Categorie archief: Geen categorie

Overweging van Eerste Paasdag 2017 door p. Tom Buitendijk

De Paaskaars wordt binnengebracht en geplaatst.

 Paasproclamatie 

Dit, zusters en broeders, is de dag van de nieuwe schepping. In het donker van het graf is licht opgegaan. Jezus de Heer is verrezen en straalt als een licht in de wereld. In alle vroegte ging Maria van Magdala naar het graf van haar Heer. Zij zag in de tuin het graf van de levende Christus en de glorie van de Verrezene;  zij zag dat er hoop was voor haar en voor alle mensen die durven geloven.
Jezus, die de Christus bent,  zoon van de Levende God,

wek in ons hart het geloof  dat dood en verderf voortaan nooit meer het laatste woord hebben. Doe ons erop vertrouwen dat door lijden en sterven heen volheid van leven wacht. Ongedacht nieuw, ongedacht mooi,  uw ongedachte gave aan ons. De vreugde van Pasen, komen over ons, Hier en nu en alle dagen van ons leven. Moge uw vergevende liefde nu reeds tot ons komen door uw barmhartigheid.  Mogen wij u loven en prijzen als onze Heer die in eeuwigheid leeft.

 

Openingsgebed

Barmhartige God, wij danken u voor deze dag van Pasen. Deze dag is het dat U Jezus door de dood heen haalt en volkomen nieuw doet leven bij U. Moge de levendmakende Geest die Jezus bezielde ook ons bezielen opdat wij het werk van Jezus voortzetten en Hij kan opstaan in ons leven. Dit bidden wij u uit kracht van de Verrezen Heer die ons doet delen in het eeuwige leven. Amen.

Gebed over de gaven

Goede God , op deze  dag van Pasen bieden wij u het brood van de saamhorigheid en de beker van de verbondenheid aan. Mogen wij door deze gaven worden steeds meer verweven raken met Jezus ‘leven, lijden, sterven en verrijzen zodat Hij leeft in ons. Door Christus onze Heer.

 

Slotgebed.

Heer God, moge het  nieuwe leven van Jezus in ons leven gestalte krijgen, zodat wij leven in uw vrede en vreugde. Maak ons tot getuigen van zijn blijvende aanwezigheid in onze wereld. Dit bidden wij u uit kracht van de Verrezen Heer die ons doet delen in het eeuwige leven. Amen.

Overweging

Wat zou een bewakingscamera op de vroege ochtend van Pasen hebben gezien? Zou zo’n camera een opname gemaakt hebben van Jezus die op gebroken benen het graf uitloopt en dan uit het beeld verdwijnt? Jezus is dan wel uit het beeld verdwenen.  Geloof me,  er is geen opname van. Die camera laat wel een vogel zien die zit te kwetteren in een boom. En ook het licht dat opkomt en alles in  goudgeel licht kleurt. En in dat liefelijke  licht komt een jonge vrouw aanlopen die plotseling schrikt. Ze ziet dat de steen voor het graf is weggerold. “ Ze hebben de Heer uit het graf genomen”, is haar  eerste gedachte. Terwijl ze troost bij het graf komt zoeken, wordt haar verdriet vergroot. Zoals dat van de moeders in Syrie of in Egypte. Hun kinderen worden in kerken gedood door vallende bommen en geweren.  Niet weten waar je gedode kind is, is verdubbeling van de smart. Hoe kun je troost vinden in rouw ?  Geen lichaam om vast te houden!  Huilend loopt Maria van Magdala uit het beeld van de camera.
Ze loopt de stad in naar de leerlingen van Jezus.  Angstig om het gebeuren van Goede Vrijdag zitten die bij elkaar.  Als leerling van de Gekruisigde ben je niet veilig. Je loopt altijd de kans vervolgd te worden. In onze tijd word je uitgelachen en bespot. Geloof jij nog in de verrijzenis? Geloof jij in leven sterker dan de dood? Geloof jij nog in nieuw leven?
Petrus en de andere leerling  die we Johannes noemen, gaan met haar mee.  De camera vangt het eerst Johannes op. Daarna pas Petrus. Toch kun je goed zien dat Johannes  Petrus voor laat gaan. Petrus kijkt in het graf en overziet alles: lijkwade en hoofddoek liggen keurig opgerold.
Johannes kijk in het graf en gelooft dat wat hij ziet betekenis heeft.
Petrus komt  nadenkend naar buiten. Johannes gelóóft dat het lege graf een teken van iets is. Het teken dat Jezus niet aan het dodenrijk is overgelaten.  De camera ziet alleen maar twee mannen die niet begrijpend rond kijken. Het zonlicht wordt sterker en de vogel is opgehouden met kwetteren. Het is stil.
Het is in de stilte bij het graf dat er in de hoofden en harten iets gaat groeien: een gedachte, een overtuiging ,een zekerheid.  Jezus is niet in de dood gebleven.  Hij leeft door de dood heen.  Hij is de levende die leven geeft. Vanwaar deze zekerheid? Vanwaar dat geloof ?
Ze herinneren zich hoe zij met Jezus rond trokken en hoe hij mensen die aan leed en miskenning ten onder dreigden te gaan, weer deed opstaan. Hij gaf hun opnieuw plek in de gemeenschap. Zij herinneren zich dat Hij zei : “ In Mij worden de Schriften vervuld.Gods beloften zijn waarachtig”.
Bij het leger graf beginnen Maria en Petrus en Johannes in te zien hoe Jezus hen geraakt heeft en hoe hun leven met het Zijne verweven is. Zij zouden zichzelf niet meer zijn als je Jezus uit hun leven zou wegschrappen! Zonder Jezus geen leven!
Maria Magdalena had een liefdevolle relatie met Jezus. Hij had haar bevrijd van boze machten. Haar opnieuw in het leven gezet. De dood aan het kruis was voor haar de meeste schokkende gebeurtenis uit haar leven. Wat moet ze zonder Hem!? Zij wil voor eeuwig leerling blijven van de leraar die haar haar leven en haar waardigheid teruggaf.
Petrus heeft zijn beroep als visser opgegeven om Jezus te volgen. Hij is drie jaar met Hem meegetrokken. Met Jezus heeft hij geloofd in de doorbraak van het Rijk van God in deze wereld.  Jezus’ dood was de grootste teleurstelling in zijn leven. Hoe nu verder? Maar zou hij niet kunnen doen wat Jezus hun heeft voorgedaan?
Ook Johannes schouwt terug op wie Jezus voor hem was.  Hij voelt de liefde van Jezus nog in zijn hart. De hoop die Jezus uitstraalde heeft zijn glans niet verloren. De levenskracht van Jezus werkt in zijn leven door.  Wat Jezus voor hem betekende, wordt voortaan zijn levensopdracht. Ook hij wil het leven van mensen vernieuwen en sterker maken dan de dood.
Van niet-begrijpende leerlingen groeien deze drie tot getuigen van Jezus’ verrijzenis.  Het lege graf zegt: Hij is niet in het dodenrijk. Hun door Hem geraakt hart zegt: Hij is de levende. Hun getuigenis roept ook ons op te geloven dat de Gekruisigde leeft.
Wanneer wij met camera-ogen naar deze drie mensen voor het lege graf blijven kijken, gebeurt er met en in ons niets.  Maar wij  kunnen ons wel  laten raken door deze mensen. Door hun  getuigenis dat hun leven zozeer met Jezus verbonden is, dat Hij in hen leeft. Ook wij kunnen geraakt worden door het levensverhaal van Jezus en ons te binnen brengen dat wij als christen naar Hem genoemd zijn. Door de beleving van ons doopsel kunnen wij zozeer met Jezus’ leven verweven raken dat Hij in ons opstaat en leeft. Vanuit ons eigen hart en geloof  kan er van alles gebeuren dat het leven zin en betekenis geeft. We kunnen in Jezus ‘naam opstaan tegen de dwingelandij van de duivel; we kunnen in Jezus ‘naam  leed en verdriet verzachten; we kunnen in Jezus’ naam  ons dagelijkse leven richt op het komende Koninkrijk van vrede en vreugde. We kunnen in Jezus’ naam nieuwe mensen worden. Mensen die niet blijven steken in het oude leven, maar die nu reeds nieuw leven alsof Gods toekomst doorgebroken is.
Wanneer ons leven verweven is met het levensverhaal van Jezus, kunnen wij Hem ontmoeten als de verrezen Christus.  Door het werk van Jezus voort te zetten verspreiden wij zijn leven gevende liefde in deze wereld.  Op deze wijze is Jezus niet alleen de Verrezen Christus maar meer nog de Verrijzende Christus.  Ook nu en morgen, voor altijd.  Door ons daadkrachtig geloof kan de levenskracht van de Verrijzende  Heer de Schepping vernieuwen.  Het wordt dan volop Pasen.  Ik wens u een Zalige en Gezegend Paasfeest.

Leon

Op deze paasmorgen richten wij onze gebeden tot God die leven geeft.

Lector

Wij bidden voor alle mensen die het doopsel hebben ontvangen en de naam ‘christen’ dragen. Dat wij in ons doen en laten getuigen van het nieuwe leven dat ons in Jezus’ verrijzenis geschonken is.

s t  i l t e  Laat ons bidden

 Lector

Wij bidden voor de christenen die te lijden hebben van vervolging en terreur. Voor de kerken van Syrie en Egypte die getroffen zijn door aanslagen. Dat zij staande blijven in het geloof en de moed niet opgeven christen te zijn. Dat zij wegen van vrede en verzoening blijven zoeken.

s t i l t e  Laat ons bidden

Lector

Wij bidden voor de kinderen en jongeren in Malawi. Dat zij door goed onderwijs verantwoordelijke burgers worden die hun land in vrede en welvaart kunnen opbouwen. Dat onze steun via de Vastenactie als teken van verbondenheid ervaren wordt.

s t i l t e Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor onze parochiegemeenschap en voor onze stad Oss. Dat wij de vreugde van het Paasfeest ervaren als vernieuwing van ons leven. Wij bidden voor hen die rouwen om het verlies van dierbaren. Help hen te geloven in leven sterker dan de dood,. Wij bidden voor zieken en eenzamen. Dat er ook voor hen mensen zijn met een opwekkend woord . Voor ouders die hun bedrijf aan hun zoons overdragen. Dat het bedrijf mag blijven bloeien en groeien. Voor de zoons die het bedrijf voortzetten. Om voldoening en succes in het werk. Vooral onze onuitgesproken beden bidden wij een ogenblik in stilte. ….

Na kort stilte  … Laat ons bidden.

 

Leon

Goede en levende God, moge de vreugde van Paasfeest onze harten verwarmen en onze geesten verhelderen. Geef ons moed en kracht om het werk van Jezus voort te zetten tot de dag komt waarop Uw Koninkrijk doorbreekt in onze wereld en de dag begint die geen einde kent.

Amen.

 

Overweging tijdens de Paaswake 2017 door p. Tom Buitendijk

Paaswake

Als je aan kinderen vraagt: Wat vieren we met Pasen? dan beginnen de meesten over eieren zoeken. Dat is weliswaar onderdeel van onze cultuur, maar het heeft niets met het paasgeloof van christenen te maken. Het is gewoon iets heidens. Als je aan middelbare scholieren zou vragen :  Wat vieren we met Pasen? dan heb je misschien kans dat ze zeggen: “Jezus die aan het kruis gestorven is, is weer levend geworden”. Dit is al een eind in de goede richting!  Kritische scholieren voegen er gelijk aan toe: ”Ik geloof er niets van, want een lijk kan niet meer levend worden gemaakt”. Gelijk hebben ze.  Want daarover gaat het Paasgeloof niet. Helaas is voor de meeste jongeren het Paasfeest als grootste christelijke feest ook afgedaan. Een paaspopconcert is interessanter dan een paasdienst in de kerk.
Maar wij zitten nu in de kerk en ons zingen en bidden is geen concert. De vraag is nou: wat geloven wij hier vanavond dat Pasen dan wel is ?
Ik ga het u niet persoonlijk vragen, maar ik vermoed dat – als u antwoord zou gaan geven – er heel wat onzekerheden en twijfels naar boven zouden komen.   Wij zingen o zo makkelijk: “De Heer is waarlijk verrezen”. We belijden: ”Jezus is werkelijk verrezen”.  Maar vraag me niet naar de betekenis ervan!
Misschien is verrijzen alleen maar een woord waar je tastenderwijze,  in groeiende geloof en door twijfels en angsten heen, over kunt spreken. Verrijzenis is zo’n woord dat je nergens in de werkelijkheid van het alledaagse leven kunt aan wijzen. Toch is er op een of andere manier iets aanwezig is dat we ‘verrijzenis’ kunnen noemen.
Verrijzenis is iets wat ‘ongedacht’  en ’volkomen nieuw’ is. ‘Ongedacht’: wij mensen hadden het uit onszelf niet kunnen bedenken. Het valt buiten ons voorstellingsvermogen. Zelfs in onze fantasie schiet te kort. Verrijzenis is een gave die geschonken wordt.  Het is een gave uit de wereld van God.  Verrijzenis is een daad van God.
Verrijzenis is iets wat ‘volkomen nieuw is ‘. “ Weer levend worden “, een soort reanimatie, is  op een oude wijze blijven denken. Lazarus, de jongeling van Nain, de mensen met Bijna dood ervaringen keren uit de dood terug naar het oude leven en zullen weer eens sterven. Van Jezus geloven wij dat hij door de dood heen een volkomen nieuw leven ontvangen heeft. Jezus is niet ‘levend’ geworden. Jezus lééft! Meer nog Hij is de Levende.
Pasen betekent de dood van de oude manier van zijn . En ook:  een sprong in een radicaal nieuw leven. Voor die sprong ligt de aanzet bij God. Bij Hem die ons oproept: “Mens sta op”.  Wij worden uitgenodigd op te staan en met Jezus mee te gaan.  Door de dood heen naar een nieuw leven. De vraag is: durven wij te springen van een oude manier van leven naar iets wat onbekend nieuw is?
Paulus zegt: het nieuwe leven van de Verrezen Christus heeft alleen met God van doen.  Het oude leven waarin leed en verdriet, kwaad en schuld in voorkomen heeft afgedaan. En jullie, gedoopte christenen, beschouw je zelf als dood voor de zonde en leeft voortaan voor God in de gezindheid van Jezus Christus.  Leef zó dat je leven alleen met God van doen heeft !
Wanneer leven we zo dat ons leven met God van doen heeft?  Daarover gaan de verhalen die wij in deze nacht zingen en lezen  “Ten dage dat Hij maakte…”, zongen we. Wanneer wij vandaag de schepping eerbiedigen en de liefde in de wereld hoog houden, dan wordt de schepping steeds meer gave Gods en een bewoonbaar huis voor alle mensen.
We lazen het joodse oerverhaal van de bevrijding van het joodse volk door het water van de Rode Zee. Het slavenbestaan ligt achter je; een nieuwe toekomst opent zich. Gods hand zal ons geleiden. Wanneer wij vandaag vluchtelingen op zoek naar vrede en veiligheid toekomst bieden, dan werkt God bevrijdend in ons.
We herinneren ons onze doop waardoor wij nieuwe mensen geworden zijn: niet alleen maar bewoners van deze aarde , maar nu reeds burgers van Gods Koninkrijk. Gods koninkrijk dat iedere keer oplicht in de genezingsverhalen van Jezus.  Dat tastbaar aanwezig is als mensen elkaar  in liefde en vriendschap nabij zijn.
We lazen het verhaal van het graf.  Geen verrezen Heer te zien! Maar hoorbaar de stem van de engel die tot de vrouwen zegt: “Wees niet bevreesd. De gekruisigde is niet hier.  Hij gaat u voor naar Galilea.”
De vrouwen gaan als eerste getuigen van de Verrezen Heer met vrees en vreugde naar de leerlingen toe.  Onderweg komt Jezus hen tegemoet die zegt: “Wees niet bevreesd. Zeg mijn broeders dat zij mij in Galilea zullen zien.” Pasen is geen feest voor bange mensen die het liefst alles bij het oude houden.  Pasen is een feest voor mensen die het nieuwe leven aandurven. Een leven dat alleen met God van doen heeft.
Dit nieuwe leven wordt voortgezet in ons leven wanneer wij vandaag hier doen wat Jezus in Galilea heeft voorgedaan.
Wanneer wij vandaag belangeloos goed zijn voor mensen in de kou, wanneer wij uitzicht bieden aan mensen in wanhoop, wanneer we elkaars fouten vergeven en elkaar alle goeds gunnen, dan ontstaan er Paasmomenten waardoor mensen kunnen opstaan tot nieuw leven!  Ik wens u toe dat u een Paasmens durft te zijn en dat Christus in u kan opstaan. Van harte een zalig Paasfeest.

Collecte

Bij ieder feest hoort een feestelijke gave. Bij het Paasfeest een echte paasgave waardoor uw parochie weer een stuk verder kan. Aan het einde van de viering is er bij de deur een collecte voor het onderwijs in Malawi. Uw vastenactie bijdrage helpt dit land vooruit. Ook dat is Pasen.  

Gebeden 

Gebed Scheppingslied
Heer onze God, uw schepping hebt u ons toevertrouwd om te behoeden en te bewaren als veilige woonplaats voor al uw mens en dier, dat wij duurzaam omgaan met land, water en lucht. Maak ons tot medewerkers aan uw schepping opdat deze aarde voltooid kan worden tot de nieuwe hemel en de nieuwe aarde waarin U eens alles in alle zult zijn. Dat bidden wij U door Christus Onze Heer, Amen

 

Gebed na Exodus

Heer, onze God, u bent een God van bevrijding voor allen die geknecht en klein gehouden worden. U hebt uw volk Israël met machtige hand verlost uit de slavernij van Egypte. Toon opnieuw uw wondere kracht en bevrijd ons  van de verslavingen van deze tijd waardoor wij onder onze maat leven. Bevrijd ons van de zucht naar meer en beter waardoor wij anderen tekort doen. Maak ons tot mensen die elkaar het goede leven gunnen om het in vrijheid te beleven. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Gebed van Pasen

Heer, onze God,  u bent trouw aan uw Verbond met ons en schenkt ons telkens nieuw leven. Waar wij eigenzinnig zijn en afdwalen van de weg die u ons wijst, komt u ons tegemoet om ons opnieuw op weg te zetten. Mogen wij luisteren naar uw stem en de weg gaan die u ons wijst. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Gebed over de gaven.

Heer, onze God, in brood en wijn gedenken wij het lijden, sterven en verrijzen van Jezus uw Zoon. Hij roept ons aan deze tafel en bereidt ons dit Paasmaal. Mogen wij door hem gesterkt opnieuw gaan leven voor elkaar opdat wij eens aan de hand van de Verrezen Heer het eeuwig elven bereiken. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

Intenties aan Tafel

Wij bidden aan Tafel rond de verrezen Heer voor onze parochiegemeenschap.
Voor de zieken in onze kringen. Om beterschap en om overgave aan Gods wil. Dat het Paasfeest hen nieuwe moed geeft. Voor hen die overleden zijn: Mogen zij delen in de levenskracht van de Verrezen Heer en bij God voorgoed gelukkig zijn.

Voorbede 

Leon
In deze nacht van Pasen zijn wij verzameld rond de Verrezen Heer en bidden wij uit dankbaarheid om Zijn leven gevende Aanwezigheid in ons bestaan.
Lector

Wij danken u voor de bemoediging die u ons schenkt wanneer wij ons klein en machteloos voelen in het grote wereldgebeuren. Maak ons tot moedige mensen die het oog gericht houden op het Rijk van God. Dat heel ons leven met God van doen heeft.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Lector

Wij danken u voor de kerk die het schokkende verhaal van Jezus’ dood en verrijzen bewaart en herleven doet. Dat wij daardoor tot bezinning worden gebracht en zo open worden voor ongekend nieuwe wegen. Wij  danken u vooral voor de kerken in Syrië en Egypte, die lijden onder het kruis van terreur en vervolging. Dat hun martelaren niet vergeefs sterven. Dat zij wegen naar vrede blijven zoeken om met Moslims samen te leven.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Lector

Wij danken u voor de positieve en welwillende aandacht in onze stad voor mensen voor wie het leven moeilijk is door armoede, ziekte en baanloosheid. Wij danken u voor de inzet en toewijding van vele vrijwilligers in kerk en samenleving. Dat wij geloven dat de kracht van Jezus’ verrijzenis dankzij hen doorwerking vindt in heel de maatschappij.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

 

Leon doet het slotgebed van de voorbede en van de viering.  

Heer, onze God, door het vieren van het Mysterie dat het leven sterker is dan de dood en dat liefde alle haat kan overwinnen, worden wij bemoedigd om in deze wereld uw goedheid te verkondigen en uw liefde uit te dragen. Mogen daardoor vele mensen kunnen opstaan uit nood en benauwenis en voluit tot leven komen. Moge de kracht van de Verrezen Christus in ons werkzaam zijn. Dit bidden wij U door Christus onze Heer.

 

 

 

Korte overweging in de gezinsviering van Pasen  2017 door p. Tom Buitendijk

 

In deze viering gingen we van donker naar licht. Zo is vaak onze weg in het leven. Een weg in het donker. Als kinderen boos zijn dan zeggen vader of moeder : “wat kijk jij donker. Heb je een donderwolk in geslikt?” Of als kinderen bang zijn, dan gaan ze in een klein hoekje zitten. Dan doen ze de handen voor de ogen.  Dan is het lekker donker. Maar eens moet je toch weer uit je hoekje komen naar het licht….
Als mensen in de grote politiek domme dingen doen, dan wordt het donker in heel de wereld.  Dan komt er oorlog in vele landen. Dan gaan huizen en scholen kapot. Alle straten liggen vol puin en alle licht is uitgevallen. Het is ’s nachts pikkedonker.  In Syrie en Irak zijn veel steden en dorpen helemaal verwoest. Mensen die daar wonen zien het heel donker in. Ze zien geen uitweg meer uit de ellende. Ook in Nederland hebben mensen vaak zorgen.  Er zijn zieke mensen.  Er zijn arme mensen. Ze maken een donkere tijd mee. Mensen zijn soms ongelukkig. Dat komt door ruzies en jaloezie. Zelf in een heel mooi land als Nederland is het vaak donker. Heel vaak maken mensen het donker voor elkaar.  We doen domme en foute dingen. We doen in het donker ook wel eens stiekeme dingen. Wie in het donker leeft voelt zich vaak alleen. Wie alleen is verlangt naar liefde van een andere mens en naar licht.
In deze Paasviering denken we aan Jezus van Nazareth. Boze mensen deden hem de donkerste dingen aan: ze sloegen hem, dwongen hem een kruis te dragen, daaraan maakten ze hem vast en toen hij dood ging lieten ze hem gewoon hangen. Gelukkig was zijn moeder Maria er en enkele vrienden. Die hebben hem in een donker graf gelegd. Maar niet alleen Maria en de vrienden zorgden voor Jezus. God zelf die alles geschapen heeft en die alles in leven houdt , zegt “ Jezus, jij was zo’n goed mens, jij gaf iedereen zoveel liefde, jij straalde zoveel blijdschap uit, ik geef je een nieuw leven. Een leven van licht, blijdschap, liefde en vrolijkheid.  Daarom zeg ik jou: Sta op en leef.” Dat noemen wij: Verrijzenis. Jezus opgestaan uit de dood.
Niemand heeft God horen spreken en niemand was er bij , en toch geloven wij dat God dat gezegd heeft tegen de dode Jezus. Wij geloven dat omdat we zelf zien dat  wanneer wij doen zoals Jezus deed, er wonderen gebeuren. Jezus zei: laat de kinderen tot mij komen. Hij maakte ze vrolijk en blij. Als grote mensen goed voor kinderen zorgen, dan maken ze geen ruzie en doen ze geen domme dingen mee.  De wereld wordt lichter. Jezus maakte zieken beter: hij liet doven horen, hij liet blinden zien. Als wij aan zieken aandacht schenken dan voelen zij zich door ons een stukje beter. De wereld wordt lichter. Jezus zei: Ik ben het licht van de wereld. Als je wandelt in mijn licht wordt het nooit meer donker. Dan worden alle mensen goed, dan worden alle kinderen mensen van licht.  Daarom hebben wij zojuist een grote Paaskaars ontstoken en gezegd: Licht van Christus.  Voor wie in het licht van Jezus wandelt, voor zo’n iemand wordt het nooit meer helemaal donker. Daarom vraag ik aan alle kinderen en grote mensen: willen jullie wandelen in het licht van Christus? (  Ik hoor niks. Nog een keer. Willen jullie wandelen in het licht van Christus. )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Overweging 23 april 2017 Bij de viering van de Eerste Communie door p. Tom Buitendijk

 

Lieve eerste communicanten, beste familie van deze kinderen, parochianen, de dag van je eerste Communie is een belangrijke dag in je leven. Van een klein kind wordt je nu ineens een groot kind dat mee mag doen in de kerk.  Je bent door een poort gegaan. Je bent een nieuw land binnen gegaan. In verhalen hebben jullie gehoord wat voor land dat nieuw land is.  Waar dat nieuwe land is , kun je niet een twee drie aan wijzen. Het is niet ergens anders dan waar jij bent. Het nieuwe land is daar waar jij leeft in de Geest van Jezus, wanneer jij doet wat Hij heeft voorgedaan, waar jij net zoals Jezus om andere mensen geeft.
In het nieuwe land willen alle kinderen graag met elkaar spelen. Niemand hoeft aan de kant te blijven staan. Iedereen mag mee doen. Als je op het schoolplein iemand in een hoekje ziet staan, dan ga je er naar toe en dan zeg je: Wil je mee doen?
In het nieuwe land willen alle kinderen graag delen. Het is helemaal niet leuk als jij een kast vol speelgoed hebt en een ander kind heeft maar een klein knuffeltje. Spelen is het leukst met elkaar en van speelgoed delen word jezelf blij.
In het nieuwe land willen alle kinderen in vrede met elkaar omgaan. Dat lukt niet altijd want kinderen maken ook weleens ruzie. Dan worden ze boos op elkaar en dan kijken ze elkaar niet meer aan. Het beste wat je kunt doen , is ook het moeilijkste: naar elk toegaan en zeggen: zullen we het goed maken?  Wil jij mij vergeven, dan vergeef ik jou!
Ik zeg nu wel dat alle kinderen in dat nieuwe land samen spelen, samen delen in vriendschap leven en elkaar vergeven, maar dat geldt ook voor de grote mensen.
Meer nog: het zijn de ouders die hun kinderen op weg zetten naar een samenleving die zo goed is dat God kan zeggen: hier leven de mensen zoals ik bedoeld heb.  Hier leven de mensen als zussen en broers van elkaar in vrede en vrolijkheid.
Als je ouders bij de doop van hun kinderen vraagt: wat wil je je kinderen meegeven? Dan zeggen ze vaak: eerlijkheid, respect voor elkaar, dat alle mensen gelijk zijn, dat je iedereen moet helpen, dat God er voor hen is als bron van leven.
Misschien, beste ouders, hebben jullie ook acht jaar geleden zoiets gezegd.
Vandaag bij de Eerste Communie van jullie kinderen hebben de kinderen zelf al stappen naar dat nieuwe land gezet. Ze zijn door de poort gegaan naar een nieuwe samenleving waarin eerlijkheid, respect gelijkwaardigheid en vriendschap de belangrijkste waarden zijn. Jullie kinderen worden deel van een parochiegemeenschap die deze waarden wil beleven in Jezus’ Geest.   Onze gemeenschap komt iedere zondag samen om een verhaal uit de bijbel te horen, om aan Tafel het brood van Jezus te breken en te delen.
We komen samen om op zondag te vieren hoe het leven van maandag tot en mat zaterdag zijn kan. De kerk is een oefenplaats om in de samenleving in vriendschap en liefde met elkaar te leven.  Vandaag hebben we voor het eerst 19 kinderen welkom geheten aan de tafel van Jezus.  Vanaf nu zijn deze kinderen met  jullie als hun ouders iedere zondag welkom. Omdat het vandaag de eerste keer is, is het extra feestelijk. Ik wens alle kinderen, ouders, familie en parochianen een fijne feestdag!

Overweging van Witte Donderdag door pastor Leon Teubner

We hoorden in de brief van Paulus die bekende woorden die Jezus tot zijn leerlingen sprak bij het laatste avondmaal. Die woorden, die Hij toen tot hen sprak, horen wij nog steeds elke zondag. Wat er bij de consecratie uitgesproken wordt over de gaven die dan op het altaar staan, dat is volgens Augustinus, bisschop en kerkleraar uit de 4e eeuw, een groot geheim.

Zo meteen brengen wij opnieuw onze gaven naar het altaar. Wij zien daar dan met eigen ogen het brood en de beker. Ons geloof, zegt Augustinus, leert ons dan, dat het brood het lichaam van Christus is, en de beker het bloed van Christus.

We kunnen ons de vraag stellen: hoe is dan het brood zijn lichaam, en hoe is de wijn zijn bloed? Hoe vormen zij samen het lichaam van Christus?   Om te begrijpen wat het lichaam van Christus is, moeten we te rade gaan bij de apostel Paulus. In een van zijn andere brieven zegt hij: ‘Jullie zijn het lichaam van Christus en ieder van jullie is een lid van dat lichaam’.

Als wij dus het lichaam van Christus zijn, en ieder van ons een lid is van zijn lichaam, dan ligt met het brood en de wijn ons geheim op de tafel van de Heer, dan ontvangen wij in brood en wijn ons geheim.

Brood wordt niet gemaakt van één, maar van vele graankorrels. Na gemalen te zijn en vermengd met water, zout en gist, worden zij tot één geheel gekneed en gebakken. Ook de wijn wordt gemaakt van vele druiven.
Zoals nu het brood en de wijn gemaakt zijn van vele graankorrels en vele druiven, zo vormen ook wij allen tezamen één lichaam.

Wij zijn het lichaam van Christus en ieder van ons is een lid van dat lichaam. Wat gebeurt er nu als wij brood eten en wijn drinken? Door het brood en de wijn tot ons te nemen, verenigen wij onszelf met het brood en de wijn. Wij worden er één mee.
Voedsel, zoals brood, eten we hap voor hap. Bij het eten ervan, komt het eerst in de mond. Is de smaak goed, dan kauwen we totdat het fijn genoeg is.  We vermengen het met ons speeksel, om het verder naar binnen te laten komen. Het is nog steeds te onderscheiden als brood, ook al is er al een vermenging met onszelf.

Daarna wordt het innerlijk in ons afgebroken, om ten slotte als brood geheel in ons te verdwijnen, om onnavolgbaar ons eigen vlees en bloed te worden. Het brood vormt zich geheimvol om tot onszelf.

Vanuit het brood gezien betekent dit vernietiging: het brood verliest zich in onszelf die het eten. Maar vanuit ons gezien, die het brood eten, verandert het geheimvol in kracht en energie, die het ons mogelijk maakt om ons leven vorm te geven.

Datzelfde nu gebeurt ook met het drinken van de wijn. Dus in het eten en drinken worden wij niet brood en wijn, maar het brood en de wijn worden óns, en wijzelf blijven min of meer dezelfde.

Maar wat gebeurt er nu als wij die woorden van Christus werkelijk tot ons nemen:

DIT IS MIJN LICHAAM, DIT IS MIJN BLOED,

Wat gebeurt er nu als wij zijn woorden werkelijk geloven: dat wij het lichaam van Christus eten en drinken? Bij het woord van Christus gaat het niet als met brood en wijn. Want zijn woorden nemen bezit van ons, i.p.v. wij van hen. Als wij werkelijk horen naar zijn woord, ….. als het laten doordringen tot in ons hart, ….. als wij het daar overwegen en in ons opnemen,… dan horen we niet alleen wát Hij tot ons zegt, maar dan komt Hijzelf op onnavolgbare wijze met zijn woord mee naar binnen, om ons geheimvol om te vormen tot Hemzélf. In tegenstelling tot het brood en de wijn die omgevormd worden wat wijzelf zijn, wil God in zijn zelfgave ons omvormen tot wat Hijzelf is.
In het tot ons nemen brood en de wijn áls lichaam van Christus, komt de Gezalfde zélf mee naar binnen om ons te zalven, en dringt Hij krachtig door tot in ons diepste wezen, om ons te doen groeien in zijn beeld tot zijn gelijkenis,
Nemen wij brood en wijn tot ons áls lichaam van Christus, dan verenigt God zich met ons tot in ons spreken, doen en laten.
Zo heeft Jezus bij het laatste avondmaal een beeld van ons samen gegeven. Hij heeft gewild dat wij als één gemeenschap, als leden van één lichaam met Hem verenigd zouden zijn.
Het is hier op zijn tafel dat Hij Gods zegen afsmeekt over het geheim van onze eenheid met Hem.
Ontvang dus wat je bent, zegt Augustinus en word wat je ontvangt: het lichaam van Christus.

Als wij dan zo meteen ter communie gaan, dan horen wij, als wij het brood ontvangen: ‘Lichaam van Christus’
Als wij dan antwoorden: ‘Amen’, dan zeggen wij vanuit ons geloof: ‘Zo is het’.
Dan beamen wij, dat wij in het ontvangen van zijn lichaam en bloed, met Hem verenigd willen zijn en zijn lichaam willen worden. En daarmee, met zijn lichaam, ontvangen wij het geheim van onze eenheid: zijn vrede. Dat wij zijn vrede ontvangen en delen met elkaar, en met al degenen die ons op onze weg gegeven worden. En zo worden wat wij zijn: lichaam van Christus.

Overweging van zondag 2 april door p. Tom Buitendijk.

 

Van harte welkom deze vijfde zondag van de veertigdagentijd. We horen vandaag een derde verhaal hoe mensen tot geloven komen. Eerst het verhaal van de Samaritaanse ; dan het verhaal van de blindgeborene; en nu het verhaal van Marta en Maria. Ook al heet dat verhaal “de opwekking van Lazarus “, toch  is hij niet de centrale figuur. Marta en Maria zijn onze zusters in het geloof.  Het geloof dat vertrouwen vraagt in Jezus.  Vertrouwen wij de Heer Jezus nu Hij ons het eeuwig leven belooft? Dat is toch het geloof van Pasen ! Vaak zijn we aarzelende mensen. Willen we daarom zingend bidden om ontferming.

Openingsgebed.

God, Bron van leven, Schepper van al wat adem heeft, doe ons beseffen dat u de dragende grond van ons leven bent  en dat er wij zonder uw levensadem niet zouden zijn. Wij vragen U : vergeet ons niet in de dood, maar blijf juist dan scheppend met ons bezig. Vergeet ons niet opdat wij leven. Dit bidden wij u uit kracht van Christus de verrezen Heer die ons het eeuwig leven beloofd heeft. Amen

 

Gebed over de gaven.

Goede God, komt met uw Geest voer deze gaven en beziel ze met uw levenskracht. Mogen wij daardoor gesterkt worden om uw leven gevende liefde uit te dragen in deze wereld. Dit bidden wij U door Christus onze Heer. Amen.

Slotgebed.
Goede God, door uw Woord en Sacrament hebt u ons gesterkt. Leer ons te leven in het vaste vertrouwen dat  leven sterker is dan de dood. Mogen wij door onze medemenselijkheid het leven zo bevorderen  dat iedereen uw bevrijding  uit doodsheid kan ervaren. Schenk ons de moed tot leven gevende liefde. Dit bidden wij U door Christus onze Heer. Amen.

Overweging

Het is alweer een tijdje geleden dat er boeken verschenen over bijna dood ervaringen.  Afgekort : BDE.  Het schijnt dat veel mensen zo’n bijna dood ervaring gehad hebben.  Ze waren in een tunnel geweest die heel donker was. Aan het einde was er licht. Aangekomen bij dat licht zagen de helderste kleuren en hoorden ze prachtige muziek. Ineens moesten ze terug. Het gewone leven in.
Deze terugkeer was vaak een teleurstellende ervaring, Graag waren ze verder gegaan in dat licht en in die muziek. Het positieve wat ze er aan over hielden was dat ze vanaf nu minder bang waren voor de naderende dood. Die komt  toch eenmaal.  Ze hadden al iets ervaren van het andere leven.  Het vreemde is dat mensen die echt bijna dood geweest zijn er zelden over spreken. Het is hun geheim.  Hoe mooi het licht ook is, een tunnel ervaring is en blijft beangstigend. Mensen die er veel over gelezen hebben, denken vaak dat ze een BDE hebben gehad.  Ze vragen zich af wat Lazarus ervaren heeft, die al de vierde dag in het graf ligt en zeer zeker als stinkt.  Maar is die Lazarus wel de hoofdfiguur van dit verhaal?  Lazarus die ziek geweest is zal toch weer sterven. We horen nooit meer over Lazarus. Dat is toch vreemd.
Heeft de opwekking van Lazarus niet een àndere betekenis dan dat een dode weer levend wordt?  Kondigt Lazarus’ dood niet een andere opwekking aan die veel groter is: de verrijzenis van Jezus tot het eeuwige leven?  Hier geen terugkeer, maar een doorgang. Hier geen teleurstelling, maar eeuwige  vrede en vreugde.  Hier geen opnieuw sterfelijk leven, maar een nieuwe schepping die nooit meer teniet gedaan kan worden. Hier de wederom sterfelijke Lazarus, daar Jezus de eeuwig levende.
Er is nog iets met die Lazarus: zijn naam betekent letterlijk : God helpt.  God helpt mensen in doodsnood. God laat zijn mensen niet in de steek. Gods macht en kracht zijn sterker dan de dood die alles donker en leeg maakt. Deze dood wordt tegen gesproken: “Lazarus kom naar buiten.  Lazarus sta op”. Iedere mens in doodsnood wordt geroepen.
Lazarus speelt in het verhaal een bijrol: hij wijst op Jezus, eeuwig levende; hij wijst op ieder die in Jezus gelooft en op Hem vertrouwt.  Wijs hij daarmee ook op ons?  Hoezeer geloven wij in Jezus?  Wat Lazarus zelf ervaren heeft zullen we nooit weten.  Het belangrijkste stuk in het verhaal is het gesprek van Marta en Jezus. “Als u hier was geweest zou mijn broer niet gestorven zijn..”,  zegt Marta . “ Maar, ja, u was er niet, en nu is hij voorgoed dood”.   Dood is dood, zeggen we dan.
Jezus antwoordt:  “ je broer zal verrijzen” . “Dat geloof ik ook wel”, zegt Marta, “dat is op de laatste dag.”  In stilte voegt ze eraan toe: “daar heb ik hem nou toch niet mee terug”.  Jezus antwoordt: ‘ Ik ben de verrijzenis en het leven. Wie in Mij gelooft zal leven in eeuwigheid  ook al is hij gestorven.  ”.
De sleutel van heel het verhaal is : “ wie in Jezus de verrezen Heer gelooft, en op Hem vertrouwt, heeft reeds het eeuwig leven”.  Geloven in Jezus doet leven.  Ook in onze doodsnood laat God ons niet in de steek. God zal ons, bange Lazarusjes  als we zijn, helpen. Geloven in Jezus doet leven. Maar wie is die Jezus in dat hele verhaal? We horen van Jezus vriendschap en zijn menselijkheid nabijheid : hij is bedroefd, hij huivert bij het graf; hij ziet en hoort Maria huilen en is zelf ook tot tranen toe geroerd. Jezus, een emotioneel mens als wij.  Maar ook zien we een gelovende en een biddende Jezus: “God laat uw Glorie aan het licht komen. U bent toch geen God van doden; u bent toch een God van levenden.  Het is juist  in Jezus menslievendheid dat Gods grootheid openbaar wordt. Tot teken hiervan roept Jezus: “Lazarus kom naar buiten”.  De gestorvene komt naar buiten en verdwijnt uit ons verhaal. Over blijft Jezus die op menselijke wijze Gods grootheid laat zien. Waarachtige menslievendheid waarin mensen er voor elkaar zijn, heeft altijd iets van God weg.  Waarachtige menselijkheid is altijd levensbevorderend.  Liefde wekt liefde op. Liefde doet  leven.  Dat zijn geen mooie woorden. Het zijn praktijk ervaringen. Het zijn de geleefde levens van mensen.  De liefde die mensen in hun leven hebben uitgedragen zal door God nooit vergeten worden. Lazarus is door God niet vergeten.   Bij uitvaarten hoor je vaak zeggen : “Je bent niet dood, dood ben je pas als je bent vergeten”. Het is ook voor niet-gelovige mensen invoelbaar dat een mens voortleeft in kinderen, kleinkinderen, in werken, in nalatenschap. Voor gelovige mensen is er toch een méér: een geloofszekerheid dat Gòd niemand vergeet die sporen van liefde heeft uitgezet in deze wereld.  God vergeet nooit dat iemand een ander oprecht heeft liefgehad. Liefde is onvergetelijk.

Voorbede

Pastor

Tot God die niet de dood maar het leven voor mensen wil, richten we ons gebed:

Lector

Voor kerk en samenleving waar wij deel van uitmaken. Dat wij de waarde van goede vriendschap waarderen. Dat wij menslievendheid tot bron van ons denken en doen maken. Help ons zo naar elkaar om te zien dat er geen vergeten groepen mensen zijn.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Voor bedroefde mensen in ons midden die met het verlies van dierbaren moeten leven. Dat de liefde waarmee wij onze doden herinneren, hen weer in ons hart doet leven.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Voor het land en volk van Malawi waarvoor wij de vastenactie houden. Om goed onderwijs voor kinderen en jongeren. Dat zij uitgroeien tot mensen die hun land kunnen opbouwen. Moge  ons gebed en onze steun bron van hulp zijn.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Voor de nieuw benoemde bisschop van Groningen-Leeuwarden,            monseigneur Ron van den Hout, priester van het bisdom Den Bosch, dat hij in eenheid met allen die werkzaam zijn in de pastoraal, en in verbondenheid met alle diocesanen, vruchtbaar leiding mag gaan geven aan het bisdom.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Pastor

God , van u hebben wij het  leven ontvangen. Door liefde wordt ons leven steeds vernieuwd en versterkt. Schenk ons eens vanwege uw menslievendheid het eeuwige leven. Amen.

Overweging van zondag 26-3-2017 door pastor Leon Teubner

Hoe kijken we naar onszelf, naar de ander, naar de wereld om ons heen?
Daarover gaat het evangelie van vandaag.  Vaak kijken we naar elkaar als van een afstand,  en vormen we ons een beeld van wat wij zien en voelen.  Leggen we elkaar vast in zelfgemaakte beelden:  jij bent die en die, en jij doet altijd zus of zo,…  We kijken anders, als we ons openen voor de ander, als we de ander ontvangen zoals deze zich op dat moment toont, als een mens die ons van God uit gegeven wordt. Twee manieren om te kijken naar de werkelijkheid, twee manieren van kijken naar hetzelfde  waarbij je heel iets anders ziet. Deze twee manieren van kijken komen we tegen In het evangelieverhaal van vandaag.
Jezus ziet een man die blind was van zijn geboorte af. Zijn leerlingen vragen Hem: “Meester, wie heeft gezondigd, hijzelf of zijn ouders, dat hij blind geboren werd?”  Jezus antwoordde: “Noch hij, noch zijn ouders hebben gezondigd, maar de werken van God moeten in hem openbaar worden.
De leerlingen, en later ook de farizeeërs, zien een blindgeborene als iemand die in zonde geboren is.
Jezus ziet diezelfde blindgeborene als een mens in wie de werken van God geopenbaard zullen worden. In het zien van de leerlingen wordt een mens teruggebracht tot zijn vastliggende verleden: tot zijn zondigheid of die van zijn ouders. In het zien van Jezus wordt diezelfde mens  vrij in het hier en nu gezien, zoals deze zich aan hem toont. Ook Hij ziet een mens die blind is, maar Hij ziet deze mens als door God gegeven en niet als zondaar. Hij ziet dat God ook in deze mens aan het licht wil komen.
Door een ander vast te leggen in min of meer vaste beelden, door een ander terug te brengen tot ditten en datten, tot zussen of zo’en,  dan doen wij die ander én God tekort. Dan vertekenen wij de ander die God ons geeft, dan zien we hem niet langer als geschapen in zijn beeld. Dan denken wij wel de ander juist te zien, maar dan zijn we in Jezus ogen ziende-blind. Dan hebben we niet in de gaten dat we werkelijk blind zijn, en leren we ook niet een ander te gaan zien met Gods ogen. Dat verwijt houdt God ons voor bij de profeet Jesaja, waar Hij tot ons zegt:
Ik leid blinden over wegen die zij niet kennen;  op paden die zij niet kennen leid Ik hen;
Wij zijn blind in Gods ogen, en dat is goed zo. Want zo worden we door Hem gegeven  en alleen zo kan Hij ons leiden op zijn wegen die niet onze wegen zijn. Maak geen beelden, zegt Hij,  niet van Mij, niet van jezelf en niet van elkaar. Maar wij kunnen niet anders dan beelden maken. Dat is onvermijdelijk en niet per definitie slecht. Het gaat erom dat onze beelden absoluut kunnen worden waardoor we onszelf en de ander gaan miskennen, en God als onze Schepper tekort doen.
Dan vormen onze beelden een hindernis of zelfs blokkade om elkaar te kunnen ontmoeten en  vruchtbaar samen te leven in de wereld die ons door God gegeven wordt. Daarom klinkt ook zijn smekende oproep:
Hoort toch, jullie doven,  en schouwt, jullie blinden, om te gaan zien.
Maar ook zijn vertwijfelde vraag:
Maar wie is er blind als mijn dienaar, wie is doof als de bode die Ik zend?  Wie is blind als de volmaakte, blind als de dienstknecht des Heren?
In het verhaal van de blindgeborene is het precies vanwege de ziende-blindheid van sommige farizeeërs,  dat Jezus tegen hen zegt: waren jullie maar blind,  dan zouden jullie geen zonde hebben, maar nu jullie zeggen: wij zien, blijft jullie zonde.
De zonde waarover Jezus het heeft is niet ons zien zelf, maar de stellige overtuiging dat je eigen zien en weten omtrent God en de ander, de waarheid zou zijn. Daardoor laat je je niet langer leiden door het kijken van God dat barmhartig is en bewarend, maar door je eigen zelfgemaakte waarheid.
Om door God geleid te kunnen worden, moet je je eigen tekort aan weten omtrent de wegen van God, en over hoe zijn koninkrijk eruit zal zien of zou moeten zien, gaan beseffen en durven erkennen.
Gods weg met zijn mensen ligt niet vast als een van te voren opgeschreven en te kennen plan. Gods wijzing wijst zich maar in de ontmoeting met de ander, waarin die ander zelf tot spreken kan komen,en zich kan laten zien zoals deze op dat moment gegeven wordt. Wij worden vandaag uitgenodigd om ruimte te maken in onszelf. Een ruimte die ontstaat wanneer we onze beelden relativeren, waardoor we elkaar weer kunnen zien als het werk van Gods handen. Als gegeven door God die nog lang niet klaar is met niemand van ons. Jezus is ons op deze smalle weg voorgegaan, door zelfs zijn vijanden niet te beelden vast te zetten, maar met hen in gesprek te gaan, waar Hij dat kon, en hen te vergeven heeft waar dat niet lukte: Vader vergeef hun, zij weten niet wat zij doen.  Vergeef het hun, want zij zijn ziendeblind en doden een mensenkind in jouw Naam. In navolging van Jezus bleef ook Titus bBrandsma in Dachau met zijn bewakers in gesprek gaan, ook al sloegen ze hem steeds met veel geweld van zich af, en kostte het hem uiteindelijk zijn leven.
Ook in hen zag Titus de hand van God, hoe misvormt deze ook naar buiten kwam. Tot het uiterste bleef hij proberen hen zo te zien en te benaderen.
Ruimte maken in onszelf voor de ander zoals deze zich aan ons toont, dat is een dagelijks werk. Het is het werk van God die ons smeekt daaraan mee te werken.