Overweging van zondag 21-5-2017 door pastor Leon Teubner

Nog een korte tijd en de wereld ziet mij niet meer;   maar jullie zullen mij aanschouwen, want ik leef en jullie zullen leven.

Waarom zag de wereld Jezus toen nog wel, maar kan ze Hem niet, zoals de leerlingen, aanschouwen als Hij is heengegaan? Waarom kan Jezus na zijn dood zich wel aan zijn leerlingen maar niet aan de wereld openbaren?
Johannes speelt hier met het woordje ‘zien’ en met het woordje ‘aanschouwen’. De wereld ziet wel, maar aanschouwt niet. Alleen een mens die leerling van Jezus wil zijn, kan Hem aanschouwen.
De wereld, de massa, de overheid, heeft een ander perspectief dan een leerling van Jezus. Het perspectief van de leerling is het schouwen van de liefde: Wanneer iemand Mij liefheeft, zegt Jezus, zal hij mijn woorden behoeden .
Jezus aanschouwen heeft te maken met liefhebben, en uit liefde zijn woord zorgvuldig behoeden en bewaren. Jezus aanschouwen is gaan zien hoe de liefde stroomt.
Als je van iemand houdt, dan hoor je niet alleen wat hij zegt, maar dan hoor je doorheen diens spreken ook hoe die ander zichzelf aan jou meedeelt, hoe die zich blootstelt aan jou. Je zult diens woorden dan niet wantrouwig aanhoren, ze niet analyseren en meten aan eerdere uitspraken, maar je zult de bewogenheid van zijn hart voelen. Wát die ander zegt, is in zekere zin dan niet zo belangrijk. Belangrijk is dat die ander zichzelf uitspreken kan, en dat jij die ander ter harte neemt. Zo is het ook bij de woorden van Jezus: Wanneer iemand Mij liefheeft,   dan zal hij mijn woorden behoeden.
De leerling die Jezus liefheeft, is diegene die tot in zijn hart geraakt wordt door zijn woorden, en die zich in zijn doen en laten door Hem tot instrument laat maken van zijn liefde. Dat is wat de wereld, de massa, de overheid, mist: het heeft geen hart, het kan niet geraakt worden. Alleen een individueel mens heeft een hart dat kloppen kan. Daarom kan Jezus niet zichtbaar worden in de wereld: er is daar geen hart, er is daar geen innerlijk, waarin zijn spreken wordt gehoord en behoed. Laat staan kan worden waargemaakt. Een leerling die Jezus liefheeft, laat zijn woorden toe tot in het hart. Hij behoedt ze, overweegt ze, eerbiedigt ze. Hij luistert achter de woorden, leest tussen de regels door. Hij maakt van Jezus geen geloofsleer of moraal. Steeds weer zoekt hij achter de woorden naar het hart dat spreekt. En dat neemt hij ter harte. En wanneer hij op die manier zijn woord ontvangt, laat hij ook Jezus zelf bij zich binnen. En dan laat hij niet alleen Jezus binnen, maar ook de Bron waaruit hij leefde: zijn Vader, die ook onze Vader is, die onvoorwaardelijk Liefde, een stroom van barmhartige vergeving.
Wanneer iemand Mij liefheeft,  zal hij mijn woorden behoeden mijn Vader zal hem ​liefhebben​ en mijn Vader en ik zullen bij hem komen en bij hem wonen.
Wie met liefde luistert naar het woord van God, wordt tot een verblijfplaats van de liefde, een tempel van de heilige Geest. Dat gaat niet in één keer. De liefde maakt maar langzaamaan ons innerlijk open. In het begin is onze liefde eng, op onszelf gericht ons hart nog gesloten voor de ander. Totdat we innerlijk aangeraakt worden: door een woord, een aanraking, de bewogenheid van een stem, waardoor ons hart wordt bewogen. Wie deze aanraking ter harte neemt, voelt hoe goed het is om een hart te hebben, dat klopt en zacht is, dat bewogen wordt en een zee aan tranen kan bergen. Zo ontstaat er innerlijk meer en meer ruimte, meer warmte, minder harteloosheid. Het hart wordt gevoeliger, ruimer. We worden open en kwetsbaarder voor elkaar. Maar we gaan ook meer beseffen van de Liefde, en dat de Liefde de Bron is van alle leven. Maar de wereld heeft deze Aanspraak van God niet gevoeld, niet gehoord, niet ter harte genomen. De wereld kan dat ook niet; alleen een mens kan dat. Alleen een mens die leerling wil zijn van de liefde. Hoe komt het toch, dat Jij jezelf wel kunt meedelen aan ons, maar niet aan de wereld, was de vraag van een van zijn leerlingen. Het antwoord van Jezus is: Dat komt omdat de wereld geen hart heeft en daarom niet ter harte kan nemen wat ik de mensen te zeggen heb. Ik kan er niet in bij de wereld, de massa, de overheid, en kan dus ook niet laten voelen wat ik hen te zeggen heb. Dat kan alleen jij als je mijn woorden horen en behoeden wilt. Laten wij als leerlingen van de liefde horen wat hij zegt en ter harte nemen wie hij is. Laten wij ons hart openen voor Hem om een verblijfplaats te worden voor de Bron waaruit hij leefde: de Liefde. Laten wij dagelijks oefeningen maken in liefde: iemand niet vastpinnen op zijn woorden, maar ter harte nemen wie hij is. Zodat ons hart ruim wordt en zacht en open voor de Liefde die God is, en die ons allen om niet in haar leven roept.

Overweging van zondag 14-05-2017 door p. Tom Buitendijk

Van harte welkom in deze viering. Wij horen in het evangelie dat Jezus ons een huis belooft in de hemel en dat Hij zelf de weg daarheen is. Aan ons is het de vraag: zijn wij op weg naar God om ons bij Hem thuis te weten? Vaak zijn  we alleen maar op weg naar onze eigen bedoening en vergeten we dat we uitgenodigd worden tot een nieuw en beter leven. Niet alleen later, maar ook nu al.

Willen we in onszelf keren en bidden om ontferming.

 

Openingsgebed

Goede God,  u hebt ons de wereld toevertrouwd  om er een bewoonbaar  huis van te maken voor alle mensen. Versterk in ons de bereidheid elkaar zo te dienen dat wij onze leefwereld tot een gastvrij en veilig huis maken voor alle medebewoners. Mogen wij eens onze plaats vinden in het hemels vaderhuis waarin ruimte is voor al uw mensen. Dit vragen wij U door Christus onze broeder en Heer. Amen.

 

Gebed over de gaven.

Goede God wij brengen brood en wijn op tafel als tekens van onze bereidheid ons leven te delen met iedere mens. Geef ons de moed om in uw Naam iedereen te ontvangen die een veilig thuis nodig heeft om in  vrede te wonen.  Dit vragen wij U door Christus onze broeder en Heer. Amen.

 

Slotgebed.

Goede God, aan uw tafel hebben wij onze verbondenheid met u en elkaar gevierd. U zendt ons dit huis uit om te bouwen aan  het huis van onze samenleving. Mogen wij door onze bereidwilligheid  en dienstbaarheid het welzijn en geluk van iedereen bevorderen. Help ons oor elkaar stukjes hemel op aarde te maken.

Dit vragen wij U door Christus onze broeder en Heer. Amen.

 

Overweging

“ In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen”, belooft Jezus ons. Omdat deze lezing vaak gebruikt wordt bij uitvaarten denken we automatisch  dat het huis het hemels vaderhuis is waarin je welkom wordt geheten na je dood. Dat kan dan wel waar zijn, maar het hemels huis is en blijft toch een verbeelding van wat we op aarde huis noemen. Wat is nou precies een huis?  Is een huis vier muren met een dak erboven?  Is een huis een adres met een huisnummer en een postcode. Het minste wat je kunt zeggen is dat een huis een woning is.

Als je in een nieuwbouwwijk een stel pas opgeleverde huizen ziet, dan zie je eigenlijk alleen maar woonbakken. In rijtjes naast elkaar of in lagen boven elkaar. Als je een half jaar later door dezelfde wijk fietst dan zie je dat mensen er woningen van gemaakt hebben. Woonhuizen met een eigen inrichting en een eigen uitstraling. Aan de buitenkant kun je al een beetje zien wat voor mensen er wonen: artistieke mensen, tuin- en plantenliefhebbers, soms ook wel een beetje rommelige mensen of uiterst nette mensen die geen grasje dulden op het tegelpad. Als je bij iemand voor het eerst binnenkomt dan schat je automatisch in wat voor mensen er in dat huis wonen.  Zijn er boeken? Hangen er schilderijen? Een huis is een woning waarin mensen uitdrukken wat van waarde is en waar zij van houden. Daarnaast is een huis ook: veiligheid, bescherming, je eigen plek waarin jij een ander toelaat in jouw leefwereld.  Jouw huis is jouw eigenste leefomgeving. Een huis ademt sfeer. Vandaag is het Moederdag. Een dag om moeders te prijzen. Waar moeders het meest om geprezen worden is dat zij voor een fijne goede en huiselijke sfeer zorgen. Je kunt je bij moeders echt thuis voelen  Een bloemetje is op Moederdag op  zijn plaats. Wonen is dus méér dan een dak boven je hoofd. Het kunnen wonen in een huis is een grondrecht.  Dat grondrecht mag aan niemand ontzegd worden. Ook niet aan vreemdelingen en vluchtelingen. Ook niet aan hoogbejaarden die niet meer zelfstandig kunnen wonen. Ook niet mensen die vanwege geestelijke of lichamelijke beperkingen niet voor zichzelf kunnen zorgen. Voor hen die sterven gaan zijn er nu “ bijna thuis huizen”. Voor eenzamen zijn er inloophuizen zoals HOI. Zelfs gevangenissen noemen we huis: huis van bewaring. Ieder heeft recht op “een thuis”. Het is een dure plicht van ons allen dat mensen zich thuis kunnen voelen bij elkaar.

Jezus zegt :  “In huis van mijn vader is ruimte voor velen”.  Dit kunnen wij verstaan als een belofte:  “Iedere mens mag zich bij God thuis voelen”.   Maar kun jij je bij  God thuis voelen als jij anderen buitensluit en aan anderen geen thuis wilt bieden?  Neen toch!  We kunnen niet voor onszelf verlangen wat we anderen ontzeggen!  Ons aards huis kan pas een beeld van het huis van God worden als wij het tot een thuis voor allen maken. Een huis is ook het beeld van een kerk waarin God en mensen elkaar ontmoeten. Boven sommige kerkdeuren staat in mooie letters: Domus Dei porta caeli. In ieder geval in Leiden. Het huis van God is poort naar de hemel. Maar iedere zondag worden we na de Mis weggezonden om de huiselijke gemeenschap op aarde te realiseren, een stukje bewoonbare wereld waarin God zich kan thuis voelen.
De kerk als huiselijke geloofsgemeenschap is in de wereld van vandaag een kwetsbaar iets.  Voor de buitenwereld heeft de kerk als instituut aan geloofwaardigheid verloren. Gelukkig geeft paus Franciscus door zijn pastorale houding nieuwe Schwung. Hij trekt weer mensen aan om het evangelie als goede boodschap te beluisteren. Naar binnen toe is het in de kerk vaak een rommeltje. Zozeer zelfs dat mensen zich afvragen: wil ik hier wel bij horen ? Voel ik me hier wel thuis?
“Samen een thuis bouwen voor iedereen”  is van het begin af aan heel moeilijk geweest in de geschiedenis van de kerk. We hoorden in de eerste lezing dat de weduwen van de Grieks sprekende joden werden achter gesteld bij weduwen van de Hebreeuws  sprekende joden. Al dat gekrakeel hield de apostelen af van hun eigenlijke taak: de verkondiging en het gebed. Daarom stelden zij zeven mannen aan aan wie zij de zorg voor de ondersteuning toevertrouwden. Hun eerste taak was: te zorgen dat het er aan de tafels eerlijk aan toe ging en er niemand werd uitgesloten of achtergesteld.

Het zal een blijvende opdracht van de kerk als huis van God zijn om ervoor te zorgen dat mensen zich thuis blijven voelen bij elkaar.  Het grondrecht op een woning wordt uitgebreid met een grondrecht op voedsel.  In onze dagen ook nog met het recht op onderwijs, medische verzorging en op  lichamelijke en geestelijke onschendbaarheid. Het is de opdracht van de kerk om te waken over de kwaliteit van leven en om de medemenselijkheid te bevorderen. Al deze grote woorden kunnen we alleen maar waar maken in kleine daden en in bescheiden gebaren. In al ons doen en laten kunnen we het oog gericht houden op wat God ons belooft: een ruimte voor iedereen.  Uit onszelf  kijken we soms niet verder dan onze thuissituatie. Jezus nodigt ons uit bij God te beginnen. Zoals in de hemel kan het ook op aarde worden. Ons aardse huis kan een weerspiegeling van het hemelse zijn.

Als wij beseffen dat God ons roept tot dienstbaarheid aan elkaar, dan mogen we erop rekenen dat Hij ons ook de kracht geeft tot deze dienende taak.  Met de woorden van Jezus: “ het is God zelf die blijvend in ons zijn werk verricht”.
Wij zijn Gods handen die brood en drinken bieden aan hongerige en dorstige zusters en broeders;

wij zijn Gods handen die strelend troosten en genezend helen; wij zijn Gods handen die woningen bouwen voor een stad van vrede. Wij kunnen de wereld niet uit eigen kracht tot een leefbaar en bewoonbaar thuis voor iedereen maken. Wij kunnen wel instrument in Gods handen willen zijn.  God belooft wel dat Hij ons pogen zal voltooien.
“ In het huis van de Vader is ruimte voor ieder’, is een belofte die de moeite waard is hier te beleven om voor straks te geloven en in het hiernamaals te krijgen.  Amen.

 

 

 

Voorbede

Pastor

Goede God , tot u richten wij onze beden voor kerk en wereld opdat zij een  thuis mogen zijn voor al uw mensen.
Lector

Wij bidden voor kwetsbare mensen die niet zelfstandig kunnen wonen wegens ouderdom of geestelijke en lichamelijke beperkingen. Dat wij ons ervoor verantwoordelijk weten dat  de huizen waarin zijn wonen ook een echt thuis kunnen zijn. Maak ons bereid om aandacht aan deze mensen te schenken en zorg voor hen te dragen.

S T L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden op Moederdag voor onze moeders die door hun zorgzame liefde een huiselijke sfeer scheppen waarin kinderen goed kunnen opgroeien tot volwassen mensen. Wij bidden vooral voor moeders die in de moeilijke omstandigheden van oorlogen en op de vlucht zijn voor kinderen en ouderen blijven zorgen. Moge Moeder Maria voor alle moeders een krachtige hulp zijn.

S T L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor mensen die zich niet thuis kunnen voelen in deze veeleisende en ingewikkelde samenleving. Dat wij, waar wij kunnen, hen hulp bieden. Voor de zieken in onze gemeenschap. Om genezende aandacht. Voor jongeren die eindexamen doen. Om helderheid van geest en om succes.

Voor Dafne Reijs die vanmiddag gedoopt wordt. Dat zij mag opgroeien als een blije en vrolijke christen. Voor onze kosteres Toos Wiersma die vandaag haar 75 verjaardag viert.

Om geluk en gezondheid. Voor de intenties die onuitgesproken zijn maar die leven in ons hart .

S T L T E  Laat ons bidden.

 

Pastor

God, doe ons deze wereld zo bewonen dat zij een hemel op aarde wordt voor ieder mensenkind.

Dit bidden wij u door Christus onze Heer. Amen.

 

 

d.

 

Overweging van zondag 7 mei door p. Tom Buitendijk

Woord van welkom

U allen van harte welkom in deze viering. Deze vierde zondag van  Pasen wordt genoemd: de zondag van de Goede herder. De kerk heeft daar gelijk aangekoppeld: roepingenzondag. Heel vaak denken wij dan : roeping is iets voor anderen. Dat gaat niet over mij. Maar het zou best weleens kunnen zijn dat de stem van de enige Herder  ook ons roept tot herderlijke zorg voor elkaar. Als wij immers zeggen : als christen wil ik gaan in het voetspoor van Jezus, dan delen we ook in zijn herderlijke zorg die naar alle mensen uitgaat.  Willen we aan het begin van deze viering biddend zingen om ontferming.

Openingsgebed

Barmhartige God, u hebt ons samengeroepen tot een gemeenschap. Mogen wij hierin van elkaar de herderlijke zorg ontvangen voor ons dagelijks leven. Wanneer wij zorgzaam met elkaar omgaan zal het ons aan uw liefde nooit ontbreken. Wees met ons op de wegen die wij gaan  en voer ons eens binnen in uw huis van rust en vrede. Dit bidden wij U door Christus onze Heer. Amen.

 

Gebed over de gaven

Heer in deze gaven gedenken wij de uw Zoon die als de Goede  Herder voor ons zijn leven gegeven heeft. Moge Hij hier aanwezig zijn in ons midden als bron van kracht voor het samen op weg gaan als een gemeenschap. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Slotgebed.

Heer, God, als een herder trekt gij voor ons uit en u kent ieder van ons bij name. U spreekt ons toe en nodigt ons samen een gemeenschap van hart en geest te zijn. Help ons zo naar elkaar te luisteren dat wij op merken wat ieder van ons nodig heeft. Maak onze handen en onze harten bereid elkaar ter wille te zijn. Schenk uw zegen aan onze gemeenschap en trek met ons mee door dit leven op onze weg naar U toe die onze bestemming bent. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Overweging

In vind het altijd een beetje ongemakkelijk om te preken op roepingenzondag. De bedoeling is dat je een pleidooi houdt voor het ambt in de kerk en voor het religieuze leven. En ook dat je jonge mensen uitnodigt eens te gaan kijken in kloosters of op het seminarie van het bisdom. Mijn ongemak is: wil ik dat nog wel. Jongeren vragen om priester of pastoraal werker te worden? Wil ik jonge mensen nog wel op het kloosterleven wijzen? Ik hel er naar over om dat nu niet te willen. Geloof ik niet meer in mijn eigen roeping als karmeliet en als pastor? Maakt u zich niet ongerust. Ik houd van mijn werk, ik houd van mensen, ik houd van de geloofsgemeenschap. Ik probeer als religieus het oog op God gericht te houden, te werken aan zijn Koninkrijk, te leven in Zijn Tegenwoordigheid. Ik ben nog steeds bezig mijn roeping gestalte te geven. Het lukt de ene dag meer dan de ander. Ik blijf de stem van de goede herder horen. Als je zo in je eigen roeping gelooft, waarom, zou je anderen niet uitnodigen om te kijken of dat ook iets voor haar /voor hem is ?
Vroeger had ik een trucje om dat ongemak om te preken over ambt en religieus leven te omzeilen. Ik zeg nu trucje, maar ik meende toen wel wat ik zei.  Ik vertelde dan dat roeping ook een element was in andere beroepen: verpleegkundigen, artsen, ontwikkelingswerkers, onderwijzers, politie en brandweer.    Al deze beroepen hebben ook met roeping te maken. Als je het om alleen maar om het geld zou doen zou je een ander beroep kiezen. Er moet iets méér in zitten. Houden van mensen, willen zorgen voor anderen, iets van waarden en normen doorgeven. Dat méér heet dan roeping.  Ook vandaag geloof ik zelfs dat het waar is . Roeping is een goed woord dat niet alleen op priesters en religieuzen slaat. Hoe waar het ook is wat ik zei over al die mooie beroepen: roepingenzondag gaat wèl over priesters en religieuzen. Waarom wil ik het er dan toch niet over hebben? Mijn probleem is dat roepingen niet los te krijgen zijn. Los van de geloofsgemeenschap die als het ware een roeping oproept. Roepingen komen toch van God en zijn puur persoonlijk? Misschien is dat ook waar. Maar eerst moeten roepingen toch gewekt worden. Roepingen komen op in een religieus, kerkelijk en maatschappelijk klimaat waarin er smaak kan groeien voor het ambt als dienst, voor pastoraat als herderlijke zorg, voor catechese om het verhaal van God en mens levend te houden. Zijn wij nu een gemeenschap die roepend en uitnodigend is? Mijn zorg is dat het klimaat waarin roepingen gewekt kunnen worden in Nederland ontbreekt. Op die manier kunnen we niet uitnodigend zijn voor jonge mensen. Hoe zou een klimaat waarin roepingen kunnen groeien er dan wel uit zien? Volgens mij moet de geloofsgemeenschap zich meer bewust worden dat wij allen een herderlijke taak hebben die door allen moet worden gedaan. Pas in een gemeenschap die zich zelf geroepen weet tot dienst aan elkaar, kunnen bijzondere roepingen groeien. De gemeenschap zelf moet haar roeping beleven als uitdrukking van ons geloof in Jezus en van navolging van Hem. Ik zal proberen het concreet te maken. Ouderen klagen: Op school doen ze niets meer aan godsdienst. In onze tijd hadden we catechismus. Wat gebeurde er ? De godsdienstige opvoeding van kinderen werd uitbesteed aan school. Het gevolg is dat ouders zelf weinig gevormd zijn om hun kinderen godsdienstig op te voeden, Bijbelverhalen te vertellen, feesten op christelijke wijze te vieren. Is het nou niet de roeping van de geloofsgemeenschap om te gaan zorgen voor goede catechese aan kinderen en jongeren? Hoe sterk zijn onze catechese groepen? Pas als er in de gemeenschap een klimaat heerst waarin geloofsuitwisseling heb je kans dat er iemand zegt: hier wil ik mijn roeping in zien !
Bij koffie merkte iemand op dat zij gehoord had dat een mijnheer die ziek is geklaagd had dat hij nooit iemand van de kerk had gezien. Al veertig jaar betalen ze kerkbijdrage. “ Het is toch een schande dat zulke mensen geen bezoek krijgen!”. Daarmee eindigde het verhaal. “Weet je wie dat is?”, vroeg ik. “Neen dat weet ik niet; ik heb het alleen maar gehoord”. U begrijpt: op deze manier kunnen we niet omzien naar elkaar. Hoe sterk is onze pastorale bezoekgroep? Hoe sterk leven we met elkaar mee? Hoe zorgzaam gaan we om met elkaar? In een klimaat waarin pastorale zorg goed georganiseerd is kan iemand op het idee komen zich geroepen te weten!
Een geloofsgemeenschap staat niet los van een concrete samenleving. Een samenleving heeft sterke en kwetsbare kanten. Ook de Osse samenleving heeft zijn moeilijke kanten. Er is veel eenzaamheid. Er zijn veel arme gezinnen. Veel kinderen komen aandacht te kort. Er zijn vluchtelingen die Nederlands willen leren. Er zijn mensen die geholpen moeten worden uit hun schulden te komen. Heeft onze kerk een sterke caritas groep die mensen in nood daar opzoekt waar zij te vinden zijn? Hoe vaak vragen wij vanuit onze herderlijke zorg: kan ik iets voor u doen? Zou in een diaconaal gerichte gemeenschap niet een roeping kunnen ontstaan om zich van harte en voor altijd als diaken in te zetten.
Misschien denkt u nu: waar blijft hij met priesterschap en met de liturgie? De viering van de sacramenten en vooral de zondags eucharistievieringen zijn toch hoogtepunten van het gemeenschapsleven. Dat is waar! Maar liturgie die los staat van het leven van de geloofsgemeenschap, voedt het gelovige leven niet. Catechese, pastoraat en diaconie werken naar liturgie toe. Als een gemeenschap zich geroepen weet deze drie taken te vervullen dan staan er ook weer mensen op die willen voorgaan in de liturgie. Een vitale geloofsgemeenschap brengt priesterkandidaten voort. Dat is mijn hoop.
Voor veel jongeren is de kerk niet geloofwaardig meer omdat ze haar taken niet waar maakt. Dat is de situatie van de kerk in heel Europa en Noord Amerika. Niet het tekort aan priesters is dramatisch. Het grote drama is dat de individualisering zo zeer de geloofsgemeenschap is binnengeslopen dat wij niet meer omzien naar elkaar. Wij wijzen elkaar niet meer op Jezus die voor ieder van ons het voorbeeld is van de Goede Herder. Wij vergeten dat wij allen geroepen zijn herder te zijn voor elkaar.
Daar moet Roepingenzondag over gaan !

 Pastor

Goede God, luister naar onze gebeden voor kerk en wereld , versta onze zorgen en moeiten, wees ons nabij.  

Lector

voor de kerk van Nederland die in crisis verkeert vanwege veroudering en krimp. Dat wij niet teleurgesteld, angstige of wanhopig worden. Help ons de crisis als een kans te zien tot nieuwe wijzen van kerkelijk leven. Moge uw Geest ons leiden.

S t i l t e  Laat ons bidden.

Lector

voor de geloofsgemeenschappen: dat wij wegen vinden ons geloof en vertrouwen met elkaar te delen ; om het doorgeven van het verhaal van God en mens aan jongeren. Help ons zo naar elkaar te luisteren dat wij de roepstem van Goede Herder horen.

S t i l t e  Laat ons bidden.

 Lector

Voor de mensen in ons midden die aandacht en zorg nodig hebben. Dat wij wegen vinden om de pastorale zorg voor elkaar gestalte te geven. Dat niemand in onze gemeenschap verloren loopt of eenzaam is. Help ons naar elkaar om te zien met de blik van de Goede herder.

S t i l t e  Laat ons bidden.

 Lector

Voor de mensen in ons midden die door armoede, door ziekten of beperkingen niet mee kunnen doen in onze welvarende samenleving. Dat wij ons met hen durven verbinden en ons hun lot aan trekken. Help ons hen met de barmhartigheid van de Goede Herder tegemoet te treden.

S t i l t e  Laat ons bidden.

Pastor

Goede God door Jezus de Goede Herder worden wij allen geroepen tot herderlijke zorg voor elkaar. Geef ons de moed en de durf om elkaars herder te zijn in de kerk en in de samenleving van vandaag. Dit bidden wij U door Christus onze Heer. Amen.

Overweging van Pasen 2017 door p. Tom Buitendijk

03Pasen2017Oss

Welkom in deze viering van Pasen. We horen weer de boodschap van Jezus de verrezen Heer.  Maar meer nog: we horen ook dat de Heer met ons mee trekt. Ongezien door ons, maar wel herkenbaar in de tekens van zijn aanwezigheid.  Letten wij wel goed op en zien ook wij vandaag die tekens dat Jezus leeft in kerk en in samenleving?  Willen we biddend zingen om ontferming.

 

Openingsgebed.

Goede God, Jezus de verrezen Heer komt ons tegemoet en vergezelt ons op onze weg. Open onze ogen voor Hem opdat wij Hem herkennen; Open onze oren voor Hem opdat wij zijn woorden  horen en verstaan; Open onze geest voor het begrijpen van de Schriften. Mogen wij de weg gaan die Hij ons wijst. Dan komen wij aan in het beloofde Koninkrijk  dat duren zal in eeuwigheid. Amen.

 

Gebed over de gaven

God, Vader, in het breken van het brood hebben de leerlingen uw Zoon herkend. Laat ook ons de Heer herkennen die zich als levend brood aanbiedt op onze levensreis naar U toe die leeft in eeuwigheid. Amen.

 

Slotgebed

Goede God, op onze weg naar u toe wil Jezus onze reisgenoot zijn. Mogen wij Hem herkennen in ieder gebaar van goedheid en liefde, Mogen wij Hem aanwezig weten waar mensen  voor elkaar  medemens willen zijn in uw Naam. Blijf bij ons als de avond valt en ons leven glansloos en somber wordt. Ontsteek in ons opnieuw uw licht opdat onze harten ontbranden in vreugde. Blijf bij ons in tijd en eeuwigheid. Amen.

 

Overweging

De meesten van u zullen het interview van het jaar wel gezien hebben. Het gesprek met koning Willem Alexander met Wilfried de Jong.  Het was een mooi en soms ook ontroerend gesprek. Vooral hoe Willen –Alexander over zijn vader prins Claus en zijn broer Friso sprak.   Opeens waren die twee mensen weer even aanwezig in ons hoofd en in ons hart. Wat hij vertelde over prins Claus houdt een boodschap voor vandaag in.  Als Duitser en als Europeaan voelde prins Claus zich schuldig aan de Holocaust waar hij persoonlijk niets mee te maken had. Het was wèl zijn volk en zijn generatie. Voelen wij ons mede verantwoordelijk voor het vele oorlogsleed dat wij dagelijks zien of zijn we er onverschillig voor? Dat is de vraag die  prins Claus ons via Willem – Alexander stelt.
Op 4 mei om 20.00 staan wij weer met velen bij het monument aan de Nieuwe Hescheweg. Allereest gedenken wij de joodse slachtoffers van de oorlog. Wij gedenken hen als mensen die er niet mochten zijn en die daarom gedood werden. Uit Oss zijn 252 mensen weg gevoerd en er maar zes terug gekomen. Met hen gedenken wij ook andere slachtoffers van oorlog en terreur. Ook gedenken wij hen die omkwamen in het verzet en als militair, vooral onze bevrijders uit vele andere landen. Wij zullen zeggen: “Nooit meer oorlog. Nooit meer oorlog. We zijn dankbaar voor 70 jaar vrede in Europa.”  Maar ook moeten we op 4 mei onder ogen zien dat de oorlogen nog lang de wereld niet uit zijn. Misschien moeten we zelfs erkennen dat wij enigermate medeschuldig zijn door politieke keuzes, door winstgevende wapenhandel, door gebrek aan werken voor de vrede en door de weigering slachtoffers van oorlogen op te vangen. Ook voor zaken waar wij persoonlijk niets mee te maken hebben, kunnen we ons verantwoordelijk voelen. Als we maar ietsje  aanvoelen van wat het betekent vluchteling te zijn, kunnen we niet meer zo iets zeggen als : “ga terug naar je eigen land en blijf hier weg”.

We hoorden het mooie Emmaüs verhaal. Het is een stuk evangelie en dat betekent : Blijde Boodschap.  In dat verhaal ligt dus vreugde en blijdschap besloten. Waar vinden we die vreugde in dat verhaal? Het begint met twee leerlingen van Jezus die teleurgesteld en verdrietig om alles wat er met Jezus gebeurd is, terugkeren naar hun oude bestaan.  Ze hadden de veiligheid van hun oude bestaan verlaten omdat ze hoopten op iets nieuws. Ze hoopten op de bevrijding van Israël uit de handen van de Romeinse bezetters. Jezus boodschap van het komende Rijk Gods verstonden zij als verzetsdaad. Nu keerden ze terug naar huis, naar vroeger, naar een onvrij bestaan. Een van de leerlingen heet Kleopas. Waarom noemt Lucas nou die andere naam niet?  Ik denk dat Lucas zo ieder van ons uitnodigt om in het verhaal te stappen en met Kleopas mee te lopen.  Met Kleopas op weg gaande bespreken wij de teleurstellingen in ons leven en vertellen we hem hoe we vroeger hoop hadden. Hoe mooi het geloof in Jezus voor ons als kind was en hoe wij als mensen van de kerk idealen hadden om de wereld te verbeteren, om wereldwijd vrede te brengen, om voor alle grote problemen oplossingen te vinden. Wij vertellen ook hoe teleurgesteld we zijn in de kerk en hoe we ons bedrogen voelen nu al die mooie idealen niet zo uitvoerbaar bleken. Wij zelf zijn de andere leerling die met Kleopas terugkeert naar een veilig bestaan. Maar dan komt er ineens een vreemdeling met ons mee lopen. We weten niet wie hij is en waar hij vandaan komt. Veronderstel nu dat de vreemdeling gezegd had: “ Kijk eens goed. Ik ben Jezus.” Dan hadden we Hem met eigen ogen  gezien.  Maar dan had Hij ons geen uitleg gegeven van de Schriften. Veronderstel nu dat een van ons samen met Kleopas hadden gezegd: “ Laat ons  met rust. Wat gaat het jou aan wat wij bespreken. Neem je eigen weg.” Maar dan was hij niet tot aan de vroege avond tot bij onze huisdeur mee gelopen.  Dan hadden wij zonder Jezus verder gegaan. Een weg zonder Jezus die naar ons verdriet luistert, die onze hoop herkent, die ons uitleg en uitweg biedt. Veronderstel nu eens dat wij bij de deur gezegd hadden: “Nu, wij zijn er. Jij nog een  prettige reis waar je ook heen gaat.” We hadden hem niet gastvrij uitgenodigd om met Hem brood en wijn te delen.  Maar dan Hij had niet kunnen tonen dat Hij de Gastheer van het leven is, die in de tekens van Brood en Wijn  aanwezig wil zijn. Wanneer wij Hem aan dit oergebaar van breken en delen herkennen, kan Hij verdwijnen uit ons midden en toch aanwezig zijn.  Waar twee of drie in mijn naam… Verheugd constateert Kleopas met een ieder van ons: Brandde ons hart niet in ons  zoals Hij met ons onderweg sprak, de schriften uitlegde en aan tafel het brood brak. Als wij tot op vandaag in dit Emmaüsverhaal mee lopen dan mogen we blij en verheugd zijn dat wij  bij de leerlingen van Jezus horen, dat wij een plek hebben in de beweging die Hij begonnen is. We mogen blij zijn met de Schriften die ons van het begin tot het einde op Jezus als de Christus wijzen. We mogen blij en dankbaar zijn voor Zijn Aanwezigheid in de Eucharistie. Maar mee lopen in het Emmaüverhaal brengt ook verantwoordelijkheid met zich mee waaraan we ons niet mogen onttrekken. Het verhaal van God en mens zoals in de Bijbel beschreven moet worden doorverteld en uitgelegd. De bijbel is geen leesboek dat je in kast kunt laten staan. Het is een leerboek en een leef boek. Je leert uit de Schrift jouw leven verstaan.  We hebben verantwoordelijkheid voor vreemdelingen. We kunnen luisteren naar hun verhaal en hen ruimte bieden om te wonen en te werken, om onze zuster en broeder te zijn.  Ieder van ons kan een klimaat scheppen waarin een vreemdeling die misschien Jezus is,  met ons mee kan lopen. In de kerk leren we gastvrij brood en beker te delen met wie hongeren en dorsten naar spijs en drank en naar gerechtigheid. In de jaren veertig en vijf en veertig van de vorige eeuw zijn vele mensen onder druk van de bezetting boven zichzelf uitgegroeid.  Ze hebben uit hun verantwoordelijkheidsgevoel wonderen verricht van medemenselijkheid.  Aan hen hebben wij onze vrijheid te danken.  Ook al zijn we persoonlijk niet verantwoordelijk voor veel leed, zijn we dan toch niet ergens schuldig als Nederlander en Europeaan? De vraag van prins Claus ….

Voorbede

Pastor

Goede God, U schenkt ons in Jezus nieuwe toekomst. Mogen wij Hem herkennen op onze levensweg.

Lector

In deze dagen nu wij de slachtoffers van de oorlogen gedenken en onze bevrijding vieren, willen wij u bidden voor ons land en alle bewoners. Om eerbied en respect  in ons omgang met elkaar. Doe ons beseffen dat alleen een liefdevolle benadering mensen bij elkaar kan brengen. Moge het gebaar van breken  en delen door ons worden voortgezet in het leven van alledag.

s t i l t e  Laat ons bidden.

Lector

Wij bidden voor de kerk die het verhaal van Jezus verkondigt in onze wereld. Dat de vrede die Hij bracht Moslims en Christenen wereldwijd inspireert. Dat het bezoek van paus Franciscus aan Egypte ervaren wordt als teken van vrede .

s t i l t e  Laat ons bidden.

Lector

Wij bidden voor mensen die gevangen zitten in eigen vanzelfsprekendheden en geen oog hebben voor nieuwe kansen en uitdagingen. Kom hen tegemoet, spreek hen aan, en  ontsteek in hun hart een vonk van liefde. Moge het gebaar van Jezus hun ogen openen voor de ander als medemens.

st i l te  Laat ons bidden.

Lector

Wij bidden voor onze parochiegemeenschap. Voor de zieken en bedroefden. Om sterkte en goede moed. Voor de intenties die ons ter harte gaan.

Verhoor onze gebeden op voorspraak van Titus Brandsma en geef wat goed voor ons is .

Laat ons bidden.

 

Pastor

God,  Jezus trekt als een vreemdeling met ons op en laat zich kennen door het gebaar van de liefde.  Mogen wij Hem ontmoeten en van Hem de liefde leren. Amen.

Overweging van Eerste Paasdag 2017 door p. Tom Buitendijk

De Paaskaars wordt binnengebracht en geplaatst.

 Paasproclamatie 

Dit, zusters en broeders, is de dag van de nieuwe schepping. In het donker van het graf is licht opgegaan. Jezus de Heer is verrezen en straalt als een licht in de wereld. In alle vroegte ging Maria van Magdala naar het graf van haar Heer. Zij zag in de tuin het graf van de levende Christus en de glorie van de Verrezene;  zij zag dat er hoop was voor haar en voor alle mensen die durven geloven.
Jezus, die de Christus bent,  zoon van de Levende God,

wek in ons hart het geloof  dat dood en verderf voortaan nooit meer het laatste woord hebben. Doe ons erop vertrouwen dat door lijden en sterven heen volheid van leven wacht. Ongedacht nieuw, ongedacht mooi,  uw ongedachte gave aan ons. De vreugde van Pasen, komen over ons, Hier en nu en alle dagen van ons leven. Moge uw vergevende liefde nu reeds tot ons komen door uw barmhartigheid.  Mogen wij u loven en prijzen als onze Heer die in eeuwigheid leeft.

 

Openingsgebed

Barmhartige God, wij danken u voor deze dag van Pasen. Deze dag is het dat U Jezus door de dood heen haalt en volkomen nieuw doet leven bij U. Moge de levendmakende Geest die Jezus bezielde ook ons bezielen opdat wij het werk van Jezus voortzetten en Hij kan opstaan in ons leven. Dit bidden wij u uit kracht van de Verrezen Heer die ons doet delen in het eeuwige leven. Amen.

Gebed over de gaven

Goede God , op deze  dag van Pasen bieden wij u het brood van de saamhorigheid en de beker van de verbondenheid aan. Mogen wij door deze gaven worden steeds meer verweven raken met Jezus ‘leven, lijden, sterven en verrijzen zodat Hij leeft in ons. Door Christus onze Heer.

 

Slotgebed.

Heer God, moge het  nieuwe leven van Jezus in ons leven gestalte krijgen, zodat wij leven in uw vrede en vreugde. Maak ons tot getuigen van zijn blijvende aanwezigheid in onze wereld. Dit bidden wij u uit kracht van de Verrezen Heer die ons doet delen in het eeuwige leven. Amen.

Overweging

Wat zou een bewakingscamera op de vroege ochtend van Pasen hebben gezien? Zou zo’n camera een opname gemaakt hebben van Jezus die op gebroken benen het graf uitloopt en dan uit het beeld verdwijnt? Jezus is dan wel uit het beeld verdwenen.  Geloof me,  er is geen opname van. Die camera laat wel een vogel zien die zit te kwetteren in een boom. En ook het licht dat opkomt en alles in  goudgeel licht kleurt. En in dat liefelijke  licht komt een jonge vrouw aanlopen die plotseling schrikt. Ze ziet dat de steen voor het graf is weggerold. “ Ze hebben de Heer uit het graf genomen”, is haar  eerste gedachte. Terwijl ze troost bij het graf komt zoeken, wordt haar verdriet vergroot. Zoals dat van de moeders in Syrie of in Egypte. Hun kinderen worden in kerken gedood door vallende bommen en geweren.  Niet weten waar je gedode kind is, is verdubbeling van de smart. Hoe kun je troost vinden in rouw ?  Geen lichaam om vast te houden!  Huilend loopt Maria van Magdala uit het beeld van de camera.
Ze loopt de stad in naar de leerlingen van Jezus.  Angstig om het gebeuren van Goede Vrijdag zitten die bij elkaar.  Als leerling van de Gekruisigde ben je niet veilig. Je loopt altijd de kans vervolgd te worden. In onze tijd word je uitgelachen en bespot. Geloof jij nog in de verrijzenis? Geloof jij in leven sterker dan de dood? Geloof jij nog in nieuw leven?
Petrus en de andere leerling  die we Johannes noemen, gaan met haar mee.  De camera vangt het eerst Johannes op. Daarna pas Petrus. Toch kun je goed zien dat Johannes  Petrus voor laat gaan. Petrus kijkt in het graf en overziet alles: lijkwade en hoofddoek liggen keurig opgerold.
Johannes kijk in het graf en gelooft dat wat hij ziet betekenis heeft.
Petrus komt  nadenkend naar buiten. Johannes gelóóft dat het lege graf een teken van iets is. Het teken dat Jezus niet aan het dodenrijk is overgelaten.  De camera ziet alleen maar twee mannen die niet begrijpend rond kijken. Het zonlicht wordt sterker en de vogel is opgehouden met kwetteren. Het is stil.
Het is in de stilte bij het graf dat er in de hoofden en harten iets gaat groeien: een gedachte, een overtuiging ,een zekerheid.  Jezus is niet in de dood gebleven.  Hij leeft door de dood heen.  Hij is de levende die leven geeft. Vanwaar deze zekerheid? Vanwaar dat geloof ?
Ze herinneren zich hoe zij met Jezus rond trokken en hoe hij mensen die aan leed en miskenning ten onder dreigden te gaan, weer deed opstaan. Hij gaf hun opnieuw plek in de gemeenschap. Zij herinneren zich dat Hij zei : “ In Mij worden de Schriften vervuld.Gods beloften zijn waarachtig”.
Bij het leger graf beginnen Maria en Petrus en Johannes in te zien hoe Jezus hen geraakt heeft en hoe hun leven met het Zijne verweven is. Zij zouden zichzelf niet meer zijn als je Jezus uit hun leven zou wegschrappen! Zonder Jezus geen leven!
Maria Magdalena had een liefdevolle relatie met Jezus. Hij had haar bevrijd van boze machten. Haar opnieuw in het leven gezet. De dood aan het kruis was voor haar de meeste schokkende gebeurtenis uit haar leven. Wat moet ze zonder Hem!? Zij wil voor eeuwig leerling blijven van de leraar die haar haar leven en haar waardigheid teruggaf.
Petrus heeft zijn beroep als visser opgegeven om Jezus te volgen. Hij is drie jaar met Hem meegetrokken. Met Jezus heeft hij geloofd in de doorbraak van het Rijk van God in deze wereld.  Jezus’ dood was de grootste teleurstelling in zijn leven. Hoe nu verder? Maar zou hij niet kunnen doen wat Jezus hun heeft voorgedaan?
Ook Johannes schouwt terug op wie Jezus voor hem was.  Hij voelt de liefde van Jezus nog in zijn hart. De hoop die Jezus uitstraalde heeft zijn glans niet verloren. De levenskracht van Jezus werkt in zijn leven door.  Wat Jezus voor hem betekende, wordt voortaan zijn levensopdracht. Ook hij wil het leven van mensen vernieuwen en sterker maken dan de dood.
Van niet-begrijpende leerlingen groeien deze drie tot getuigen van Jezus’ verrijzenis.  Het lege graf zegt: Hij is niet in het dodenrijk. Hun door Hem geraakt hart zegt: Hij is de levende. Hun getuigenis roept ook ons op te geloven dat de Gekruisigde leeft.
Wanneer wij met camera-ogen naar deze drie mensen voor het lege graf blijven kijken, gebeurt er met en in ons niets.  Maar wij  kunnen ons wel  laten raken door deze mensen. Door hun  getuigenis dat hun leven zozeer met Jezus verbonden is, dat Hij in hen leeft. Ook wij kunnen geraakt worden door het levensverhaal van Jezus en ons te binnen brengen dat wij als christen naar Hem genoemd zijn. Door de beleving van ons doopsel kunnen wij zozeer met Jezus’ leven verweven raken dat Hij in ons opstaat en leeft. Vanuit ons eigen hart en geloof  kan er van alles gebeuren dat het leven zin en betekenis geeft. We kunnen in Jezus ‘naam opstaan tegen de dwingelandij van de duivel; we kunnen in Jezus ‘naam  leed en verdriet verzachten; we kunnen in Jezus’ naam  ons dagelijkse leven richt op het komende Koninkrijk van vrede en vreugde. We kunnen in Jezus’ naam nieuwe mensen worden. Mensen die niet blijven steken in het oude leven, maar die nu reeds nieuw leven alsof Gods toekomst doorgebroken is.
Wanneer ons leven verweven is met het levensverhaal van Jezus, kunnen wij Hem ontmoeten als de verrezen Christus.  Door het werk van Jezus voort te zetten verspreiden wij zijn leven gevende liefde in deze wereld.  Op deze wijze is Jezus niet alleen de Verrezen Christus maar meer nog de Verrijzende Christus.  Ook nu en morgen, voor altijd.  Door ons daadkrachtig geloof kan de levenskracht van de Verrijzende  Heer de Schepping vernieuwen.  Het wordt dan volop Pasen.  Ik wens u een Zalige en Gezegend Paasfeest.

Leon

Op deze paasmorgen richten wij onze gebeden tot God die leven geeft.

Lector

Wij bidden voor alle mensen die het doopsel hebben ontvangen en de naam ‘christen’ dragen. Dat wij in ons doen en laten getuigen van het nieuwe leven dat ons in Jezus’ verrijzenis geschonken is.

s t  i l t e  Laat ons bidden

 Lector

Wij bidden voor de christenen die te lijden hebben van vervolging en terreur. Voor de kerken van Syrie en Egypte die getroffen zijn door aanslagen. Dat zij staande blijven in het geloof en de moed niet opgeven christen te zijn. Dat zij wegen van vrede en verzoening blijven zoeken.

s t i l t e  Laat ons bidden

Lector

Wij bidden voor de kinderen en jongeren in Malawi. Dat zij door goed onderwijs verantwoordelijke burgers worden die hun land in vrede en welvaart kunnen opbouwen. Dat onze steun via de Vastenactie als teken van verbondenheid ervaren wordt.

s t i l t e Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor onze parochiegemeenschap en voor onze stad Oss. Dat wij de vreugde van het Paasfeest ervaren als vernieuwing van ons leven. Wij bidden voor hen die rouwen om het verlies van dierbaren. Help hen te geloven in leven sterker dan de dood,. Wij bidden voor zieken en eenzamen. Dat er ook voor hen mensen zijn met een opwekkend woord . Voor ouders die hun bedrijf aan hun zoons overdragen. Dat het bedrijf mag blijven bloeien en groeien. Voor de zoons die het bedrijf voortzetten. Om voldoening en succes in het werk. Vooral onze onuitgesproken beden bidden wij een ogenblik in stilte. ….

Na kort stilte  … Laat ons bidden.

 

Leon

Goede en levende God, moge de vreugde van Paasfeest onze harten verwarmen en onze geesten verhelderen. Geef ons moed en kracht om het werk van Jezus voort te zetten tot de dag komt waarop Uw Koninkrijk doorbreekt in onze wereld en de dag begint die geen einde kent.

Amen.

 

Overweging tijdens de Paaswake 2017 door p. Tom Buitendijk

Paaswake

Als je aan kinderen vraagt: Wat vieren we met Pasen? dan beginnen de meesten over eieren zoeken. Dat is weliswaar onderdeel van onze cultuur, maar het heeft niets met het paasgeloof van christenen te maken. Het is gewoon iets heidens. Als je aan middelbare scholieren zou vragen :  Wat vieren we met Pasen? dan heb je misschien kans dat ze zeggen: “Jezus die aan het kruis gestorven is, is weer levend geworden”. Dit is al een eind in de goede richting!  Kritische scholieren voegen er gelijk aan toe: ”Ik geloof er niets van, want een lijk kan niet meer levend worden gemaakt”. Gelijk hebben ze.  Want daarover gaat het Paasgeloof niet. Helaas is voor de meeste jongeren het Paasfeest als grootste christelijke feest ook afgedaan. Een paaspopconcert is interessanter dan een paasdienst in de kerk.
Maar wij zitten nu in de kerk en ons zingen en bidden is geen concert. De vraag is nou: wat geloven wij hier vanavond dat Pasen dan wel is ?
Ik ga het u niet persoonlijk vragen, maar ik vermoed dat – als u antwoord zou gaan geven – er heel wat onzekerheden en twijfels naar boven zouden komen.   Wij zingen o zo makkelijk: “De Heer is waarlijk verrezen”. We belijden: ”Jezus is werkelijk verrezen”.  Maar vraag me niet naar de betekenis ervan!
Misschien is verrijzen alleen maar een woord waar je tastenderwijze,  in groeiende geloof en door twijfels en angsten heen, over kunt spreken. Verrijzenis is zo’n woord dat je nergens in de werkelijkheid van het alledaagse leven kunt aan wijzen. Toch is er op een of andere manier iets aanwezig is dat we ‘verrijzenis’ kunnen noemen.
Verrijzenis is iets wat ‘ongedacht’  en ’volkomen nieuw’ is. ‘Ongedacht’: wij mensen hadden het uit onszelf niet kunnen bedenken. Het valt buiten ons voorstellingsvermogen. Zelfs in onze fantasie schiet te kort. Verrijzenis is een gave die geschonken wordt.  Het is een gave uit de wereld van God.  Verrijzenis is een daad van God.
Verrijzenis is iets wat ‘volkomen nieuw is ‘. “ Weer levend worden “, een soort reanimatie, is  op een oude wijze blijven denken. Lazarus, de jongeling van Nain, de mensen met Bijna dood ervaringen keren uit de dood terug naar het oude leven en zullen weer eens sterven. Van Jezus geloven wij dat hij door de dood heen een volkomen nieuw leven ontvangen heeft. Jezus is niet ‘levend’ geworden. Jezus lééft! Meer nog Hij is de Levende.
Pasen betekent de dood van de oude manier van zijn . En ook:  een sprong in een radicaal nieuw leven. Voor die sprong ligt de aanzet bij God. Bij Hem die ons oproept: “Mens sta op”.  Wij worden uitgenodigd op te staan en met Jezus mee te gaan.  Door de dood heen naar een nieuw leven. De vraag is: durven wij te springen van een oude manier van leven naar iets wat onbekend nieuw is?
Paulus zegt: het nieuwe leven van de Verrezen Christus heeft alleen met God van doen.  Het oude leven waarin leed en verdriet, kwaad en schuld in voorkomen heeft afgedaan. En jullie, gedoopte christenen, beschouw je zelf als dood voor de zonde en leeft voortaan voor God in de gezindheid van Jezus Christus.  Leef zó dat je leven alleen met God van doen heeft !
Wanneer leven we zo dat ons leven met God van doen heeft?  Daarover gaan de verhalen die wij in deze nacht zingen en lezen  “Ten dage dat Hij maakte…”, zongen we. Wanneer wij vandaag de schepping eerbiedigen en de liefde in de wereld hoog houden, dan wordt de schepping steeds meer gave Gods en een bewoonbaar huis voor alle mensen.
We lazen het joodse oerverhaal van de bevrijding van het joodse volk door het water van de Rode Zee. Het slavenbestaan ligt achter je; een nieuwe toekomst opent zich. Gods hand zal ons geleiden. Wanneer wij vandaag vluchtelingen op zoek naar vrede en veiligheid toekomst bieden, dan werkt God bevrijdend in ons.
We herinneren ons onze doop waardoor wij nieuwe mensen geworden zijn: niet alleen maar bewoners van deze aarde , maar nu reeds burgers van Gods Koninkrijk. Gods koninkrijk dat iedere keer oplicht in de genezingsverhalen van Jezus.  Dat tastbaar aanwezig is als mensen elkaar  in liefde en vriendschap nabij zijn.
We lazen het verhaal van het graf.  Geen verrezen Heer te zien! Maar hoorbaar de stem van de engel die tot de vrouwen zegt: “Wees niet bevreesd. De gekruisigde is niet hier.  Hij gaat u voor naar Galilea.”
De vrouwen gaan als eerste getuigen van de Verrezen Heer met vrees en vreugde naar de leerlingen toe.  Onderweg komt Jezus hen tegemoet die zegt: “Wees niet bevreesd. Zeg mijn broeders dat zij mij in Galilea zullen zien.” Pasen is geen feest voor bange mensen die het liefst alles bij het oude houden.  Pasen is een feest voor mensen die het nieuwe leven aandurven. Een leven dat alleen met God van doen heeft.
Dit nieuwe leven wordt voortgezet in ons leven wanneer wij vandaag hier doen wat Jezus in Galilea heeft voorgedaan.
Wanneer wij vandaag belangeloos goed zijn voor mensen in de kou, wanneer wij uitzicht bieden aan mensen in wanhoop, wanneer we elkaars fouten vergeven en elkaar alle goeds gunnen, dan ontstaan er Paasmomenten waardoor mensen kunnen opstaan tot nieuw leven!  Ik wens u toe dat u een Paasmens durft te zijn en dat Christus in u kan opstaan. Van harte een zalig Paasfeest.

Collecte

Bij ieder feest hoort een feestelijke gave. Bij het Paasfeest een echte paasgave waardoor uw parochie weer een stuk verder kan. Aan het einde van de viering is er bij de deur een collecte voor het onderwijs in Malawi. Uw vastenactie bijdrage helpt dit land vooruit. Ook dat is Pasen.  

Gebeden 

Gebed Scheppingslied
Heer onze God, uw schepping hebt u ons toevertrouwd om te behoeden en te bewaren als veilige woonplaats voor al uw mens en dier, dat wij duurzaam omgaan met land, water en lucht. Maak ons tot medewerkers aan uw schepping opdat deze aarde voltooid kan worden tot de nieuwe hemel en de nieuwe aarde waarin U eens alles in alle zult zijn. Dat bidden wij U door Christus Onze Heer, Amen

 

Gebed na Exodus

Heer, onze God, u bent een God van bevrijding voor allen die geknecht en klein gehouden worden. U hebt uw volk Israël met machtige hand verlost uit de slavernij van Egypte. Toon opnieuw uw wondere kracht en bevrijd ons  van de verslavingen van deze tijd waardoor wij onder onze maat leven. Bevrijd ons van de zucht naar meer en beter waardoor wij anderen tekort doen. Maak ons tot mensen die elkaar het goede leven gunnen om het in vrijheid te beleven. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Gebed van Pasen

Heer, onze God,  u bent trouw aan uw Verbond met ons en schenkt ons telkens nieuw leven. Waar wij eigenzinnig zijn en afdwalen van de weg die u ons wijst, komt u ons tegemoet om ons opnieuw op weg te zetten. Mogen wij luisteren naar uw stem en de weg gaan die u ons wijst. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Gebed over de gaven.

Heer, onze God, in brood en wijn gedenken wij het lijden, sterven en verrijzen van Jezus uw Zoon. Hij roept ons aan deze tafel en bereidt ons dit Paasmaal. Mogen wij door hem gesterkt opnieuw gaan leven voor elkaar opdat wij eens aan de hand van de Verrezen Heer het eeuwig elven bereiken. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Intenties aan Tafel

Wij bidden aan Tafel rond de verrezen Heer voor onze parochiegemeenschap.
Voor de zieken in onze kringen. Om beterschap en om overgave aan Gods wil. Dat het Paasfeest hen nieuwe moed geeft. Voor hen die overleden zijn: Mogen zij delen in de levenskracht van de Verrezen Heer en bij God voorgoed gelukkig zijn.

Voorbede 

Leon
In deze nacht van Pasen zijn wij verzameld rond de Verrezen Heer en bidden wij uit dankbaarheid om Zijn leven gevende Aanwezigheid in ons bestaan.
Lector

Wij danken u voor de bemoediging die u ons schenkt wanneer wij ons klein en machteloos voelen in het grote wereldgebeuren. Maak ons tot moedige mensen die het oog gericht houden op het Rijk van God. Dat heel ons leven met God van doen heeft.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Lector

Wij danken u voor de kerk die het schokkende verhaal van Jezus’ dood en verrijzen bewaart en herleven doet. Dat wij daardoor tot bezinning worden gebracht en zo open worden voor ongekend nieuwe wegen. Wij  danken u vooral voor de kerken in Syrië en Egypte, die lijden onder het kruis van terreur en vervolging. Dat hun martelaren niet vergeefs sterven. Dat zij wegen naar vrede blijven zoeken om met Moslims samen te leven.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Lector

Wij danken u voor de positieve en welwillende aandacht in onze stad voor mensen voor wie het leven moeilijk is door armoede, ziekte en baanloosheid. Wij danken u voor de inzet en toewijding van vele vrijwilligers in kerk en samenleving. Dat wij geloven dat de kracht van Jezus’ verrijzenis dankzij hen doorwerking vindt in heel de maatschappij.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

 

Leon doet het slotgebed van de voorbede en van de viering.  

Heer, onze God, door het vieren van het Mysterie dat het leven sterker is dan de dood en dat liefde alle haat kan overwinnen, worden wij bemoedigd om in deze wereld uw goedheid te verkondigen en uw liefde uit te dragen. Mogen daardoor vele mensen kunnen opstaan uit nood en benauwenis en voluit tot leven komen. Moge de kracht van de Verrezen Christus in ons werkzaam zijn. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

 

 

Korte overweging in de gezinsviering van Pasen  2017 door p. Tom Buitendijk

 

In deze viering gingen we van donker naar licht. Zo is vaak onze weg in het leven. Een weg in het donker. Als kinderen boos zijn dan zeggen vader of moeder : “wat kijk jij donker. Heb je een donderwolk in geslikt?” Of als kinderen bang zijn, dan gaan ze in een klein hoekje zitten. Dan doen ze de handen voor de ogen.  Dan is het lekker donker. Maar eens moet je toch weer uit je hoekje komen naar het licht….
Als mensen in de grote politiek domme dingen doen, dan wordt het donker in heel de wereld.  Dan komt er oorlog in vele landen. Dan gaan huizen en scholen kapot. Alle straten liggen vol puin en alle licht is uitgevallen. Het is ’s nachts pikkedonker.  In Syrie en Irak zijn veel steden en dorpen helemaal verwoest. Mensen die daar wonen zien het heel donker in. Ze zien geen uitweg meer uit de ellende. Ook in Nederland hebben mensen vaak zorgen.  Er zijn zieke mensen.  Er zijn arme mensen. Ze maken een donkere tijd mee. Mensen zijn soms ongelukkig. Dat komt door ruzies en jaloezie. Zelf in een heel mooi land als Nederland is het vaak donker. Heel vaak maken mensen het donker voor elkaar.  We doen domme en foute dingen. We doen in het donker ook wel eens stiekeme dingen. Wie in het donker leeft voelt zich vaak alleen. Wie alleen is verlangt naar liefde van een andere mens en naar licht.
In deze Paasviering denken we aan Jezus van Nazareth. Boze mensen deden hem de donkerste dingen aan: ze sloegen hem, dwongen hem een kruis te dragen, daaraan maakten ze hem vast en toen hij dood ging lieten ze hem gewoon hangen. Gelukkig was zijn moeder Maria er en enkele vrienden. Die hebben hem in een donker graf gelegd. Maar niet alleen Maria en de vrienden zorgden voor Jezus. God zelf die alles geschapen heeft en die alles in leven houdt , zegt “ Jezus, jij was zo’n goed mens, jij gaf iedereen zoveel liefde, jij straalde zoveel blijdschap uit, ik geef je een nieuw leven. Een leven van licht, blijdschap, liefde en vrolijkheid.  Daarom zeg ik jou: Sta op en leef.” Dat noemen wij: Verrijzenis. Jezus opgestaan uit de dood.
Niemand heeft God horen spreken en niemand was er bij , en toch geloven wij dat God dat gezegd heeft tegen de dode Jezus. Wij geloven dat omdat we zelf zien dat  wanneer wij doen zoals Jezus deed, er wonderen gebeuren. Jezus zei: laat de kinderen tot mij komen. Hij maakte ze vrolijk en blij. Als grote mensen goed voor kinderen zorgen, dan maken ze geen ruzie en doen ze geen domme dingen mee.  De wereld wordt lichter. Jezus maakte zieken beter: hij liet doven horen, hij liet blinden zien. Als wij aan zieken aandacht schenken dan voelen zij zich door ons een stukje beter. De wereld wordt lichter. Jezus zei: Ik ben het licht van de wereld. Als je wandelt in mijn licht wordt het nooit meer donker. Dan worden alle mensen goed, dan worden alle kinderen mensen van licht.  Daarom hebben wij zojuist een grote Paaskaars ontstoken en gezegd: Licht van Christus.  Voor wie in het licht van Jezus wandelt, voor zo’n iemand wordt het nooit meer helemaal donker. Daarom vraag ik aan alle kinderen en grote mensen: willen jullie wandelen in het licht van Christus? (  Ik hoor niks. Nog een keer. Willen jullie wandelen in het licht van Christus. )