Overweging van zondag 21-1-2018 door p. Tom Buitendijk

 Bekeer je – geloof me – volg me

 

U allen van harte welkom in deze viering. Vandaag horen we in een  adem drie grondwoorden van het geloof:
bekeren – geloven – volgen.
Daarmee komt een beweging op gang. Deze beweging die Jezus op gang bracht is uiteen gevallen in verschillende kerken. Deze zondag valt binnen de gebedsweek  voor de eenheid van de christelijke kerken. Deze week is van 18 – 25 januari. Komende zondag – 28 januari – zijn wij te gast bij de Paaskerk. De uitdaging van de Gebedsweek  is:
Kunnen we van de vele  kerken weer één christelijke beweging maken die de samenleving dient en die het oog gericht houdt op het rijk van God dat komen gaat?
Zijn wij ons voldoende bewust van deze uitdaging?

 Gebeden 

Openingsgebed

Goede God, Jezus uw Dienaar roept ons allen op Hem te volgen in vertrouwen op U en in liefde tot de naasten. Geef ons de moed op deze uitnodiging in te gaan en een beweging van vrede en gerechtigheid op gang te houden in deze wereld. Moge zo uw Rijk zichtbaar worden. Door Christus onze Heer.

 

Gebed over de gaven

Goede God, u nodigt ons uit aan uw Tafel om hier gesterkt te worden in onze toewijding aan u en aan elkaar. Moge de Geest die dit brood en deze wijn bezielt ook ons hart bezielen en ons geschikt maken voor uw Rijk. Door Christus onze Heer.

 

Slotgebed

Goede God mogen wij door deze viering gesterkt worden in onze roeping om in Christus te leven. Mogen wij al onze begaafdheden en krachten inzetten om de beweging die Jezus begonnen is gaande te houden. Doe ons  zo vurig verlangen naar de komst van uw Rijk dat ons doen en laten daarop gericht zijn.
Door Christus onze Heer.

 

Overweging

Het is allang geleden, maar sommigen onder u herinneren het zich vast nog wel :  Lou de Palingboer.  Hij werd geboren in 1898 in een streng protestants gezin. Hij heette Louwrens Voorthuizen. In 1927 kreeg hij een mystieke ervaring en hoorde een stem zeggen “Jij bent de Zoon des mensen”. In de jaren veertig ontmoette hij Mien Wiertz. Die was zo onder de indruk van Lou als ‘Zoon des mensen’ dat zij overal gaat  vertellen dat hij God is.  In 1950 krijgt Lou weer een mystieke ervaring. Hij ziet zich zelf  als het opstandingslichaam van Jezus. Hij verkoopt zijn vissersboot en begint te preken op de Dappermarkt in Amsterdam.  Door een mengsel van vroomheid en humor  krijgt hij talrijke volgelingen die in Lou zijn.

Er zijn enige mensen met geld die ‘ in Lou’ zijn.  Zij kopen een huis voor Lou en Mien  in Muiderberg. Dat huis wordt een centrum voor allen die ‘in Lou’ zijn.
Lou dacht dat hij onsterfelijk was. Tegen zijn eigen geloof in sterft Lou in 1968.  Mien verklaarde in 2005 nog – ze was toen negentig jaar  dat Lou doodgegaan was vanwege de onderlinge ruzies tussen zijn volgelingen. Met zijn dood had hij daarom iedereen gestraft. Op het hoogtepunt telde deze beweging zes honderd volgelingen Van deze beweging is nu niets meer over.

Naast aanhangers die ‘in Lou ‘ waren, waren er mensen die hem bestudeerden, zoals theologen en sociale wetenschappers. Waarom waren theologen zo geïnteresseerd in Lou en waren ze geabonneerd op het  Tijdschrift  “In Lou zijn “ ?  Omdat ze in Lou geloofden? Natuurlijk niet. Maar wèl kun je precies zien hoe een religieuze beweging ontstaat en zich ontwikkelt. Zonder oneerbiedig te zijn: er valt een gelijkenis te trekken tussen het evangelie van vandaag en het Lou verhaal.
Een mystieke ervaring  van Jezus bij zijn doop. Een stem uit de hemel
“Jij ben mijn geliefde zoon”. Vissers die zich ineens geroepen weten. Die hun netten in de steek laten en hun boot verkopen. Jezus en zijn volgelingen beginnen een beweging met als kernpunt: in Jezus is het Rijk Gods nabij.  Later zal Paulus benadrukken dat  ‘in Christus zijn’  de kern is van het geloof.
Wat opvalt bij het begin van een nieuwe beweging is het radicalisme. Op dit moment is dat een gevaarlijk woord. Radicalisme wordt gelijk verbonden met Islam terreur. Als iemand radicaliseert dan is hij gevaarlijk.
Toch  zijn Jezus woorden radicaal:

“De tijd is vervuld. Het Rijk Gods is nabij. Bekeert u en gelooft in de Blijde Boodschap. Kom en volg mij. “ Wie “ja” zegt tegen Jezus is radicaal. En misschien mòet een radicaal christen ook wel gevaarlijk zijn voor de gevestigde orde!
Als je het puur menselijk bekijkt dan kan het toch niet dat Simon en Andreas zomaar hun netten in de steek laten. Petrus heeft ook nog een vrouw. Jacobus en Johannes laten ook hun vader achter. Het hele bedrijf gaat eraan. Kan het echt waar zijn dat het Rijk Gods of dat   “in Jezus  zijn” dit van je vraagt?

Maar door die vraag: “kan het waar zijn”?  te stellen, ontkracht je de geestdrift, de bewogenheid en het vurige verlangen naar Gods komend rijk. Je haalt het vuur er uit. Als je er wetenschappers op los laat zullen ze wel tot de conclusie komen dat het wel los liep  met die radicaliteit. Die overrompelende indruk die Jezus en Zijn boodschap maakten en dat enthousiasme waarmee de vier vissers Jezus gingen volgen, worden binnen fatsoensnormen gebracht en daarmee onschadelijk gemaakt.
Na Jezus ‘dood zien we het gebeuren: de beweging van bewogenheid om mensen die Jezus opriep wordt tot een kerk gemaakt die keurig binnen de maatschappij past. Het Rijk God als wenkende toekomstperspectief heeft zijn aantrekkelijkheid verloren.
De Deense schrijver Kierkegaard zegt in 1833 : “Als Christus destijds geen wetenschappers nodig had om zijn leer te verkondigen, maar genoegen nam met vissers, dan heeft Hij  heden ten dage nog veel harder vissers nodig.”
“Ja”  tegen Jezus zeggen vraagt ook vandaag om bekering. Bekering is niet van protestant katholiek worden of andersom. Bekering is je eigen levensstijl loslaten om “in Christus” te zijn.
Dat betekent dat voortaan Jezus jouw doen en laten bepaalt;  dat jij kiest  voor mensen waar Hij voor koos ; dat jij jou door Hem laat leiden.
Niemand wordt als christen geboren. Door doopsel en vormsel zijn we christenen in wording. Misschien blijven we dat wel tot onze dood.
Pas door een radicaal “ja” tegen Jezus te zeggen worden wij mensen die echt ‘in Christus’  leven. Het kan best zijn dat wij er nooit toe komen zo’n radicale stap te zetten.
Het is voor iedereen een uitdagende vraag: heb ik in mijn leven ooit eens “ja” tegen Jezus gezegd zodat ik daardoor een nieuw en ander mens ben geworden? Heb ik ooit echt gekozen voor de randfiguren waar Jezus voor koos?  Heb ik aandacht voor die mensen naar wie Hij om zag? Zieken en zondaars. Durf ik mijn zekerheden los te laten en te vertrouwen dat God voor ons zorgt?  Laat ik me echt leiden door Gods bedoelingen met mij of ga ik eigen wegen?
Ik zou het van mezelf niet met grote zekerheid beweren dat ik ‘in Christus” ben;  dat het Rijk van God mijn diepste verlangen is.
En toch is dat onze roeping!
Christen –zijn houdt altijd iets radicaals in – in zekere zin moeten we allemaal vissers worden. Niet van vissen , maar vissers van mensen. Mensen vissen betekent mensen uit het water van de ondergang halen,  redden en opvangen om hen te doen leven.  We moeten vandaag even radicaal  “ja” tegen Jezus zeggen als de vier vissers van toen die de uitdaging om mensenvisser te worden aan namen.
Iemand zie een keer : “O als ik in de tijd van Jezus geleefd had en ik er bij mocht zijn dat Hij mensen riep,  dan zou ik heel zeker “ja, hier ben ik “, gezegd hebben?” Toen zei een ander droogjes : “Als je dat echt meent, dan kun je vandaag nog beginnen. Jezus roept ook nu nog mensen om vissers van mensen te worden ”.  Lou de Palingboer startte een beweging van ‘in Lou’ zijn. Zes honderd mensen.
Zouden wij met christenen uit allerlei kerken opnieuw een beweging van ‘in Christus zijn’  kunnen beginnen?  Het zou de samenleving grondig veranderen, maar het rijk van God zou wellicht een stukje dichter bij komen.   Christen-zijn vraagt  om radicaliteit van liefde tot de medemens en van vertrouwen op God. Ik eindig met een lied

“ Jezus die langs het water liep en Simon en Andreas riep, om zomaar zonder praten hun netten te verlaten, – Hij komt misschien vandaag voorbij en roept ook ons, roept u en mij, om alles op te geven en trouw Hem na te leven.”

Voorbede

Pastor

In deze gebedsweek voor de eenheid onder de christen bidden wij:

Lector

Mogen christenen van verschillende kerken in deze stad elkaar vinden in dienstbaarheid aan de  samenleving en in verlangen naar uw Rijk. Leer ons samen op te trekken en de stroom van de naastenliefde gaande te houden.

S T I L T E   Laat ons bidden.

 

Lector

Mogen christenen binnen hun eigen kerk  zich  verantwoordelijk voelen voor de vitaliteit van de gemeenschap. Maak ons bereid onze bekwaamheden en begaafdheden in te zetten voor deze gemeenschap.

S T I L T E   Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor de dopelingen die vanmiddag in de kerk worden opgenomen: Marilena Leeijen, Rob van Dijk en Chairo Niessen. Mogen zij met de hulp van hun ouders en door ons gebed en meeleven blije christenen worden.

S T I L T E   Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor onze parochie: voor hen die in het ziekenhuis of verpleeghuis zijn opgenomen. Om goede moed.
Voor Hans Donkers, onze koffieschenker, die vijftig jaar geworden is. Dat hij nog lang in ons midden mag werken. Voor allen die ons gebed om gebed gevraagd hebben en die uw hulp nodig hebben.

S T I L T E   Laat ons bidden.

Pastor

Goede God moge de eenmakende kracht van de liefde ons helpen de verdeeldheid te overwinnen, de eenheid te bevorderen, de samenleving te dienen.

Dit vragen wij U door Christus onze Heer.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s