Alle berichten door titusbrandsmaparochieoss

Overweging van zondag 25-6-2017 door p. Tom Buitendijk

Inleiding

Van harte welkom in deze viering. Om met een lastige vraag in huis te vallen: vindt u het moeilijk om voor uw geloof uit te komen?  Durft u in het openbaar te zeggen dat u katholiek bent?  Getuigt u van uw geloof in Christus als geloof en kerk worden bespot? Vandaag horen we Jezus drie keer zeggen: wees er niet bang voor! Laat je niet gevangen zetten in angst en onvrijheid. Spreek vrijmoedig over het rijk Gods dat komen zal. We worden even stil van die vraag.

 

Overweging 

In het college van kardinalen wordt heel wat afgekletst. Zegt de ene kardinaal tegen de anders: “als we geweten hadden wat Jorge Bergoglio allemaal zou gaan doen, dan had hij bij het conclaaf geen tien procent van de stemmen gehaald.” Met name de curie kardinalen zijn nogal gebeten op paus Franciscus. Die brave kardinalen hebben hun leven lang de kerk gediend tot meerdere eer van God. Ze hebben wat minder gekeken naar de manier waarop God ‘mens met de mensen’ heeft willen zijn in Jezus van Nazareth. De paus zegt: “ons werk is niet de eer en de luister van de kerk; ons werk ligt aan de randen van de samenleving waar Jezus te vinden is. Daar wordt het Rijk van God van onder aan af opgebouwd. De kerk straalt pas in volle luister als ze haar handen heeft vuil gemaakt aan het helpen van mensen in nood.” Daarom gaat deze paus naar Lampedusa waar de vluchtelingen aankomen, naar Egypte waar de Koptische christenen te lijden hebben van aanslagen van de Moslims. Daarom roept de paus ook op om vriendschap te sluiten met mensen van een andere godsdienst en ook wel met mensen die niet geloven. De kerk is pas waarachtig kerk als aan de randen van de maatschappij Jezus ontmoet wordt in de gedaante van een kwetsbare en noodlijdende zuster en broeder. Niet Rome is het centrum van de kerk, maar de persoon van Christus.
In het bisdom Den Bosch is er ook wat aan de hand. Bisschop Gerard de Korte was bereid een gebedsdienst van en voor homoseksuele mensen in zijn kathedraal te laten houden. Hij wilde ook een zegenbede uitspreken over deze mensen. Hij wilde zijn hand uitsteken naar en uitstrekken over groepen mensen die zich door de kerk miskend voelen. Tegelijkertijd zijn veel homo’s diep religieus. Onze bisschop wil ook in homoseksuele mensen kinderen van God zien. Hij leeft daarmee ook mee met de vele ouders voor wie het aanvankelijk een schok was dat hun dochter lesbisch of hun zoon homo is. Er zijn priesters en gelovigen die vinden dat de heiligheid van de kathedraal uitgaat boven het signaal van menslievendheid dat de bisschop wilde afgeven. Gelukkig is de bisschop een vrijmoedig man die niet gauw bevreesd of bang te maken is.
De lezing uit Jeremia en uit het evangelie roepen op bij tegenstand je rug recht te houden en te vertrouwen op God. Die vrijmoedigheid wensen ze iedere christen toe. Jeremia heeft als bijnaam ‘Ontzetting overal”. Hij ontzet de mensen die vastgeroest zijn in oude denkpatronen, in eigen belang, in de traditie van het is altijd zo geweest. Hij maakt mensen los en wijst hen op nieuwe wegen. Voor veranderingen zijn de meeste mensen bang! Jeremia vraagt zijn toehoorders: hoe kun je volk van God zijn als je onrecht in je midden laat bestaan, als je de armen uitbuit en de wees en de weduwen geen toekomst biedt? Hoe kun je leven in zelfgenoegzaamheid en ook vinden dat je God dient? Hoe denk je God te dienen als je zijn kinderen veracht, miskend en klein houdt? Zijn kritiek op sociale mistoestanden ontzet de leiders. Zij zijn van hun stuk gebracht. Ze snoeren hem de mond en werpen hem in de gevangenis.
Jeremia – hoe moeilijk hij het ook geeft – blijft op God vertrouwen. Op God die zijn hand zal uitsteken en uitstrekken over zijn miskende en niet meegetelde mensen.
Als Jezus in het Mattheus evangelie zijn leerlingen erop uitzendt om het rijk van God te verkondigen, dan waarschuwt hij hen ook dat ze tegenstand kunnen oplopen. Bij die leerlingen mogen we vandaag ook onszelf rekenen. Uitkomen voor je geloof roept onverdraagzame tegenstand op! Je bent achterlijk, niet wetenschappelijk, je gaat niet met de tijd mee. Je verpest de samenleving die genieten wil, met strenge eisen van de moraal. Je gunt het de mensen niet over zichzelf te beschikken. Als leerlingen van Jezus moeten wij toch doen wat Hij heeft voorgedaan. Mensen oproepen zich te bekeren, te veranderen, een nieuwe mentaliteit aan te kweken! Een oproep tot dovemans oren! Tegelijkertijd bemoedigt Jezus ons als hij ons erop uitstuurt: “wees niet bevreesd”. Wees niet bang: op welke manier je je boodschap ook brengt, hij komt aan het licht, hij wordt gehoord, hij komt aan. Wees niet bang als de reacties negatief zijn. De boodschap dat liefde sterker is dan haat, dat sociaal welzijn belangrijker is dan individueel eigenbelang, dat leven sterker is dan de dood, dat de zachte krachten het zullen winnen van bruut geweld. zal ooit eens een positieve uitwerking hebben. Jouw taak is het er voor uit te komen! Wees overtuigd en getuigend christen! Wees niet bevreesd als zij jou persoonlijk aan pakken. In vele landen betekent dat marteling, gevangenneming en dood. In Nederland wordt je hoogstens doodgelachen. Maar als je als gelovige niet ernstig genomen wordt, dan voel je je miskend, vernederd en afgeschreven. Je moet dan de moed hebben om door te gaan. Wees overtuigd en getuigend christen. Bovenal: vertrouw op God. Wees niet bevreesd als ze jou je eigenwaarde willen ontnemen, als ze jou bij de hoek wereldvreemde en onmaatschappelijke mensen zetten. Als mensen van wie de meningen er niet toe doen en van wie de inzet niet wordt gewaardeerd. Al zijn jullie als christenen voor de seculiere samenleving oud vuil dat opgeruimd moet worden, weet dan God ieder haar geteld heeft, dat jij kostbaar voor hem bent, dat Hij wèl ziet staan en dat Hij je niet verloren zal laten gaan. Blijf als gelovige in jezelf geloven. Wees overtuigd en getuigend christen. Vertrouw op God. Weet dat je kostbaar bent in zijn ogen. Met jouw vrijmoedig spreken bouw jij een nieuwe maatschappij die we het Rijk van God kunnen noemen. Het is ontegenzeggelijk waar dat paus Franciscus en bisschop Gerard de Korte mensen hebben ontzet. Dat wil zeggen: hen uit het oude denken hebben weggehaald. Dat maakt bang. Het is even ontegenzeggelijk waar dat zij de kerk een menselijker en aantrekkelijker gezicht gegeven hebben. Het is, als je veranderingen aan durft, weer leuk om katholiek te zijn. Amen.

Pastor

Bidden wij tot God op wiens zorgzame liefde wij mogen vertrouwen.

Lector

Wij bidden voor Paus Franciscus en voor de bisschoppen die in zijn lijn handelen. Dat zij het spreken van de kerk geloofwaardig maken door hun handelen. Da zij ons op de goede weg zetten naar mensen die de vreugde van het evangelie nodig hebben.

S T I L T E   Laat ons bidden.

Lector

Wij bidden voor onze geloofsgemeenschap in Oss. Dat wij daadwerkelijke aandacht en zorg hebben voor mensen in ons midden die er niet goed aan toe zijn. Dat wij hartelijk omgaan met mensen die ons nog vreemd zijn; dat wij gastvrij zijn voor mensen die naar veiligheid en vrede zoeken; dat we oog hebben voor mensen  die zich miskend en achtergesteld voelen.

S T I L T E   Laat ons bidden.

Lector

Wij bidden voor mensen die omwille van hun geloof en levensovertuiging vervolgd worden. Dat zij op uw trouw durven rekenen en staande blijven. Voor mensen die miskend worden vanwege seksuele geaardheid. Dat zij erkend worden in hun waardigheid. Dat zij op hun wijze de zorgzame liefde van mensen voor elkaar kunnen beleven.
S T I L T E   Laat ons bidden.

Lector

Wij bidden voor de zieken en vereenzaamden in ons midden. Dat wij naar hen omzien. Voor de jongeren die geslaagd zijn voor hun eindexamen. Dat zij een goede toekomst tegemoet kunnen zien. Voor onze eigen intenties

s t i l t e   Laat ons bidden.

 

Pastor

God , verhoor onze gebeden en schenk wat goed voor ons is. Dit vragen wij U op voorspraak van Titus Brandsma door Christus onze Heer.  Amen.

 

Overweging van zondag 18-6-2017 door pastor Leon Teubner

Vandaag is het sacramentsdag. We vieren het feest van Gods aanwezigheid in ons leven dat door zijn aanwezigheid geheiligd wil worden. Al wat is en leeft, is een sacrament van God. Ieder van ons een teken van zijn levende aanwezigheid. Daarom kan Jezus, die het Woord van God is, zeggen: “Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald.  Als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. Het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, omwille van het leven der wereld.”
In de hele evangelietekst van vandaag komt het woord ‘leven’ maar liefst 9x voor.
Leven!
Dat is het, waar het God om te doen is, en waar zijn aanwezigheid in en onder ons op uit is: dát wij toch tot leven komen!
Leven dat is van ons uit gezien: ademen, eten en drinken, relaties aangaan, werken en ontspannen, slapen en opstaan: weer een nieuwe dag. Maar echt tot leven komen is vanuit de Schrift gezien: Gods aanwezigheid gaan voelen in en doorheen ons ademen, eten en drinken, relaties aangaan, enz.
God daarin meer en meer gaan smaken geeft een ongekende rijkdom aan het leven, dat een leven zonder God doet verbleken. Leven, daar kun je over nadenken, over tobben, erin opgaan, zelfs eraan voorbij gaan. We dénken geregeld veel over ons leven na. Want we zijn zelden geheel en al voldaan.
Ons verlangen, zo ervaren we, is veel groter dan wat het aardse leven ons te bieden heeft.
We staan wel uit op vervulling, doch we kunnen maar mondjesmaat de honger en de dorst van ons hart en onze maag vullen. Mijn ervaring is: telkens als ik iets graag wil of: iets graag niet wil, dat de vervulling daarvan mij maar korte tijd kan bevredigen, of het nu materieel of geestelijk is, triviaal of hoog verheven. Er ontstaat altijd wel snel een nieuw verlangen, wat daarna weer gevolgd wordt door een ander verlangen. Tot nu toe is mijn verlangen nooit langdurig vervuld geweest. En dat geldt denk ik voor ons allemaal. Gaandeweg ons leven leren we uit ervaring, dat ons verlangen eigenlijk uitstaat naar ‘iets’  wat het leven zelf ons helemaal niet bieden kan. Iets dat ons aandoet en raakt in ons hart in en doorheen al die dingen die ons verlangen wekken, maar daar zelf niet mee samenvalt. Dit leren we door steeds weer te ervaren dat er niets is bij alles wat we ons toe-eigenen, dat ons leven blijvend en geheel vervult.  Daar kun je verbitterd en gefrustreerd van raken. Maar je kunt er ook van leren. Je kunt ook gaan inzien dat ons hart uitstaat naar ‘iets’ anders, Iets dat niet geschapen is, Iets dat je niet kunt begrijpen, aanleren, kopen of verdienen. Iets dat ons doorheen en voorbij alles wenkt. Iets dat zichzelf onvoorwaardelijk geeft in alles als wij het willen ontvangen mét alles.
Dat ‘andere’ dat Zichzelf geeft in alles wat Hij geeft, dat is datgene dat wij hier God noemen. God is de Enige die ons hartsverlangen durend en geheel vervullen kan. Want Hij woont in alles en iedereen.
Maar die vervulling, waar we een leven lang op uitstaan, die geschiedt maar als wij Hem in alles ontvangen én gaan meebewegen met zijn Zelfgave, door óók onszelf te geven in al wat aan ons geschiedt.
Als ook wij onszelf onvoorwaardelijk gaan geven in alles, komt God in zijn Zelfgave in ons leven tot gestalte. En dan komen wij werkelijk tot leven, tot goddelijk leven. Wij zijn immers bedoeld zoals Jezus, om uit te groeien tot de zichtbare gestalte van zijn verborgen aanwezigheid. Hoe wij er in ons leven ook aan toe zijn, hoe onwaardig wij onszelf misschien ook voelen, God verlangt in alles en iedereen aan het licht te komen. Hijzelf vormt immers onze diepste waardigheid.
Dat durven geloven en beamen door elke dag jezelf vanuit en mét God proberen te geven, dat is sacramenteel leven zoals Jezus ons voorleefde.  Om het ontvangen van God in ons leven te verbeelden, gebruikt Hij symbolen die horen bij eten en drinken: brood en wijn, vlees en bloed.
God ontvangen in je leven is zoiets als het eten van brood en wijn. Als wij, zoals onze maag het voedsel, het woord van God ontvangen en laten doordringen tot in ons hart, ons denken en spreken, doen en laten, dan horen we niet alleen wát zijn Woord ons zegt, maar dan komt Hijzelf mee naar binnen – om ons langzaam maar zeker om te vormen tot Hemzélf. Wij zijn het sacrament, het geheim van Zijn liefde, om te worden wat wij zijn: Gods onvoorwaardelijke Zelfgave, het lichaam van Christus.
Door het Woord van God tot ons te nemen zodanig dat het bezit van ons leven kan nemen, in ons spreken én in ons dóen en laten, zullen we ons meer en meer gaan geven aan elkaar.
Dan zullen wij door Hem, met Hem en in Hem goddelijk aan leven, een leven dat niet maakbaar, maar enkel te ontvangen is: zijn Zelfgave – waardoor Hij alles in alles zal zijn.

Overweging bij de viering van 50 jaar KBO op 9 juni 2017 door p. Tom Buitendijk

KBO 50 jaar  9 juni 2017

 

Inleiding.

Lieve mensen van de Katholieke Bond voor Ouderen, geachte bestuursleden, in 1957 werd de KBO Ruwaard opgericht. Doel van de KBO was  en is :
ontmoeting en elkaar gezelligheid bieden;
belangenbehartiging van de ouderen;
maar ook het bevorderen van het geestelijke leven van de ouderen en door religieuze en culturele activiteiten de mensen de rijkdom van cultuur en natuur laten proeven. Met name de uitstapjes  en busreizen hebben veel betekend. Met dankbaarheid zien we terug op 50 mooie jaren, maar ook richten we de blik vooruit.   De KBO zal voor de ouderen van de toekomst hoogst belangrijk worden.  In deze viering willen we God en elkaar bedanken voor de afgelopen vijftig jaar en vragen om zegen over de komende tijd.

 

 

Overweging

“ Zoek het gezelschap van ouderen en luister trouw naar hun wijsheid” . Zou je dit aan jongeren van vandaag nog als advies kunnen mee geven? Je wordt, denk ik , vierkant uitgelachen ! Er is ook een kloof ontstaan tussen de generaties: tussen de ouderen en de jongeren van deze tijd. Zoals iedere kloof die verdeling brengt in de samenleving is ook de kloof tussen de generaties is levensgevaarlijk.

Het gevaar is dat er aparte werelden ontstaan die niets meer met elkaar te maken hebben. De jongeren denken vaak alleen maar aan hun idealen: rijk worden, jezelf ontplooien, van het leven genieten.  Ze vergeten wat ouderen uit hun ervaring weten en aan hen jongeren kunnen leren.  Dingen als:
geld alleen maakt niet gelukkig; je moet anderen ook kansen geven om goed te leven; om iets te bereiken moet je doorzetten en hard werken; genieten doe je altijd samen; tegenslag kun je met geduld overwinnen; voor het geluk in je huwelijk moet je vechten. De jongere generatie denkt  vanuit het “ikke, ikke, ikke”.  De oudere generatie denkt vanuit : ‘onze generatie, wij samen, gezamenlijke verantwoordelijkheid”.
In een samenleving waarin alleen de geslaagde jongeren het ideaal zijn  worden ouderen vaak afgeschreven als zielenpieten verplegingsbehoeftigen, afhankelijken van de zorg, als kostenpost van de samenleving. Hardop vragen zij zich af : is de ouderenzorg nog wel betaalbaar?  Natuurlijks is het  waar dat hoogbejaarden veel zorg en soms ook extra zorg nodig hebben. Maar die mensen hebben wel ons land opgebouwd, de maatschappij draaiende gehouden, de verzorgingsstaat op gericht. Ze  hadden niet de bedoeling die af te breken zoals nu gebeurt. Veel  van die  ouderen  hebben een verhaal dat de moeite van het beluisteren waard is.  Een verhaal over onderlinge zorg in tijden van armoede ; een verhaal van opkomen voor sociale rechtvaardigheid ; een verhaal van hard werken en hard studeren in avondstudies  om vooruit te komen; een verhaal van sporten op zondag en van hardwerken door de week.  Wat ouderen aan jongeren van vandaag kunnen leren is dat het leven een sociale dimensie heeft. We leven ten bate van elkaar en ten dienste van elkaar.  We leven niet voor ons ikke, maar voor ons samen.
Ouderdom is veel meer dan een aflopende levensfase.  Ouderen mensen hebben ook een eigen vitaliteit. Ook al hebben ze dan geen baan die economisch gewin opbrengt; zij zijn wel het sociaal kapitaal van de maatschappij. In alle sectoren van het vrijwilligerswerk zijn het de vitale ouderen die de kar trekken. Onlangs stond er in de krant dat een voetbalvereniging nauwelijks in staat was het zaterdagvoetbal voor de kinderen te organiseren.  De lijnentrekkers, de grensrechters en de scheidsrechters waren allemaal zeventig plussers.  De vaders van de kinderen hadden er geen zin in. Enkele leidinggevende ouderen waren ziek geworden. In de kerken zijn de ouderen de meest vitale griep.  Het jongste lid van het herenkoor van onze parochie wordt 18 juni zeventig jaar. Het oudste lid is 92.
Zonder vitale ouderen zouden veel maatschappelijke en kerkelijke organisaties niet kunnend draaien.  Ouderen zijn van levensbelang.
Ouderdom biedt ook kansen. Veel ouderen komen ertoe om een studie te beginnen, een hobby aan te pakken, reizen te maken, de wereld te verkennen.  Ouderen blijven wijsheid op doen om die te delen met kinderen en kleinkinderen.  Grootouders hebben een steeds groter wordende opvoedende taak die ze met plezier uitvoeren.
De KBO helpt al vijftig jaar om ouderen een goede plaats te geven in de samenleving.   Niet door ouderen als slachtoffer te zien van allerlei maatschappelijke ontwikkelingen. Natuurlijk moet de KBO de belangen van kwetsbare ouderen met kracht en vurigheid blijven behartigen.  Maar vooral helpt de KBO de ouderen bij de samenleving te betrekken en stimuleert de KBO de ouderen verantwoordelijkheid te dragen en positieve invloed uit te  oefen in de maatschappij. Het zou voor de jongere generatie politieke en sociale leiders van dit land goed zijn om het advies van de bijbel over te nemen.

“Zoek het gezelschap van ouderen en luister trouw naar hun wijsheid”.

 

 

Voorbede

Wij gedenken met een dankbaar hart de oprichters van de KBO, de leden en  de bestuursleden die overleden zijn. Zij hebben zich ingezet om de ouderen in ons midden een plaats te geven in de samenleving. Geef heb nu een plaats in uw hemel.

Wij bidden om Gods zegen voor de komende tijd. Dat onze vijftig jarige KBO jong van hart en geest initiatiefrijk en inspirerend zal zijn voor de ouderen van vandaag. Dat wij in vriendschap en saamhorigheid de toekomst aan durven.

Overweging van zondag 11-6-2017 door p. Tom Buitendijk

Triniteit 2017

U allen van harte welkom in deze viering. De grote feesten – Kerstmis, Pasen en Pinksteren hebben we feestelijk gevierd. We hebben gehoord en beleden wat onze God voor ons deed. “ Onze God “! Op deze zondag willen we nadenken wie God voor ons is . We zeggen nogal makkelijk dat alle mensen in dezelfde God geloven. Maar wij als christenen hebben toch iets speciaals:  Wij geloven dat God liefde is en waar liefde is, daar is God. Onze God is altijd in beweging naar ons toe. Om mee te gaan in die beweging moeten we ons hart openen om die liefde te kunnen ontvangen. Maar vaak zijn er belemmeringen om Gods liefde in ons te laten stromen.  Bidden we in stilte om Gods ontferming.

 Overweging

Deze zondag heet Drievuldigheidszondag of zondag van de heilige Drie-eenheid.  De drie-eenheid is het Mysterie van God zelf.  Drie personen en toch één God  en de éne God in drie personen: hoe moet je dat nou zien ? De kapelaan van vroeger stak drie lucifers aan en zei dan triomfantelijk : kijk één vlam. Een dominee die een Moslim wilde bekeren had een volgende vergelijking: je hebt stromend water; door de kou wordt het ijs ; door de hitte wordt het stoom. Drie keer hetzelfde water.
Een andere predikant zei: je kunt ook zeggen:  je hebt de zon; die straalt warmte uit ; die zelfde zon geeft licht.  Drie in een. Het is allemaal mooie gevonden, maar helpen die verklarende beelden ons om iets van het Mysterie van God te verstaan. Ik denk van niet. Ik denk dat het gekke woord drie-eenheid zelf een beeld is. Een beeld waarin we uitdrukken hoe we God beleven. Drie-eenheid is niet te begrijpen; het woord drukt juist uit dat God alles te boven gaat. In ons bidden zeggen : Vader , Zoon en heilige Geest.  Het doopsel wordt toegediend in de Naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. In ons bidden en in heilige handelingen komt God aan het licht als Vader, Zoon en Geest. Maar als we gaan redeneren hoe dat nou kan, dan komen we er niet uit.
Nou kun je je afvragen of het belangrijks is dat we God drie in één noemen. De Joden doen het niet en de Moslims doen het ook niet. Twee verwante godsdiensten. Is hun God dan niet de onze?  Misschien moeten we dat maar even in het midden laten. God is God, en mensen hebben verschillende ervaringen van die éne God. Als christenen hebben we onze eigen ervaringen van God en daarmee ook eigen beelden. Voor christenen worden die beelden aan gereikt  in de bijbel. Het is ons geloof – het gaat dus niet om weten; het gaat om geloven –  dat in de menselijke  woorden van de Bijbel God zich te kennen geeft.
In de eerste lezing uit het boek van de Uittocht hoorden we hoe God de Heer bekend  en gekend wil zijn:  barmhartig , medelijdend, groot in liefde en trouw.
Barmhartig : God heeft een warm hart voor ons mensen; Medelijdend: hij draagt onze lasten en leeft met ons mee als het leven moeilijk is; groot in liefde: zijn liefde is overvloeiend ; zijn liefde omvat ons helemaal stroomt in ons;  groot in trouw: je kunt altijd op Hem steunen; Hij wil altijd jouw vaste grond zijn; je mag telkens naar Hem terugkeren als je Hem oprecht zoekt. Maar deze nabije God is en blijft  een God in den hoge. Hij blijft achter of boven  de wolken. Als er al iets te zien zou zijn dan zie je Hem toch niet.  God is, ook als Hij aanwezig is, onzichtbaar nabij. God zelf is onzienlijk. De bijbel is voor ons een onuitputtelijke bron om in beelden de onzienlijke God  zichtbaar, voelbaar en tastbaar te maken. Hij helpt ons, Hij strijdt voor ons, Hij wijst ons terecht; Hij zet ons op nieuwe wegen; Hij roept ons op om los te komen van onszelf om ons naar een ander toe te keren; Hij houdt van ons en wil dat wij gelukkig zijn. Op vele wijzen laat de bijbel – Woord van God-  zien wie God voor ons wil zijn.
Voor christenen nu is dat Woord van God – van God die onzienlijk is – heel concreet zichtbaar geworden in wat we wèl kunnen zien: een mensen leven. In het leven van Jezus komen alle woorden van de bijbel aan het licht: hoe Jezus omging met zieken en bedroefden – barmhartig; hoe hij solidair was met  randfiguren en zondaars;  – trouw hoe hij naar vogels en bloemen keek en daarin Gods schepping zag –  liefdevol hoe hij uit liefde tegenstand verdroeg en wilde vergeven – medelijdend. In heel het leven van Jezus straalde de onzienlijke God voelbaar door. Het Woord van God krijgt een menselijk gezicht. Jezus is in zijn doen en laten sprekend de vader.  Wie Mij ziet, ziet de Vader, zei Jezus zelf. Vanuit de ervaring dat Jezus’ leven goddelijk, van God vervuld is,  groeien christenen er naar toe om te zeggen : in Jezus is God een menselijke persoon geworden. De onzienlijke God wordt zichtbaar in een mens van vlees en bloed. Voor Joden en Moslims is dat een stap te ver. Voor christenen is dat een ervaring die we niet kunnen missen, die we hoog moeten houden; die de kern van ons geloof is ; die ons eigen leven met God verbindt. Jezus leerde ons bidden met de woorden: Onze Vader.  Door dat ‘onze ‘ laat Hij  zien dat hij onze broer wil zijn. En doordat Hij onze broer is, zijn wij zussen en broers van elkaar, kinderen van de hemelse onzienlijke Vader. God zegt van zichzelf : ik ben groot in trouw en liefde. God blijft trouw aan de mens Jezus. Op het kruis voelde Jezus zich van God verlaten. Maar in lieve mensen om Jezus heen was God Hem nabij. Ook in de dood mocht Jezus op Zijn Vader blijven rekenen.  Uit liefde voor zijn Zoon heeft God Jezus het nieuwe en eeuwige leven gegeven.  Een levenskracht die de dood overwint. Jezus is onze verrezen en tot nieuw leven opgestane broer. Hij is de Christus. Het is de Geest Gods die leven doet. Die Geest is de levenskracht die óók ons voorbij de dood en al het dodelijke heen voert. Die Geest is de bindende kracht tussen Vader en Zoon, tussen de Zoon en ons mensen die in Jezus’ gezindheid willen leven. De heilige Geest is de overvloeiend trouw en liefde van God die ons bezielt en begeestert,  die ons tot waarachtige  zussen en broers van elkaar maakt. De heilige Geest is de beweeglijke en dynamische kracht die het goddelijk leven doet stromen. Als u straks zegt: wat was dat een moeilijke preek! , dan hebt u helemaal gelijk.  Daarom zal ik eenvoudig eindigen: Kijk naar uw buurman of buurvrouw naast U. Dat moet u echt even doen – elkaar aan kijken. Ik wacht wel even. En als u haar of hem aanziet zeg dan zachtjes of in stilte :

“ jij bent beeld van de onzienlijke God, in jou wordt iets van God    zichtbaar;

jij bent een mens zoals ik ben en zoals ook Jezus onze broer is;

jij leeft zoals ook ik leef, omdat Gods levensadem ons bezielt, zijn   Geest.”

Als jij echt van iemand de naaste bent, dan komt de éne God aan het licht als Vader, Zoon en heilige Geest. God is liefde en waar liefde is, is God.  Amen.

Pastor

Tot U Drie –ene God bidden wij vol vertrouwen:

Lector

God, Vader, bron van alle leven, help ons u schepping te eerbiedigen. Help ons een leefbare en bewoonbare wereld op te bouwen voor al uw mensenkinderen. U hebt ons allen tot zussen en broers van elkaar gemaakt.

S T I L T E   LAAT ONS BIDDEN

Lector

Jezus, u die Heer van de Kerk bent, moge uw gezindheid in ons leven. Dat wij die uw kerk vormen, een van hart en geest zijn en dienstbaar aan elkaars geluk. Dat wij steun en toeverlaat mogen zijn voor alle mensen in nood.

S T I L T E   LAAT ONS BIDDEN

Lector

Heilige Geest, U die ons bezielt, moge uw liefde woning vinden in onze harten. Dat wij inspirerende mensen zijn voor elkaar. Help ons de weg naar de ware vrede en het diepe geluk te vinden. Bevestig ons door de band van liefde met God en met elkaar.

S T I L T E   LAAT ONS BIDDEN

Pastor

God, versterk in ons de band van de liefde, doe ons steeds meer op Jezus gelijken en help ons in praktijk te brengen dat wij zussen en broers zijn van elkaar.

Amen.

 

 

 

 

 

 

 

Overweging van Pinksteren 2017 door p. Tom Buitendijk

Opening

U allen welkom op het Pinksterfeest. Met Pasen vierden wij dat de dood geen macht heeft over Jezus. Zijn persoon en zijn boodschap van liefde zijn leven gevend. Vandaag vieren wij dat Jezus ons doet delen in Zijn  Geest. Hij leeft in ons en door ons door Zijn Geest. Door zijn levensadem. Heel graag wil ik de jongeren die vandaag in deze viering gekomen zijn welkom heten. Zij hebben een speciale reden om hier te zijn. Die zullen ze straks zelf vertellen. De goede Geest van God werkt in hen en hun aanwezigheid geeft onze gemeenschap een nieuw en een jong gezicht. Gods Geest kan alleen maar in ons werken als wij hem toegang geven tot ons hart. Soms hebben wij het zo druk met ons zelf dat we de Geest geen ruimte bieden.

Willen we een ogenblik stil worden en nadenken.

Overweging
Pinksteren betekent letterlijk de vijftigste dag. Vijftig dagen zijn zeven weken van zeven dagen + een dag: de vijftigste. Zeven is het getal van de volheid. Eén erbij is een overvloeiende dag. De levenskracht van Jezus die opstond uit het graf en de dood overwon vloeit over naar mensen die in de gezindheid van Jezus willen leven. Wij worden, als wij ons ervoor openstellen, begeesterde mensen.
Wat zijn dat nou voor mensen die door de Geest Gods worden aangeraakt  en hun hart voor  Hem geopend hebben? Iets gewoner: wat zijn christenen voor mensen? Wie zijn wij als christen? Laten we bescheiden zijn: christenen zijn geen betere mensen dan niet-christenen. Ik kwam als kleine jongen bij een vriendje over de vloer. Zijn ouders waren  niet-gelovige socialisten. ‘Ach”, zei mijn moeder ,”daar zitten ook goede mensen bij”.
Vorige week hoorden we Jezus zeggen: ”mijn leerlingen leven IN de wereld en zijn niet VAN de wereld”.  Vanuit de wereld van God hebben christenen een speciale bijdrage aan de wereld van de mensen.  Wat zou die speciale bijdrage uit kunnen bestaan?  In ieder geval iets wat begeestert en bezielt.  Christenen voegen iets van Geest toe: bijvoorbeeld smaak gevend zout of troostend licht. In het evangelie lezen we een paar woorden die omschrijven wat de Geest van Jezus in ons doet. “Vrede zijn u “zei Jezus. Hij zei dat tegen bange  leerlingen die opgesloten zaten tussen dichte deuren.  Daar zaten ze dan: ieder met eigen teleurstelling over de afloop van Jezus’ leven: zijn dood aan het kruis; met het schuldgevoelen dat ze Hem alleen gelaten hadden;  met de angst voor de toekomst en de vrees dat hun eenzelfde lot zou overkomen. Ze waren ook opgesloten in hun eigen geest. Jezus doorbreekt hun geslotenheid met zijn vredesgroet. Vrede – het ga je goed  – wees gerust – er is toekomst –  gevaar wordt overwonnen – je kunt de wereld aan.
In onze dagen leven veel mensen in angst:  komt er een nieuwe oorlog ? –  komt er wel een regering met oog voor de gewone man ? – worden we niet overspoeld door vluchtelingen ? – dringt de islam niet te ver door ? – is de zorg nog betaalbaar ?  –   kunnen mijn kinderen nog studeren ? –  krijg ik bij ziekte nog wel medische zorg ?  Als christenen hebben we geen antwoord op deze vragen. Maar de groet van Jezus:  Vrede zij met U, kan  ons vertrouwen geven en ons toegesloten hart open voor vernieuwing en verrassing. In plaats van ons angstig terug te trekken op een eigen eilandje kunnen we ook vredesinitiatieven nemen, politieke idealen hoog houden, gastvrijheid betonen aan Eritreeërs en Syriërs,  het gesprek aangaan met de Islam,  prioriteit geven aan zorg boven een hoger inkomen, kansen zoeken voor onze kinderen en na denken over medisch ethische kwesties.  “Vrede zij U “  : is ook een oproep om  los te komen van jezelf en verbinding te zoeken met anderen.
“Zo zend ik U “ zegt Jezus. Hij zendt ons om Zijn Vredesgroet aan de samenleving door te geven. Om de samenleving daarmee te inspireren. Hij zendt ons ook als àndere mensen. Niet meer als bangeriken die opgesloten zitten in hun systemen en berekeningen:  is het wel betaalbaar? Verliezen we niet onze welvaart? Kom ik zelf dan niet tekort?  Jezus blaast ons Zijn levensadem in. De adem en de levenskracht van de Verrezene die de dood heeft overwonnen.  Hij zendt ons uit als begeesterde mensen die creatief, vindingrijk, vol met nieuwe initiatieven nieuwe wegen gaan.  De Geest maakt ons los van de krampachtige zorg om zelfbehoud en zet ons op weg naar de ander.  Naar de mens die liefde en vrede nodig heeft.  De centrale boodschap van de kerk is de vergeving van zonden. Je zou kunnen denken dat dat ouderwets is. Wie praat er nog over zonden? Hoogstens hebben we fouten en tekorten! Vergeving van zonden is òòk samen kijken waar en waarom het fout gaat in de maatschappij.  Samen kijken waar we met elkaar schuldig aan zijn. Samen onder ogen zien dat we misstappen zetten.  Eerlijk toegeven dat we verkeerde wegen gaan. Zonde is de goede geest van God geen kans geven de samenleving te bezielen.  De samenleving draait niet om het ikke en de samenleving is ook niet helemaal maakbaar.  De geest geeft ons telkens verrassend nieuwe kansen waar we voor open mogen staan. De Het is de opdracht van de kerk om  de goede Geest te verspreiden. De Geest die vernieuwend en verjongend werkt!
Vandaag gebeurt dat in onze parochie. Zo’n vijftien kinderen tussen elf en vijftien vormen de club M25.  Zij nemen op kleine schaal verrassende initiatieven en inspireren zo de ouderen. Zij hebben een middag gespeeld met kinderen van vluchtelingen. Zo bouw je aan de vrede. Zij hebben in het bos zwerfvuil opgehaald. Zo zorg je voor Gods schepping. Zij  gaan ook nog  een nacht in een kartonnen doos slapen om te ervaren wat het betekent dakloos te zijn.  Zo leer je oog te krijgen voor de onderkant van de samenleving. Straks verkopen ze zelfgebakken taartjes voor kinderen in Kenya.  Taartjes die u dus kunt kopen.  Deze kinderen beleven hun idealen buiten de kerkmuren. Maar de Geest Gods , die van boven komt uit de wereld van God, zendt ons mensen die binnen de kerkmuren zijn,  juist de wereld in om daar de geest en de gezindheid van Jezus te verspreiden.  Ik feliciteer de parochie met de club M25 en wens u allen een Zalig Pinksterfeest.

 

 

Voorbeden

 

Pastor

Laat ons bidden tot God onze Vader die Zijn Geest over ons uit stort om in de wereld van Jezus te gaan getuigen.
Lector

Voor de kerk die de wereld in gezonden wordt. Dat zij de taal van de liefde en de barmhartigheid spreekt, zodat zij geloofwaardig getuigt dat Jezus de Heer is.

Laat ons bidden.

Lector

Voor de kerk van het bisdom en van onze parochie. Dat wij bezielende en begeesterde gelovigen zijn, zodat de samenleving kan winnen aan saamhorigheid en eensgezindheid.

Laat ons bidden

Lector

Voor de samenleving.

Dat zij open staat voor de boodschap van het evangelie. zodat vrede en verzoening tussen groepen mensen mogelijk is.
Laat ons bidden.

Lector

Voor de nieuwe bisschop van Groningen-Leeuwarden, mgr. Ron van den Hout, dat hij in eenheid met allen die werkzaam zijn in de pastoraal en in verbondenheid met alle diocesanen

vruchtbaar leiding mag geven aan het bisdom.

Laat ons bidden:

Lector

Voor de zieken, de bedroefden en de vereenzaamden in onze kringen. Dat onze aandacht genezend zal zijn. Voor de kinderen en jongeren in de parochie. Dat zij hun idealen beleven en er vreugde in  vinden.

Laat ons bidden

 

Pastor

God, moge de Heilige Geest ons blijvend begeleiden op onze weg naar u toe. Mogen wij door de band van de liefde verenigd worden met U en we elkaar.

Door Christus onze Heer.

Overweging van zondag 28 mei 2017 door p. Tom Buitendijk

Inleidend woord

U allen van harte welkom in deze viering. Het is de zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren in. Een zondag van gebed en overweging. Wat is onze opdracht in de wereld die Jezus ons gaf bij zijn Hemelvaart? Hoe kunnen wij de opdracht volbrengen als de Geest ons niet helpt? Ons bidden is een bidden om de Geest van moed, kracht en geloof. Ons hart en ons gemoed staan niet altijd open voor de Geest van God. In een ogenblik stilte onderzoeken wij ons zelf. Daarna zingen we biddend om ontferming en loven wij God.

 

Overweging

De eerste lezing is als het ware een mededeling. De leerlingen keren na de Hemelvaart terug naar de Bovenzaal. Daar komen zijn samen met de vrouwen, met Maria, de moeder van Jezus, en met zijn broeders. Zij blijven daar samen eensgezind volhardend in gebed. In dat beeld van de Bovenzaal mogen wij het begin van de kerk zien. De kerk die een biddende gemeenschap is. De kerk die met Maria de moeder van Jezus bidt. De kerk die overweegt hoe de opdracht van Jezus waar te gaan maken. De kerk die bidt om de kracht van Geest die hen uit de Bovenzaal uit stuurt de wereld in. De kerk die overweegt uit haar beslotenheid te treden om aan de wereld het Rijk Gods te gaan verkondigen. Deze mededeling is ten diepste een oproep aan ons om vanuit ons gebed ‘s zondags in de kerk / het Rijk Gods in de wereld op te bouwen op de andere dagen. Voordat we erop uit trekken wachten we op de bezielende kracht van de Helper, de Geest. Kerkopbouw – parochieopbouw – samen kerk zijn begint niet met organisatie, maar met gebed. Het gebed is de grondslag van de kerk – een biddende gemeenschap. Op deze zondag wordt ons dat kernachtig in herinnering gebracht. Ons bidden wordt gedragen door het gebed van Jezus zelf. Jezus zit in dezelfde Bovenzaal met zijn leerlingen aan tafel. Hij heeft hen het voorbeeld van de voetwassing gegeven. Zo moet je elkaar liefhebben: in dienstbare liefde.
Jezus is zich bewust van zijn situatie. Judas zal Hem verraden en uitleveren aan zijn tegenstanders. Het uur van Zijn dood is nabij. Jezus is dan drie en dertig jaar. In de kracht van zijn leven. Hij verkondigt het Rijk Gods en maakt het zichtbaar in tekenen: hij geneest een blinde, wekt een dode op, breekt en deelt brood met een grote menigte, wast de voeten van zijn leerlingen en zegt: ik ben de weg, de waarheid en het leven.
Op het uur van de naderende dood bidt Jezus. Zijn bidden is niet een gebedje doen. Zijn bidden is zijn hart uit spreken. Open leggen voor God wat hem bezield heeft. Zijn gebed is het uitspreken van vertrouwen dat God Hem ook nu niet in de steek zal laten. Zijn gebed is ook: bidden dat zijn leerlingen zijn werk zullen voortzetten. Zijn gebed is dat het Rijk van God dat in Hem begonnen is, zal doorgaan. Jezus bidt dat wij – zijn leerlingen- de Boodschap van Gods liefde handen en voeten geven.
Jezus bidt voor de mensen. Nadrukkelijk zegt Hij: “Ik bid niet voor de wereld”. Dat vinden wij vreemd. Hij is toch gekomen om de wereld te redden! Jezus heeft zijn leerlingen – en dus ook ons – weggeroepen uit de wereld. Wij leven als christenen IN de wereld terwijl wij niet VAN de wereld zijn. Wij behoren niet toe aan de wereld die vijandig staat tegenover God en zijn gebod van liefde. Wij behoren niet toe aan de wereld waarin geld en geweld de dienst uit maken. Wij behoren niet toe aan de wereld van machtsmisbruik en onderdrukking. Wij behoren niet toe aan de wereld van egoïsme, van zelfbehoud en van onverschilligheid voor het lot van andere mensen. De redding van deze wereld die zichzelf ten dode toe opjaagt ligt juist in de doorbraak van een andere wereld: de wereld van God, de wereld van de liefde.
Soms zijn er verschrikkelijke dingen nodig om dat te beseffen. Na de aanslag in Manchester vormden mensen met kaarsjes een hartje op de straat. daarin schreven ze met kleurkrijt: Liefde zal haat overwinnen. Er is een andere wereld mogelijk dan die van aanslagen en terreur. Geloof daar in! Na de aanslag op de bus met Koptische christenen komen de christenen in gebedswaken samen. De martelaren roepen hen op te blijven getuigen dat niet de terroristen het zullen winnen maar de vredebrengers en de zachtmoedigen.
Na een ernstig ongeluk waarin een jongen omkwam, komen zijn familie en vrienden samen. Zij spreken elkaar moed in voor het leven dat komen gaat. De vitaliteit van de jongen leeft nog in hen. Door het verdriet heen is er toekomst.
Na een nare uitslag van de dokter ben je helemaal verslagen en beduusd. Een klap op je kop. Met hulp van anderen kun je je zelf herpakken en zeggen: in leven en in sterven zijn we in Gods hand.
Moeten christenen, moet de kerk dan niet mee haar tijd mee gaan en zich aanpassen aan de wereld? We gààn juist als christenen mee met de tijd als we metterdaad laten zien dat het ànders kan. Tegen alle mensen die denken dat de wereld maakbaar is moeten we volhouden dat de wereld allereerst Gods Schepping is die wij als gave gekregen hebben.
Tegen alle mensen in die praten over zelfbeschikking, zelfredzaamheid, zelfontplooiing en jezelf worden, desnoods en koste van anderen, houden wij vol dat de samenleving een weefsel van betrekkingen is waarin mensen elkaar nodig hebben, voor elkaar broodnodig zijn. Het doorgeschoten individualisme maakt slachtoffers onder mensen die hulp, aandacht en zorg nodig hebben. De kerk staat aan de kant van de mensen waar Jezus voor kwam: de zieken, de kwetsbaren, de niet – getelden.
De redding van de wereld ligt in de bereidheid tot belangeloze liefde.
De moed tot belangeloze liefde hebben we niet vanzelf. Het is menselijk en makkelijk je vrienden en je familie lief te hebben. Dat doet de wereld ook wel. Daarom moeten wij als mensen van de kerk om die belangeloze liefde bidden. Deze liefde is de gave van de Heilige Geest die komen zal om woning te vinden in ons hart.
Bidden wij daarom: “ Kom, Schepper Geest daal tot ons neer, houdt Gij bij ons uw intocht, Heer, vervul ons hart dat U verbeidt, met hemelse barmhartigheid.”

Voorbeden

Pastor

Bidden wij tot God onze vader die ons het eeuwig leven wil schenken.

Lector

Voor de kerk in deze wereld. Dat wij ervoor waken niet van de wereld te worden. Help ons tegen de geest van de tijd in te gaan door te streven naar belangeloze liefde.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Lector

Voor hen die verantwoordelijkheid dragen voor ons land.Dat zij het oog gericht houden op heel de samenleving; dat zij ruimhartig zijn voor hen die hulp nodig hebben. Maak ons land leefbaar en bewoonbaar voor iedere mens die hier woont.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Lector

Voor kinderen in ons midden. Dat wij hen de weg leren van liefde en de saamhorigheid. Dat zij opgroeien in een samenleving van respect voor een ander, van liefde tot de naaste, van eerbied voor de schepping.

Help ons een goede wereld aan de kinderen over te dragen.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Lector

Voor onze parochiegemeenschap bidden wij. Voor de zieken en de bedroefden om aandacht. Voor de vereenzaamden: om een luisterend oor en een vriendelijk woord. Voor een gezin met drie kinderen waarvan de moeder is overleden. Om sterkte in deze moeilijke dagen. Voor onze eigen intenties die wij in stilte noemen:

s t i l t e

Hoor onze gebeden en geef wat goed voor ons is.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Pastor

Goede God, zend ons uw Geest om door uw liefde deze wereld om te vormen tot Rijk van God. Dit bidden wij u op voorspraak van Titus Brandsma door Christus onze Heer.

Overweging van Hemelvaart 2017 door p. Tom Buitendijk

Hemelvaart 2017 

Van harte welkom op deze viering van de Hemelvaart van de Heer. Wat voor de leerlingen van Jezus eerst een droevige gebeurtenis schijnt te zijn, is toch een blijde en zinvolle gebeurtenis. Ze zijn verheugd dat de Heer na zijn verrijzenis in hun midden is, maar aangeslagen nu Hij weer weggaat. Maar juist door weg te gaan, kan Hij voor altijd bij ons blijven. Tronend naast de Vader zendt Hij zijn Geest en blijft Hij in ons midden: alle dagen tot aan de voleinding van de wereld. Meestal zijn we ons niet zo bewust dat Jezus midden onder ons. Hij is er ook alleen als wij  leven en handelen in Zij Naam.
Dat is zijn opdracht aan ons.  Maken wij die waar?

Laat ons zingend bidden om ontferming.

Overweging.

Een van de grote problemen in het onderwijs en in de zorgsector is het probleem van de overdracht.  Omdat er zoveel part time banen zijn moet er steeds iets worden overgedragen. Omdat mondelinge overdracht meestal niet mogelijk is, moet dat schriftelijk gebeuren.  Rapportjes maken vreet tijd. Tijd die beter aan de mensen besteed had kunnen worden, wordt dan gezegd. Soms ook worden de rapporten niet goed begrepen.  Daardoor ontstaan er fouten.

Vandaag lezen we twee verhalen waarin Jezus zijn werk overdraagt aan zijn leerlingen.  Begrijpen wij het rapport van Lucas en van Mattheus? Lezen wij het wel goed? Trekken wij er de juiste opdrachten uit voor ons leven?

Voordat Jezus ten hemel wordt opgenomen eet en spreekt Hij met zijn leerlingen. Hij spreekt over het Rijk Gods, over een samenleving waarin Gods wil gedaan wordt, waarin mensen kinderen naar Gods hart zijn. Een samenleving waarin God zich niet hoeft te schamen dat Hij de mensen in het leven geroepen heeft. Hij verwacht van zijn leerlingen dat het Rijk Gods uitgangspunt en doel is van hun leven. Hij verwacht dat dan ook van ons als wij ons zijn leerlingen willen noemen. Ons hart moet allereerst gericht zijn op het Rijk van God. Al het andere zal ons erbij gegeven worden. Is dat bij ons zo, dat de verlangens van ons hart uitgaan naar het komende Koninkrijk?

In ieder geval niet bij de leerlingen aan tafel.  Als Jezus het heeft over het Rijk van God, beginnen zij over het herstel van het koninkrijk van Israël.  De droom dat Israël eens een machtige natie was waar andere volken naar opkeken, waarin zij dan zouden mogen zitten ter rechter- en ter linkerzijde van koning Jezus, waarin zij zouden delen in zijn macht en zijn glorie. Wat ze willen is macht ; waartoe ze geroepen zijn is dienstbaarheid. Jezus corrigeert hen. Jullie zullen met de kracht van de Heilige Geest mijn getuigen worden: wereldwijd.  Jullie zullen de boodschap van het Koninkrijk gestalte moeten geven in een wereld die er niet van weten wil. Jullie zullen de machten die gebaseerd zijn op onderdrukking en geweld ondermijnen door de kracht van de dienende liefde. Als een slaaf die zijn medeslaaf de voeten wast. Na deze woorden wordt Jezus opgenomen in Gods heerlijkheid. Een wolk onttrekt Hem aan hun ogen. Jezus zal de Afwezige in ons midden worden en zo voor altijd bij ons zijn. Als wij macht zoeken te koste van elkaar zal Hij de Afwezige blijven; als wij dienstbaar zijn aan zijn boodschap zal Hij met ons zijn.

In een oud Missaal van de Karmelieten in Krakau is een leuke afbeelding van de Hemelvaart.  Je ziet een kring leerlingen die om een bergtopje heen staan. Ze kijken naar boven. Ondertussen trekken twee engelen hen aan de mouwen. Je hóórt de apostelen zeggen: Nou even niet.  Als je met de leerlingen naar boven kijkt, zie je een wolk. Daar bungelen twee voeten uit. En als je naar beneden kijkt dan zie je twee heldere afdrukken van de voeten in het zand.  Daar moeten de leerlingen naar kijken. Waarom?  Om in zijn voetstappen te treden!

Dat lezen we allemaal bij Lucas. Bij Mattheus lezen we nauwkeuriger wat ons te doen staat.  Er is geen sprake van Hemelvaart zoals bij Lucas. Maar wel van een zendingsbevel en een belofte.
“ Gaat, doopt, leert ”, als jullie dat doen, dan zal ik bij jullie zijn!
Nu zou u kunnen denken: dat is mooi voor de bisschoppen en de pastoors. Dat gaat niet over ons gewone christenen. Ik denk dat het allereerst gaat over Jezus’ volgelingen zoals we àllen willen zijn. Pas als wij àllen die geest van  “ gaan,  dopen, en leren” proberen waar te maken, heb je kans dat er mensen zijn die zeggen: “ik voel mij geroepen daar mijn levenswerk van te maken”.
“Gaan”  : dat is gaan naar die mensen die tekens van Gods liefdevolle nabijheid het meest nodig hebben.  Die mensen vind je meestal niet in je buurt.  Ze leven altijd ergens aan de randen van onze leefwereld: de zieken, de armen, de vluchtelingen, de verwaarloosden.  Het is verduveld moeilijk om een stap naar de ander toe te zetten. Maar als we het doen ervaren we iets van: De Heer is bij ons.
“Dopen”:  dat is je bewust weten dat Gods Naam over je is uitgeroepen en dat God zijn reddende hand naar jou heeft uitgestoken.  Hij heeft je gered uit de wereld van eigenbelang en egoïsme waaraan de wereld dagelijks kapot gaat. Hij heeft je op weg gezet naar het Koninkrijk waarin mensen omzien naar elkaar, elkaar het goede gunnen, in vrede leven en barmhartigheid metterdaad doen.  Als zusters en broeders van Jezus mogen we elkaar herinneren aan de verbondenheid met God.
“Leren”: leren is niet elkaar de maat nemen en zeggen of een ander het goed of fout doet. Leren is samen oefenen om in de samenleving van vandaag tekens op te richten waarin het Rijk Gods zichtbaar wordt.  Inzet in vrijwilligerswerk in parochie en samenleving.  Leren is met elkaar de Schrift lezen in de bijbelgroepen van onze parochie. Leren is ook met elkaar in gesprek gaan over  kerk en samenleving en hoe wij wegen kunnen vinden  om zout en licht te zijn in de wereld.
Waar wij die drieslag “gaan dopen en leren” concreet maken, worden wij wèg geroepen van het verlangen ons eigen rijkje te bouwen en worden wij óp geroepen getuigen te zijn van Jezus die door onze harten en handen het Koninkrijk opbouwt en al doende in ons midden is.

Kan Jezus met een gerust hart Zijn Koninkrijk aan ons over dragen ?

 

Voorbede

 

Pastor

Bidden wij vol vertrouwen tot de Vader in de hemel die Zijn Zoon heeft opgenomen in heerlijkheid.

Lector

Dat wij die uw kerk op aarde zijn, het werk van Jezus voortzetten: gemeenschap stichten waar verdeeldheid is ; liefde bieden waar haat de boventoon voert; brood en beker delen met hen wie hongeren en dorstig zijn; help ons het messiaanse werk dat Jezus begonnen is voort te zetten.

S t  i l t e  Laat ons bidden

Lector

Dat wij, die in Jezus ‘voetstappen treden, de weg naar de ander gaan die onze hulp en ons meeleven nodig heeft. Dat wij afzien van macht en kiezen voor een dienstbare levenshouding.

Dat de geest en de gezindheid van Jezus woning vinden in ons hart.

S t  i l t e  Laat ons bidden

 

Lector

Voor de zieken, de bedroefden, de vereenzaamden in onze kringen. Dat onze aandacht hen troost en genezing zal schenken, nieuw leven. Voor alle slachtoffer van de aanslag in Manchester. Voor de gewonden: om spoedig herstel. Voor de families die een dode te betreuren hebben.  Om sterkte in dit verdriet. Voor alle vakantiegangers en dagjesmensen die deze dagen genieten van vrije tijd en het mooie weer. Dat zij dankbaar beseffen dat God de gever van alle goeds is.

S t  i l t e  Laat ons bidden

 

Pastor

Wij bidden U : mogen wij ons getroost weten door de belofte van Jezus’ blijvende aanwezigheid en door hem gesterkt worden zijn werk voort e zetten tot de dag dat uw Rijk doorbreekt in onze wereld. Amen.