnen, zoals we gegeven worden op dit moment en op deze plaats, worden wij drager van Gods liefde die ons zal doordrenken als een droge spons. Niet op grond van onze prestaties of verdiensten, maar omdat Hij ieder van ons onvoorwaardelijk bemint. In Gods ogen zijn wij waardevol zondermeer. Durven wij ons te openen voor de grootheid van ons wezen?
Als ik dit laat doordringen tot in het diepst van mijn wezen, dan komt er onvermijdelijk een reactie op gang. Ik ga dan ook de naasten die mij gegeven worden, bezien met dezelfde ogen als waarmee God mij aankijkt. Ik stel dan niet langer meer voorwaarden aan hen. Er komt een beweging van belangeloze liefde voor de ander op gang in het ontvangen van Gods onvoorwaardelijke liefde voor mij. Gaandeweg worden wij zo één met die Bron van liefde, dat wij niets meer te verliezen hebben, en het niet langer nodig hebben ‘iemand’ te zijn. Het wordt mogelijk onszelf geheel en al te geven, omdat we het aandurven onszelf geheel en al te ontvangen. Gaandeweg, want dit duurt een leven lang. Maar alleen dán wordt de wijngaard een vruchtbare wijngaard, die gave vruchten voortbrengt voor de goede wijn die de Geliefde is. Gelukkig is de Bron van alle liefde lankmoedig en trouw, geduldig en vertrouwvol. Al die stemmen in ons die zeggen dat wij of de ander niet goed genoeg zijn, niet mooi genoeg, niet intelligent genoeg, niet eerlijk genoeg of waarachtig, die zal Hij met stomheid slaan. Onze wijngaard zal in bloei komen. Want ze ligt altijd al in de zon en op een vruchtbare helling. De stenen worden weggehaald, de ranken gesnoeid; de oogst kan worden binnengehaald en teruggegeven aan de rechtmatige eigenaar en de Zoon van God wordt niet langer in ons gekruisigd, maar komt in ieder van ons tot leven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s